Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026

Οπαδική βία: Νέο περιστατικό με "Τι ομάδα είσαι"?


Ενα ακόμη περιστατικό άγριας οπαδικής βίας προστάθηκε στη μακρά αλυσίδα αίματος, με το γνωστό πια "Τι ομάδα είσαι?".

Tο πρωί της Τρίτης 17/2 στην Αργυρούπολη ένας 22χρονος έπεσε θύμα άγριου ξυλοδαρμού από τρία άτομα έξω από την εκκλησία της Αγίας Τριάδος.

Τον χτύπησαν και τον έκλεψαν

Τον ρώτησαν «τι ομάδα είσαι» και αφότου εκείνος απάντησε – δεν έχει διευκρινιστεί τι τούς είπε – εκείνοι του επιτέθηκαν με μένος.

Τον χτύπησαν με ρόπαλο στα κάτω άκρα, προκαλώντας του κακώσεις, και στη συνέχεια του έκλεψαν περί τα 400-500 ευρώ από το πορτοφόλι του.

Στην συνέχεια ο ‘άτυχος 22χρονος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» για τις πρώτες βοήθειες όπου και παραμένει για εξετάσεις. Ήδη η Αστυνομία διεξάγει έρευνα για να εντοπίσει τα άτομα, χτενίζοντας όλη την περιοχή.

Συγκλονίζει ο Νίκος Πλακιάς: "Νοιώθω ότι, τα παιδιά μου τα έστειλα στο εκτελεστικό απόσπασμα"! (ΒΙΝΤΕΟ)


ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Ένα ταξίδι του χαμού, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πριν από τρία χρόνια, 28 Φεβρουαρίου 2023, δύο τρένα πέφτουν το ένα πάνω στο άλλο. 57 άνθρωποι, κυρίως νέοι, χάνουν τη ζωή τους, δεκάδες τραυματίζονται. «Για εσάς είναι τρία χρόνια, για εμάς είναι σαν να ήταν χθες» λέει στο protothema.gr ο Νίκος Πλακιάς που μας άνοιξε για πρώτη φορά το σπίτι του, στην Καλαμπάκα.

Πόσος πόνος χωράει σε δυο ζευγάρια μάτια; Αδιανόητο. Πόση αντοχή για να συνεχίσει πρέπει να έχει ένας γονιός που βιώνει τον αφόρητο πόνο να χάνει τα παιδιά του σε καιρό ειρήνης; Στα 35 χρόνια δημοσιογραφίας, είναι η πρώτη φορά που ήθελα να βάλω τα κλάματα και να φύγω τρέχοντας.

Πώς να κοιτάξεις στα μάτια τον Νίκο και τη σύζυγό του Σοφία; Τι λόγια να βρεις να πεις για την Χρύσα, την Θώμη και την ανιψιά τους, Αναστασία - Μαρία που έφυγαν σε μια στιγμή, αφήνοντας άδεια δωμάτια, άδειο σπίτι, άδειες ψυχές, άδειες ζωές. «Η γιαγια έχασε περισσότερους» μου λέει ο Πλακιάς για την μητέρα του. Εννοεί τις τρεις εγγονές της, αλλά και τα δυο παιδιά της, τον Νίκο και τον Δημήτρη που «γυρνάμε σαν χαμένοι», όπως και τις δύο νύφες της.

Η τραγωδία, είναι φανερό ότι «καίει» το είναι τους. Αν δεν ξέρεις τι έχουν περάσει, μπορεί να μην καταλάβεις. Φτάνουμε στην πλατεία Καλαμπάκας, πίνουμε καφέ. Όλοι σταματούν και τον χαιρετούν, Ο Νίκος δείχνει ότι έχει σκληρύνει, αλλά θυμάται κάθε λεπτό. «Αερικά ήταν...» μου λέει για τις κόρες του.

Για πρώτη φορά μας άνοιξε το σπίτι τους, όπου έμενε η οικογένεια. Εκεί που είδε για τελευταία φορά τα αγγελούδια του. Η Σοφία και ο Νίκος δεν μένουν πια εκεί, δεν το αντέχουν, μετακόμισαν δίπλα, στο Καστράκι. Η Σοφία μπαίνει χαμογελαστή (!) μας υποδέχεται - ήρεμη δύναμη. Αλλά βλέπεις στο βλέμμα της το χάσιμο. Στιγμές στιγμές δακρύζει, αλλά έχει την σπάνια λεπτότητα να μην θέλει να μεταφέρει τον πόνο της. Δεν θέλει να βγει στην κάμερα να μιλήσει.

Η φωτογραφία-ντοκουμέντο: Οι δίδυμες κόρες του Νίκου Πλακιά, μέσα στο τρένο, λίγα λεπτά πριν τη μοιραία σύγκρουση

Ο Πλακιάς μας οδηγεί στο δωμάτιο των διδύμων. Όλα είναι όπως τα άφησαν εκείνο το βράδυ: η λευκή ποδιά της Θώμης που σπούδαζε Φαρμακευτική στο ΑΠΘ. Τα κλειδιά του σπιτιού της που ξέχασε η Χρύσα. Ένα σημείωμα φίλου τους με «χρόνια πολλά» για τα γενέθλιά τους. Πόσο φρικτό να το βλέπεις... Φωτογραφίες τους και το ζευγάρι που πάντρεψαν μόλις δύο εβδομάδες πριν φύγουν από αυτή τη ζωή.

