«Αθάνατος!»
Η λέξη, που ακούστηκε δυνατά στο Α΄Νεκροταφείο Αθηνών δεν ήταν απλώς ένας αποχαιρετισμός, αλλά η τελευταία ατάκα που άξιζε, σε έναν τόσο σπουδαίο καλλιτέχνη κι ένα πραγματικά ασυμβίβαστο άνθρωπο, όπως ο ηθοποιός Νίκος Καλογερόπουλος.
Σήμερα, στις 12 το μεσημέρι, στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, εκατοντάδες άνθρωποι, που βρέθηκαν εκεί, δεν έκλαψαν για θάνατο, αλλά γιόρτασαν για μια ζωή που αρνήθηκε πεισματικά να μπει σε καλούπια.
Η πολιτική κηδεία του Νίκου Καλογερόπουλο, ήταν ακριβώς όπως και η πορεία του: απλή, δωρική, χωρίς θρησκευτικά πρωτόκολλα, γεμάτη από την αλήθεια, που πάντα υπερασπιζόταν.
Έφυγε ελεύθερος, όπως έζησε.
Ένας αυθεντικός «Καλόγερας», που δεν προσκύνησε ποτέ κανέναν θεό της βιτρίνας, κανένα σύστημα, καμία εξουσία.
Προτίμησε τη μοναξιά της Κυπαρισσίας και των Φιλιατρών, μακριά από τα ψεύτικα φώτα της δημοσιότητας, παράλληλα με τη δική του εσωτερική, απόλυτη ελευθερία.
Με όργανα και τραγούδια τον αποχαιρέτησαν οι φίλοι του. Κι όταν ακούστηκε το τραγούδι για τον «Καραϊσκάκη» —αυτόν τον στίχο που ο ίδιος γέννησε με την ατίθαση πένα του - δάκρυα ανάμεικτα με χειροκροτήματα κάλυψαν το τέλος.
Οι φίλοι του και οι συνάδελφοί του, που ήρθαν να τον αποχαιρετήσουν, τον τραγούδησαν και του άφησαν το τελευταίο χειροκρότημα, που έσπασε τη σιωπή του θανάτου και έγινε κραυγή.
Το έλεγαν όλοι: Ο Νίκος Καλογερόπουλος δεν χωρούσε στα μέτρα αυτού του κόσμου. Ήταν πολύ άνθρωπος για να γίνει προϊόν. Ηταν πολύ ποιητής για να συμβιβαστεί και πολύ αντάρτης για να σιωπήσει.
Το πέρασμά του από το θέατρο και τον κινηματογράφο άφησε μια ανεξίτηλη, άγρια ομορφιά.
Καλό σου ταξίδι, ανυπότακτε σύντροφε των εφηβικών μας ονείρων.
Η αυλαία έπεσε, αλλά η φωνή σου θα αντηχεί πάντα εκεί, που οι άνθρωποι αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι.
Αθάνατος!
Δείτε βίντεο από την κηδεία:
https://www.efsyn.gr/ellada/1446605/nikos-kalogeropoylos-me-to-anatreptiko-tragoydi-toy-otan-gyriso-tha-toys-o-sygkinitikos-apohairetismos-vinteo/
Το τραγούδι «Όταν γυρίσω θα τους… (Καραϊσκάκης)» γράφτηκε από τον Νίκο Καλογερόπουλο για την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου» και το ερμήνευσε με υποδειγματικό τρόπο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Οι ευρηματικοί στίχοι αντλούν έμπνευση από τη στάση ζωής του Γεώργιου Καραϊσκάκη.
Στίχοι
Άκου ρε γιε της Καλογραιάς,
ο φίλος σου είμαι ο Πανουργιάς
και το δεξί σου χέρι
κι εκείνος που καλύτερα
απ’ ολουνούς σε ξέρει.
Λένε πως παίζεις με χανουμάκια,
με τουρκοπούλες και Καλογραιές
και σ’ αραδιάζουνε βρισιές.
Πως μπαινοβγαίνεις στους μαχαλάδες,
με ντερβησάδες στήνεις χορό
και με ρωτάν και τι να πω;
Λένε πως έχεις αλισβερίσι,
μ’ Αλή Πασάδες κάνεις χωριό
και σε ρωτάω τι να τους πω.
