Η 20ή Ιουλίου αποτελεί για τον απανταχού ελληνισμό μια ημέρα εθνικού πένθους, μια μαύρη επέτειο μνήμης, για τα θύματα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Για έναν σύλλογο όπως ο ΠΑΟΚ, του οποίου οι ρίζες είναι βαθιά ποτισμένες από το δράμα της προσφυγιάς και του ξεριζωμού, η ημέρα αυτή θα έπρεπε να φέρει ένα ειδικό, σχεδόν ιερό βάρος.
Κι όμως, η διοίκηση της ΚΑΕ επέλεξε τη συγκεκριμένη ημερομηνία για να στήσει ένα επικοινωνιακό σόου, επιδεικνύοντας μια πρωτοφανή έλλειψη ιστορικής ενσυναίσθησης.
Η επίσημη παρουσίαση του Τούρκου καλαθοσφαιριστή Τζέντι Όσμαν στην PAOK Sports Arena εξελίχθηκε σε μια γιορτή, χωρίς καμμία σύνδεση με την ιστορική πραγματικότητα.
Η εικόνα του ιδιοκτήτη της ΚΑΕ, Αριστοτέλη Μυστακίδη, να ανταλλάσσει χαμόγελα και μια θερμή χειραψία με τον νέο παίκτη την ίδια ακριβώς στιγμή που η Κύπρος μετρούσε 52 χρόνια πληγών από την κατοχή, προκαλεί έντονο προβληματισμό.
Το ζήτημα δεν αφορά, φυσικά, την εθνικότητα του αθλητή –ο αθλητισμός οφείλει να ενώνει και να ξεπερνά τα σύνορα.
Το ατόπημα αφορά το timing και τη διαχείριση των συμβολισμών, καταδεικνύει δε πλήρη έλλειψη σεβασμού της ιστορικής μνήμης από τη διοίκηση, που τη θυσίασε στον βωμό των εντυπώσεων.
Ένας σύλλογος με το έμβλημα του Δικεφάλου, που γεννήθηκε μέσα από τον πόνο των ξεριζωμένων, δεν μπορεί να εμφανίζεται ιστορικά αναλφάβητος.
Η χειραψία Μυστακίδη - Όσμαν θα μπορούσε να γίνει οποιαδήποτε άλλη ημέρα του χρόνου ως μια σπουδαία μεταγραφική κίνηση.
Το γεγονός ότι επιλέχθηκε η ημέρα, που η Κύπρος ακόμη αιμορραγεί, μετατρέπει τη γιορτή σε φιέστα ιστορικής αμνησίας