«Ψάχνοντας να βρούμε τι έγινε, ανακαλύψαμε πάρα πολλά λάθη εκείνο το βράδυ, από πάρα πολλούς ανθρώπους σε ένα πάρα πολύ άσχημο σιδηροδρομικό δίκτυο. Με δυο λόγια, πληρώσαμε παθογένειες ετών».

Βαθιά ανάσα. Η κάμερα ανοίγει και γράφει. Ο Νίκος Πλακιάς αρχίζει να ξετυλίγει τις σκέψεις, τα συναισθήματα, να σκάβει την πληγή. Μιλά για το κακό ένστικτο που είχε εκείνο το βράδυ, όταν άκουσε για εκτροχιασμό. Περιγράφει τι αντίκρισαν με τη Σοφία όταν έφτασαν στο σημείο της τραγωδίας. «Σπάει» - μία και μοναδική φορά - και δακρύζει όταν θυμάται τη στιγμή που δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό του. Όταν ένας γιατρός ενημερώνει ότι έχει στη ΜΕΘ μία ξανθιά κοπέλα με γαλανά μάτια ύψους 1.75 – τα χαρακτηριστικά των παιδιών του δηλαδή. Μια ελπίδα φρούδα, όπως αποδείχθηκε. Μου δείχνει τη φωτογραφία που του έστειλαν οι δίδυμες και η ανιψιά του, στον αδελφό του, δέκα λεπτά πριν τη σύγκρουση. Μια φωτογραφία-ντοκουμέντο από την οποία έλυσε το γρίφο για το πού κάθονταν και πώς έφυγαν. Θυμάται την τελευταία κουβέντα που τους είπε στην πόρτα πριν τα αποχαιρετήσει, χωρίς να ξέρει ότι θα είναι η τελευταία φορά: «Είστε τα παιδιά που ονειρεύεται κάθε γονιός». «Είμαι σκληρός πολύ σκληρός, πέτρα» μου λέει για τον εαυτό του αλλά συμπληρώνει: «Καρδιογράφημα, μία πάνω, μια κάτω».

Τα παιχνίδια της μοίρας

Τα κορίτσια ήταν στο πέμπτο κουπέ. Όταν έφτασαν στη Λάρισα κατέβηκαν πολλοί. Άδειασαν θέσεις. Γνωρίστηκαν με τον νεαρό ελεγκτή, που έτυχε να βρεθούν και γνωστοί μέσω των παππούδων τους. «Βασίλη δεν μας βρίσκεις μια θέση μπροστά να απλώσουμε λίγο τα πόδια μας;» του είπαν. Πράγματι τους βρήκε θέση. Στο μοιραίο βαγόνι. Αν ήταν στις κανονικές θέσεις για τις οποίες είχαν βγάλει εισιτήρια, θα έβγαιναν ζωντανές. Ο ελεγκτής, νεκρός κι αυτός.

Μου δείχνει φωτογραφίες από το κινητό του. Τις τελευταίες που έστειλαν τα κορίτσια από το μοιραίο βαγόνι, δέκα λεπτά πριν τη σύγκρουση. Γελαστές, έκαναν αστεία με μια συνεπιβάτιδά τους στο κουπέ που φοβόταν τον κορωνοϊο και ήταν δίπλα στην πόρτα. Εκείνη πετάχτηκε από τη σύγκρουση, σώθηκε. Οι δίδυμες και η ξαδέλφη τους όχι. Από αυτές τις φωτογραφίες, ο Νίκος Πλακιάς συμπλήρωσε το παζλ για το πώς σκοτώθηκαν οι κόρες και η ανιψιά του.

Οι δίδυμες κόρες του Νίκου και της Σοφίας Πλακιά και η εξαδέλφη τους σε ευτυχισμένες στιγμές


Το ξυλόλιο

«Το περίφημο ξυλόλιο ήρθε από έναν πολιτικό στη ζωή μας που είπε, ενώ ακόμη τα παιδιά μας καιγόντουσαν, ότι κουβαλούσε ξυλόλιο και πολεμικό υλικό» λέει ο Πλακιάς. «Κάποιοι τσίμπησαν κι άλλοι πολιτικοί πιάστηκαν από τη λέξη "ξυλόλιο", πραγματογνώμονες, δικηγόροι, δήθεν ερευνητές αλλά κανείς δεν ήξερε τι είναι». Στην πορεία βέβαια οι 20 τόνοι έγιναν 10, οι 10 έγιναν 5, μετά δυόμιση και μετά έγινε άγνωστη καύσιμη ύλη. Δυστυχώς το ξυλόλιο θα μείνει στην ιστορία.