Πες τους ρε φίλε Πανουργιά,
(ορέ) έχω στον πούτσο μου βιολιά,
έχω και τουμπερλέκια
κι όπως γουστάρω τα βαρώ
και σπάω τα ζεμπερέκια.
Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω
και αν αργήσω δώσ’ τους κι αυτό,
είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο.
Όπως στα λέω να τους τα γράψεις,
όπως στα λέω να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης σεβνταλής,
Καραϊσκάκης μπεσαλής.
Καραϊσκάκης γεια χαρά,
γεια σου ρε γέρο του Μοριά
και γεια που σ’ αγαπάνε.
Γεια τους που δε λυγίζουνε
και που δεν προσκυνάνε.
Λένε για μένα τα καρακόλια,
άκου τι λένε να μη γαμεί,
μίλα κι εσύ ρε Θοδωρή.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Κολοκοτρώνης και Γιωργής,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Γεια σου Ανδρούτσο, γεια χαρά,
γεια σας παιδιά μου αητόπουλα,
που `χετε αητό πατέρα
κι όποιος δε με κατάλαβε,
τότε ας μας κάνει αέρα.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
μαζί τους είμαστε κι εμείς
μαζί σας είμαστε κι εμείς.
Δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν.
Το τραγούδι «Όταν γυρίσω θα τους… (Καραϊσκάκης)» γράφτηκε από τον Νίκο Καλογερόπουλο για την ταινία «Οι ιππείς της Πύλου» και το ερμήνευσε με υποδειγματικό τρόπο ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Οι ευρηματικοί στίχοι αντλούν έμπνευση από τη στάση ζωής του Γεώργιου Καραϊσκάκη.
Στίχοι
Άκου ρε γιε της Καλογραιάς,
ο φίλος σου είμαι ο Πανουργιάς
και το δεξί σου χέρι
κι εκείνος που καλύτερα
απ’ ολουνούς σε ξέρει.
Λένε πως παίζεις με χανουμάκια,
με τουρκοπούλες και Καλογραιές
και σ’ αραδιάζουνε βρισιές.
Πως μπαινοβγαίνεις στους μαχαλάδες,
με ντερβησάδες στήνεις χορό
και με ρωτάν και τι να πω;
Λένε πως έχεις αλισβερίσι,
μ’ Αλή Πασάδες κάνεις χωριό
και σε ρωτάω τι να τους πω.
Πες τους ρε φίλε Πανουργιά,
(ορέ) έχω στον πούτσο μου βιολιά,
έχω και τουμπερλέκια
κι όπως γουστάρω τα βαρώ
και σπάω τα ζεμπερέκια.
Όταν γυρίσω θα τους γαμήσω
και αν αργήσω δώσ’ τους κι αυτό,
είναι τ’ αρχίδια μου τα δυο.
Όπως στα λέω να τους τα γράψεις,
όπως στα λέω να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης σεβνταλής,
Καραϊσκάκης μπεσαλής.
Καραϊσκάκης γεια χαρά,
γεια σου ρε γέρο του Μοριά
και γεια που σ’ αγαπάνε.
Γεια τους που δε λυγίζουνε
και που δεν προσκυνάνε.
Λένε για μένα τα καρακόλια,
άκου τι λένε να μη γαμεί,
μίλα κι εσύ ρε Θοδωρή.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Κολοκοτρώνης και Γιωργής,
Καραϊσκάκης, Θοδωρής.
Γεια σου Ανδρούτσο, γεια χαρά,
γεια σας παιδιά μου αητόπουλα,
που `χετε αητό πατέρα
κι όποιος δε με κατάλαβε,
τότε ας μας κάνει αέρα.
Όπως τα λέμε να τους τα γράψεις,
όπως τα λέμε να τους τα πεις,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
Ανδρούτσος, Γιώργης, Θοδωρής.
Έτσι μου είπαν να σας τα γράψω,
έτσι μου είπαν λόγω τιμής,
μαζί τους είμαστε κι εμείς
μαζί σας είμαστε κι εμείς.