Η αποκάλυψη: Ο πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ μου ζήτησε συγγνώμη για το πόρισμα

Ο Νίκος Πλακιάς αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ο πρώην πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ Χρήστος Παπαδημητρίου του τηλεφώνησε και του ζήτησε συγγνώμη για το πόρισμα και το δήθεν παράνομο φορτίο. «Δέχθηκα πιέσεις» του είπε. «Από ποιους;» τον ρωτάω. «Από πολλούς προπαντός από την ERA (σ.σ. τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Σιδηροδρόμων) που βρέθηκε από τη δεύτερη μέρα στο σημείο. Γι' αυτό ήρθε και ο Μπαρτ Ακού». Πρόκειται για το νούμερο 2 της ERA που ήταν και μέλος της επιτροπής διερεύνησης του ΕΟΔΑΣΑΑΜ. «Το άγχος του ήταν πότε θα ξαναλειτουργήσει ο σιδηρόδρομος» λέει ο Πλακιάς. Υπενθυμίζει ότι το πόρισμα του καθηγητή του ΑΠΘ κ. Θαν. Κωνσταντόπουλου που αμφισβητούσε ότι η πυρόσφαιρα προκλήθηκε από τα έλαια σιλικόνης κατατέθηκε μέσα σε δύο ημέρες. «Δηλαδή του το υπαγόρευσαν ουσιαστικά» σημειώνει ο Νίκος Πλακιάς και προαναγγέλλει ότι στη δίκη θα κατατεθούν τεκμήρια και ο κ. Παπαδημητρίου θα καταθέσει ότι δέχθηκε πιέσεις.

«Δεν μας βολεύει το βίντεο μην το δώσεις στον ανακριτή»

Αποκαλύπτει επίσης ότι όταν συγγενής θύματος επιχείρησε να δώσει το στικάκι με τα βίντεο που απεδείκνυε ότι δεν υπάρχει παράνομο φορτίο στον ανακριτή, δικηγόροι συγγενών θυμάτων πίεζαν να μην το κάνει με την αιτιολογία ότι «δεν μας βολεύει». «Τι πάει να πει δεν μας βολεύει; Εγώ δεν θα πάω σε μια δίκη με τι με βολεύει και τι όχι, θα πάω με την αλήθεια» ξεκαθαρίζει.

Από τα 200 βίντεο στη δικογραφία, πιστοποιημένα είναι μόνο τα 3 βίντεο από τα τούνελ της Λεπτοκαρυάς, αυτά που έδωσε ο Καπερνάρος σημειώνει ο Πλακιάς και προσθέτει: «Με τη λογική ορισμένων άλλων συγγενών, ακόμη και το βίντεο της πυρόσφαιρας δεν είναι ταυτοποιημένο».

Νιώθει οργή, πόνο, μίσος για όσους ευθύνονται για την τραγωδία, από το 2016 ως σήμερα αλλά δεν θα συγχωρέσει ποτέ όσους μπήκαν από δίπλα στους συγγενείς με κίνητρο το κέρδος. «Ο δικηγόρος μετά από αυτή τη μεγάλη δίκη θα γυρίσει σπίτι του με φήμη, χρήματα και στα παιδιά του. Εμείς θα γυρίσουμε πάλι εδώ στο σπίτι και θα είναι άδειο».

Έβαψαν το τρένο μπλε, κόκκινο, πράσινο

«Δυστυχώς τα Τέμπη πολιτικοποιήθηκαν. Έβαψαν το τρένο μπλε, κόκκινο, πράσινο. Έχει ξυλόλιο, είσαι αριστερός, δεν έχει ξυλόλιο, είσαι δεξιός. Τι πράγματα είναι αυτά; Είμαι ο πατέρας που έχασε δύο παιδιά. Εγώ την αλήθεια θα την δεχθώ από οποιονδήποτε προέρχεται. Δεν θα αμφισβητήσω καμία αλήθεια επειδή μου την είπε κάποιος που προέρχεται π.χ από την κυβέρνηση. Εσύ μπορεί να μου δώσεις μια φωτογραφία με το πώς έχασα τα παιδιά μου. Δεν θα τη δεχθώ επειδή εσύ δεν είσαι αρεστός στην αριστερή πλευρά της πολιτικής ή της δεξιάς;» ξεσπά ο Πλακιάς.

Έχει θυμό και για την αντιπολίτευση. «Όταν στη Βουλή η κυβέρνηση τους φώναζε ότι εκμεταλλεύεστε τα Τέμπη, αποδείχθηκε ότι δεν τους έλεγε ψέματα. Πού είναι η αντιπολίτευση; Έφυγαν πρώτοι. Μας εγκατέλειψαν...».

Οι κόρες του Νίκου Πλακιά φωτογραφημένες από τον ίδιο στο σταθμό Λαρίσης


Εγώ δεν θα ρίξω ούτε θα ανεβάσω κυβερνήσεις

«Τι δικαίωση να υπάρξει για μένα που έχασα δύο παιδιά; Δικαίωση είναι να ανοίξει η πόρτα και να μπουν τα παιδιά μου μέσα» μου λέει και ξεκαθαρίζει: «Δεν είμαι εδώ εγώ ούτε για να ρίξω κυβερνήσεις, ούτε για να ανεβάσω κυβερνήσεις»

Με ενόχλησε η συγκυρία που ανακοίνωσε κόμμα η Καρυστιανού

Ρωτάω τον Νίκο Πλακιά για την Μαρία Καρυστιανού και την πολιτική κίνηση που έχει εξαγγείλει. «Γνωρίζαμε ότι θα πολιτευτεί» μου λέει. Από τις εμφανίσεις με ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ όπως τον Κ. Αρβανίτη, από την δικηγόρο της Μαρία Γρατσία που είχε πολιτευτεί με τη Νίκη και από την σταδιακή απομάκρυνσή της από συγγενείς και τον σύλλογο. «Το σκεπτικό της Καρυστιανού δεν είναι για οικονομικά ή για καριέρα, αλλά να βάλει κάποιους φυλακή. Όμως με ενοχλεί η δεδομένη στιγμή που το έκανε ένα μήνα πριν τα δικαστήρια και ένα μήνα πριν την επέτειο των τριών χρόνων από το δυστύχημα. Δεν ήταν καλό για τον κόσμο που μας στήριξε. Από κει και πέρα ο καθένας θα κριθεί» μου απαντά. «Την κυρία Καρυστιανού θα την βλέπω πάντα σαν μάνα που έχασε το παιδί της όπως και η γυναίκα μου. Αλλά άλλο πολιτικός. Από μένα θα έχει αντιμετώπιση ως πολιτικός, δεν θα είναι πλέον η μάνα» προσθέτει. Για την Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν θέλει να μιλήσει ακόμη, γιατί είναι δικηγόρος συγγενών θυμάτων. Για τον αν θα πολιτευτεί ο ίδιος το αποκλείει αν και όχι τελείως. «Ας κρατήσουμε και μια πισινή...» μου απαντά και συμπληρώνει με νόημα: «Εγώ μιλάω για τα Τέμπη, ούτε για ελληνοτουρκικά, ούτε για τα αγροτικά, δεν είμαι αρμόδιος...».

Ντρέπομαι που είμαι όρθιος

Ξαναγυρίζω στον ίδιο, στα συναισθήματα που βιώνει στις τύψεις του, στον αγώνα του. «Προσπαθώ κάθε μέρα. Λέω άλλη μία μέρα πέρασε. Όσο αγαπούσαμε αυτή τη ζωή τόσο πια δεν μας τρομάζει αν θα φύγουμε από τη ζωή. Δεν μας τρομάζει ο θάνατος πλέον. Τον βλέπουμε σαν λύτρωση». Κάθε βράδυ γυρίζει στη Σοφία, τη γυναίκα του, λένε «αχ! Πού είναι τα παιδιά μας...». Και κάθε πρωί, που κοιτάζεται στον καθρέφτη ντρέπεται. «Πώς είμαι όρθιος;» αναρωτιέται. «Πώς μπορείς και ξυπνάς και ντύνεσαι και κάνεις μπάνιο, που βρίσκεις αυτή τη δύναμη;». Θυμώνει με τις βλακείες που ακούει, όταν προσπαθούν να τον παρηγορήσουν. «Μου λένε "να ζεις να τα θυμάσαι". Τι κουβέντα είναι αυτή; Αυτά τα λέμε στη φυσική ροή των πραγμάτων. Να ζήσω να θυμάμαι τα παιδιά μου; Να θυμάμαι τον πατέρα μου που έφυγε 75 ετών ναι, όχι τα παιδιά μου» ξεσπά.

Βαζανίζεται. Πάσχει. Πώς αλλιώς; Η Σοφία και η μικρή του κόρη, η Αναστασία που ζει στην Κέρκυρα είναι η δύναμή του. «Είναι δυνατές και οι δύο. Είμαι τυχερός που έχω δίπλα μου αυτές τις δύο γυναίκες» λέει. Ακόμη και αν η Αναστασία μια μέρα του είπε στο αυτοκίνητο: «Εσύ μπαμπά τώρα θυμήθηκες ότι έχεις κι άλλο παιδί;».

Τα παιχνίδια του μυαλού και η τελευταία κουβέντα

Η Σοφία Πλακιά έχει δύο αλυσιδίτσες στο χέρι που φορούσαν οι δίδυμες: «Από αυτές τις αναγνωρίσαμε...». Ο Νίκος Πλακιάς μου λέει ότι είδε τα άψυχα κορμιά των παιδιών του - μόνο αυτός. «Πώς άντεξες;» ρωτάω. «Δεν μπορούσα να μην το κάνω. Αλλά ένιωθα σαν τρίτος, σαν ιατροδικαστής». Οδηγεί ένα αυτοκίνητο που ήταν το όνειρο των δίδυμων, άλλη μια απόδειξη ότι ζουν μέσα του.

Βλέπει το δωμάτιό τους. Η μία ξέχασε τα κλειδιά του σπιτιού της από τη Θεσσαλονίκη, η άλλη την λευκή ποδιά της. «Πώς τα ξέχασαν; Σαν να τα άφησαν να τις θυμόμαστε...».

Η Χρύσα και η Θωμαΐς στα 19α γενέθλια της ξαδέλφης τους Αναστασίας-Μαρίας

Μου δείχνει φωτογραφίες από το κινητό του. Τις τελευταίες που έστειλαν τα κορίτσια από το μοιραίο βαγόνι, δέκα λεπτά πριν τη σύγκρουση. Γελαστές, έκαναν αστεία με μια συνεπιβάτιδά τους στο κουπέ που φοβόταν τον κορωνοϊο και ήταν δίπλα στην πόρτα. Εκείνη πετάχτηκε από τη σύγκρουση, σώθηκε. Τα κορίτσια όχι.

Θυμάται την ημέρα που τα αποχαιρέτησε για τελευταία φορά. Θυμάται τη Χρύσα που ήταν στεναχωρημένη επειδή δεν της άρεσε η σχολή. «Πήγαινε να τελειώσεις το εξάμηνο και μη στεναχωριέσαι θα βρούμε τη λύση, θα πας εκεί που σου αρέσει και στο εξωτερικό» απάντησε ο Πλακιάς. «Πάμε μας περιμένει η θεία» βιάστηκε η Θώμη. «Είστε τα παιδιά που ήθελε ο κάθε πατέρας» τους είπε ξαφνικά. «Δεν ξέρω πώς μου βγήκε δεν είμαι συναισθηματικός» παραδέχεται. «Ελα ρε μπαμπά γιατί το λες αυτό;» του είπαν οι δίδυμες. «Γιατί είστε πάρα πολύ καλά παιδιά» τους απάντησε. «Ηταν η τελευταία κουβέντα που τους είπα».

Πάμε μαζί στο νεκροταφείο. Στον ίδιο τάφο είναι και οι τρεις: Η Χρυσα, η Θωμαΐς και η Αναστασία-Μαρία.
Ανάβουμε από ένα κερί. Ο Νίκος κάθεται στο παγκάκι δίπλα στο τάφο. «Δεν είναι εδώ τα παιδιά μου» λέει και το πιστεύει.

Καταφύγιο δεν έχει βρει ακόμη στη θρησκεία. «Δεν πίστευα στο Θεό, πίστευα στην αγάπη, στην ακεραιότητα, στην τιμιότητα του ανθρώπου» εξομολογείται. Αλλά πλέον θεωρεί ότι η θρησκεία είναι το τελευταίο αποκούμπι. «Ελπίζω κάποια στιγμή να έρθω πιο κοντά, να γαληνέψει ψυχή μου να μου φύγει ιδίως το μίσος».


Σ.ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ στη "ΔΙΚΗ": «Το 2028 η διαιτησία θα εκπροσωπείται στην ΕΠΟ» (BINTEO)

Ο πρόεδρος της ΕΠΣ Μακεδονίας Σάββας Δημητριάδης φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Η Δίκη στον ΣΚΑΪ» και τόνισε ότι η ποιότητα και η αξιοπιστία της διαιτησίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο πρέπει να αποτελέσουν κεντρική προτεραιότητα για τα επόμενα χρόνια.

«Πρέπει να εστιάσουμε στην ποιότητα των διαιτητών. Η σωστή εκπαίδευση, αξιολόγηση και υποστήριξη των διαιτητών αποτελεί προτεραιότητα για τα επόμενα χρόνια». Ο πρόεδρος της ΕΠΣΜ αποκάλυψε ότι υπάρχει σχέδιο ώστε η διαιτησία να ενταχθεί πλήρως στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία το 2028.

Κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής του παρέμβασης, ο κ. Δημητριάδης υπογράμμισε ότι η ελληνική διαιτησία χρειάζεται ενίσχυση σε όλους τους τομείς. Η εμπειρία της ΕΠΣ Μακεδονίας έχει δείξει ότι με την κατάλληλη υποστήριξη και σοβαρότητα, μπορούν να προκύψουν αξιόπιστοι διαιτητές.

Η τοποθέτησή του έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για το ελληνικό ποδόσφαιρο, όπου η αξιοπιστία της διαιτησίας βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης.

Μ.ΙΟΡΔΑΝΙΔΗΣ στη "ΔΙΚΗ": «Η άμυνα δίνει τίτλο» (BINTEO)

 Στην εκπομπή «Η Δίκη στον ΣΚΑΪ» φιλοξενήθηκε ο προπονητής Μιχάλης Ιορδανίδης, ο οποίος σχολίασε το ντέρμπι των δύο Δικεφάλων στην Τούμπα, που έληξε χωρίς νικητή, τη μάχη για τον τίτλο, την προβληματική πορεία του Παναθηναϊκού, καθώς και την κριτική που δέχεται για πρώτη φορά στον Ολυμπιακό ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ.


Στην αρχική του τοποθέτηση αναφέρθηκε στο παιχνίδι ΠΑΟΚ–ΑΕΚ:

«Είδαμε δύο εξαιρετικές ομάδες που δικαιολογούν τις θέσεις τους στον βαθμολογικό πίνακα. Οι επιθετικοί των δύο ομάδων, Γιώργος Γιακουμάκης και Λούκα Γιόβιτς, πραγματοποιούν εξαιρετική σεζόν, αλλά δεν κατάφεραν να σκοράρουν στο ντέρμπι».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους τραυματισμούς που ταλαιπωρούν τον ΠΑΟΚ το τελευταίο διάστημα, με την απουσία του Γιάννη Κωνσταντέλια να θεωρείται κομβική, υποστήριξε. Παράλληλα, οι Αντρίγια Ζίβκοβιτς, Τάισον, Σουαλιό Μεϊτέ και Γιώργος Γιακουμάκης συνθέτουν μία πεντάδα φωτιά για την ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου, όπως επισήμανε.

Ο κ. Ιορδανίδης εκτίμησε ότι ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Ολυμπιακός θα διεκδικήσουν το Πρωτάθλημα μέχρι τέλους, με την ευχή να δούμε πολύ ενδιαφέροντα παιχνίδια στα πλέι οφ που θα μας καθηλώσουν. 

Για την ΑΕΚ, χαρακτήρισε τον Μάρκο Νίκολιτς ως «ευχάριστη έκπληξη», επισημαίνοντας ότι η ομάδα παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο.

Στον Ολυμπιακό, ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει θέμα αμφισβήτησης για τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, παρά τα δύο τελευταία αρνητικά αποτελέσματα κόντρα σε Παναθηναϊκό και Λεβαδειακό. Μάλιστα, τόνισε ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης επισκέφθηκε το προπονητικό κέντρο στου Ρέντη για να ενισχύσει το ηθικό των παικτών, όπως έχει πράξει και στο παρελθόν.

Αναφερόμενος στον Παναθηναϊκό, υπογράμμισε:

«Ο Γιάννης Αλαφούζος καλά κάνει και στηρίζει τον Ράφα Μπενίτεθ, ωστόσο η ομάδα δεν έχει ακόμη ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Η εικόνα στον δεύτερο ημιτελικό με τον ΠΑΟΚ προκάλεσε προβληματισμό, γιατί ενώ κυνηγούσε την ανατροπή μετά την ήττα στη Λεωφόρο, φάνηκε μια ομάδα χωρίς κίνητρο να διεκδικήσει τη νίκη και την πρόκριση στον μεγάλο τελικό. Παράλληλα, η ισοπαλία με την ΑΕΛ προκάλεσε δικαιολογημένη οργή στον κόσμο. Όλοι οι προπονητές χρειάζονται χρόνο και στήριξη, ειδικά όταν υπάρχουν πολλοί νέοι παίκτες στο ρόστερ. Το ερώτημα παραμένει: μπορεί ο κόσμος να αποδεχθεί μία μεταβατική χρονιά;»

Κλείνοντας, ο Ιορδανίδης υπενθύμισε ότι όταν ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το τελευταίο του Πρωτάθλημα διέθετε την καλύτερη άμυνα, στοιχείο που φαίνεται να επαναλαμβάνεται και φέτος. Η αμυντική σταθερότητα αναμένεται να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα στη μάχη του τίτλου.

O Αρειος Πάγος αποχαιρετά την Ελένη - Γλύκατζη Αρβελέρ!


O Αρειος Πάγος αποχαιρετά την Ελένη - Γλύκατζη Αρβελέρ!

Σε ανακοίνωση του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφέρεται:

"Στη μεταπολιτευτική Ελλάδα, γυναίκες σπουδαίες με οντότητα και κύρος στο χώρο των επιστημών και του δημοσίου βίου, προσέφεραν στον Ελληνα και Ευρωπαίο πολίτη τον πλούτο των γνώσεων, του ήθους και της ανεπιτήδευτης απλότητας, που με πολύ κόπο απέκτησαν και γεναιόδωρα μοίρασαν.

Στο πρόσωπο της Ελένης - Γλύκατζη Αρβελέρ ο Αρειος Πάγος τιμά όλες αυτές τις σπουδαίες Ελληνίδες, που δεν είναι πιά μαζί μας.

Η Ελένη - Γλύκατζη Αρβελέρ, ίσως η πιό εμβληματική σύγχρονη διεθνής προσωπικότητα στο χώρο του πνεύματος, αποχαιρετά την Ελλάδα του Βυζαντίου, αφήνοντας το τεράστιο πνευματικό της έργο, την επίδραση της στα ευρωπαικά γράμματα και τη με νόημα αμφισβήτηση, ως παρακαταθήκη σε όλους εκείνους, που επιμένουν να διαλογίζονται για το μέλλον, αναζητώντας ρίζες στο παρελθόν. Αποχαιρετά και την Ελλάδα του δεύτερου τέταρτου του 21ου αιώνα με τη φράση της "Οπου υπάρχει το θέλω, υπάρχει και το μπορώ".

 O Αρειος Πάγος αποχαιρετά την Ελένη - Γλύκατζη Αρβελέρ, με σεβασμό και με την αγωνία πλήρωσης του κενού, που αφήνει.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένεια της".


ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ: Με μηδενικά εισοδήματα διακίνησαν 43 εκατ. ευρώ! (BINTEO)




Δύο εμπλεκόμενοι στο κύκλωμα παράνομου στοιχηματισμού των 66, κατάφεραν το αδιανόητο: Nα δηλώνουν μηδενικά εισοδήματα - κινητά και ακίνητα - ενώ στο ίδιο χρονικό διάστημα ( 015 - 2022) διακίνησαν 43 εκ ευρω!

Η "Δίκη στον ΣΚΑΪ" αποκάλυψε ότι πρόκειται για δύο μέλη της ίδιας οικογένειας (πατέρας και γιός) οι οποίοι έχουν διενεργήσει πάνω από 13.000 συναλλαγές, με 1450 διαφορετικά πρόσωπα (έλληνες και αλλοδαπούς) και έχουν διακινήσει συνολικά 43 εκ ευρω, εκ των οποίων 5,6 εκατομύρια ευρω ο υιός και 38 εκ ευρω ο πατέρας. Οι συναλλαγές τους αφορούν κυρίως μεταφορές από και προς τρίτα πρόσωπα, συναλλαγές με κάποιες στοιχηματικές, ενώ φέρονται να έχουν προβεί σε αναλήψεις μετρητών και αγορές POS μέσω των ηλεκτρονικών τους πορτοφολιών αθροιστικά άνω των 900.000 δολαρίων.

Ο ένας εκ των εμπλεκομένων έχει απασχολήσει πολλές φορές, κατά τα έτη 1997 έως 2008 τις Αστυνομικές Αρχές, για παραβάσεις της νομοθεσίας περί παιγνίων, ενώ το 2013 κατηγορήθηκε για συμμεοχή σε εγκληματική οργάνωση, η οποία εισήγαγε μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών από τη Λατινική Αμερική και συγγκεκριμένα ότι, συνέβαλε στη χρηματοδότηση της αγοράς τους με σκοπό τη διακίνηση.

Στον εισαγγελέα ο Χρήστος Μαυρίκης μετά το πολύωρο θρίλερ με τους πυροβολισμούς στα Σπάτα



ΠΗΓΗ: iEdiseis

Στον εισαγγελέα  οδηγείται σήμερα ο Χρήστος Μαυρίκης,  μετά τη σύλληψή του τα μεσάνυχτα της Δευτέρας, έπειτα από πολύωρη αστυνομική επιχείρηση στα Σπάτα.

Ο 71χρονος κρατείται στη ΓΑΔΑ, στο πλαίσιο του αυτοφώρου, ενώ οι Αρχές εξετάζουν όλες τις πτυχές της υπόθεσης που προκάλεσε συναγερμό στην περιοχή.

Πώς ξεκίνησε το επεισόδιο με τον Μαυρίκη:

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όλα ξεκίνησαν στις 18:40 το απόγευμα της Δευτέρας, όταν ο Μαυρίκης φέρεται να διαπληκτίστηκε με άνδρα αλβανικής καταγωγής και να πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα, σκορπώντας πανικό στη γειτονιά.

Αμέσως μετά μπήκε στο σπίτι του και ταμπουρώθηκε, με αποτέλεσμα γείτονας να ειδοποιήσει την ΕΛ.ΑΣ.. Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις έσπευσαν στο σημείο και απέκλεισαν την περιοχή, θέτοντας τις Αρχές σε κατάσταση «κόκκινου» συναγερμού.

Για ώρες ο ύποπτος δεν παραδινόταν, γεγονός που οδήγησε στην κινητοποίηση μεγάλου αριθμού αστυνομικών και ειδικού διαπραγματευτή.

Γύρω στις 00:10 πραγματοποιήθηκε αιφνιδιαστική έφοδος στο σπίτι του, ωστόσο ο Μαυρίκης δεν εντοπίστηκε εντός της οικίας. Ακολούθησε εκτεταμένο ανθρωποκυνηγητό στο οικόπεδό του και σε γειτονικές εκτάσεις.

Τελικά, λίγο πριν από τις 00:30, ο Χρήστος Μαυρίκης εντοπίστηκε να κρύβεται σε παρακείμενο οικόπεδο, όπου και συνελήφθη χωρίς αντίσταση. Λίγα λεπτά αργότερα, κομβόι αστυνομικών οχημάτων αποχώρησε από το σημείο, μεταφέροντας τον συλληφθέντα.

Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ο 71χρονος ήταν καλά στην υγεία του κατά τη σύλληψή του.

Ο Χρήστος Μαυρίκης βρισκόταν ήδη σε καθεστώς κατ’ οίκον περιορισμού, μετά τη σύλληψή του τον Μάιο του 2025 για το κακούργημα της δωροδοκίας αρεοπαγίτη.

Στο παρελθόν είχε καταδικαστεί για: την πολύκροτη υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών μέσω των ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ το 1989 απόπειρα δωροδοκίας της τότε προέδρου του Άρειος Πάγος, Ιωάννας Κλάπα, το 1997.

Σαν τη γιαγιά μου...



Ένα μήνα τον βασάνιζαν τον Ζήση στην οδό Μέρλιν. Η μάνα του τριγυρνούσε ολομερίς εκεί γύρω μ’ ένα τενεκεδάκι φαγητό, μια κουβέρτα και μιαν αλλαξιά ρούχα. «Απαγορεύεται», της λέγαν, «Φερμπότεν»! Μα κείνη δεν το ’παιρνε απόφαση. Και ξαναγύριζε την άλλη μέρα, και σερνότανε στα σκαλοπάτια της Γκεστάπο βυθισμένη στις σκέψεις της: «Κάπου εδώ θα πάτησε και το παιδάκι μου. Πίσω απ’ αυτά τα παράθυρα θ’ ανασαίνει…».

Μια μέρα δέχτηκαν ρούχα και φαγητό. Η κυρία Χαρίκλεια αναθάρρεψε: Δεν χάθηκαν ακόμα όλες οι ελπίδες, όχι δε χάθηκαν. Ήθελε τόσο να ελπίζει! Πίστευε κάθε πληροφορία, φτάνει να ’ταν αισιόδοξη. Της λέγαν : «Δεν θα εκτελεστεί αυτή η φουρνιά, γιατί…». «Τα γιατί» ήταν παράλογα. Μα η καρδιά τής μάνας τα μάζευε, τα ταχτοποιούσε και κει πάνω στήριζε τη δύναμη της αντοχής της. «Είναι και αυτή η υγρασία εκεί στα υπόγεια – έλεγε μέσα της. Θα του κάνει κακό στο κομμένο πόδι του και στα τρυπημένα πνευμόνια του». Και σκιαζόταν την υγρασία την ώρα που τα πυρωμένα σίδερα, τα στεφάνια και τα συρματόσχοινα των βασανιστών, του σακάτευαν το κουτσουρεμένο του κορμί.

Ήταν τραγικό να ξέρεις τη βαριά μοίρα του Ζήση και να την ακούς ν’ αναρωτιέται: «Να το πήρε το παιδί το μαγειρεμένο φαγάκι που του ’στειλα; Να του άρεσε που τηγάνισα πατάτες; Αχ ! Να φάει λίγο να στηλωθεί…» Και θυμόταν την ευτυχισμένη μέρα, που ο Ζήσης της έφερε για πρώτη φορά στο τραπέζι τη Νιόβη. «Έλα να δεις τι νόστιμα μαγειρεύει η μάνα μου, της είπε. Όταν θα παντρευτούμε δε θα πρέπει να της αναθέσουμε την κουζίνα, γιατί θα μας μεταβάλει σε κοιλιόδουλους». Κ’ ύστερα σιγόκλαιγε κι έλεγε, σπαραχτικά. «Ζήση, Ζήση μου, παλικάρι μου ! Μ’ ακούς; Πως περνάς, παιδί μου, κλειδωμένο σ’ αυτόν τον Άδη με τους κτηνανθρώπους, τους σταυρωτήδες, τους αντίχριστους; Θε μου! Προστάτεψέ το ! Σώσε το».

Ήταν φορές που την παράσερνε ο εσωτερικός της μονόλογος, κι έφτανε ως τη μύτη του σκοπού. Γύριζε τότε και κοίταζε τον ξένο στρατιώτη. Είχε κι αυτός ανθρώπινα χαρακτηριστικά, μάτια, μύτη, στόμα, χέρια… Είχε κι ένα ωραίο κεφάλι με χρυσά μαλλιά. Θα είχε ίσως και καρδιά… Θα είχε και κάποια μάνα, που θα τον περίμενε κάπου και θα λαχταρούσε γι’ αυτόν μη της σκοτωθεί…Τι ήταν λοιπόν κείνο που τον εμπόδιζε να καταλάβει τις άλλες μάνες και τον μετέβαλε σε κτήνος, έτοιμο να πατήσει την αρβύλα του πάνω στα στήθια της; « Ω, Θε μου! Θε μου! Λυπήσου τα παιδιά του κόσμου! Λυπήσου και το δικό μου το παιδί, που στην καρδιά του φύτρωσε μονάχα η αγάπη… Λυπήσου και μένα την ταπεινή σου δούλη…»

Μια μέρα της φώναξαν μέσα και της δώσαν ένα δέμα με ρούχα του Ζήση. Ήταν η πρώτη φορά που έπαιρνε κάτι δικό του. Τ’ άρπαξε από τα χέρια του δεσμοφύλακα και βγήκε τρεχάτη. Νόμισε πως της χάρισαν τον ουρανό. Έσφιγγε το μπογαλάκι στο στήθος της λες κι ήταν νιόγεννο μωρό. Τα δάχτυλα της τα χάιδευαν. Κάτι από κείνον! Κάτι που έντυσε το βασανισμένο του κορμί! Κάτι που θα ’χε το άρωμα του… Δεν άντεχε να περιμένει ως να φτάσει στην Κοκκινιά. Σκέφτηκε να πάει στο Βασιλικό Κήπο να τ’ ανοίξει. Μα, όχι, δεν θα ’ταν φρόνιμο. Μάτια αόρατα και ύπουλα ήταν παντού και κατασκόπευαν. Θυμήθηκε τις παλιές ορμήνειες του Ζήση… Αν της έστελνε κανένα κρυφό μήνυμα, χωμένο στο γιακά, στα μανικέτια; Αν έγραφε κάτι σοβαρό, που έπρεπε να το τρέξει στους φίλους του;

Τράβηξε κατά τη Σόλωνος, όπου καθόταν μια ξαδέρφη της. Τα πόδια της κάναν φτερά. Χρόνια είχε να νιώσει τέτοια σβελτάδα. Ανέβηκε τα σκαλοπάτια της πολυκατοικίας, δίχως να λαχανιάσει και σαν είδε, πως λείπαν όλοι από το σπίτι, κάθισε έξω από την πόρτα κι άνοιξε το δεματάκι. Το χέρι της άρπαξε το πρώτο πουκάμισο. Το φως ήταν λιγοστό, μα η αφή την τρόμαξε. Δεν ήταν ρούχο εκείνο. Ήταν κάτι κοκαλιασμένο, σα να το πέρασαν σε κοκκινόμαυρη κόλλα. Σηκώθηκε ορθή. Ανοιγόκλεινε τα μάτια της, μήπως κι ήταν δικό τους το φταίξιμο. Το ’φερε στη μύτη της πολλές φορές. Το αναποδογύρισε στα χέρια της, τρελή από αγωνία. Πλησίασε στο φως κι είδε αίμα. Αίμα! Αίμα! Άρπαξε και το δεύτερο ρούχο κι ήταν κι αυτό ματωμένο, σκισμένο. Πέταξε μια κραυγή τρόμου και λιποθύμησε.

Σα συνήλθε μάζεψε τα ρούχα και βάλθηκε να τρέχει πάλι πίσω στην οδό Μέρλιν. Μα τα πόδια της δεν πήγαιναν. Η ανάσα της κοβόταν. Στεκόταν κάθε λεπτό και ρουφούσε αέρα, μην πνιγεί απ’ τη δύσπνοια. Μουρμούριζε σαν παραλοϊσμένη κι έριχνε γύρω της αγριεμένες ματιές. Ένιωθε την καρδιά της φουρτουνιασμένη, ετοιμοπόλεμη.

Χύμηξε πάνω στο φρουρό που την εμπόδισε να μπει στη Γκεστάπο. Μούγκριζε, έβγαζε αφρούς κι άναρθρες κραυγές. Έφερε στα μάτια του ξένου φαντάρου τα ματωμένα πουκάμισα. Κείνος την έσπρωξε. Παραπάτησε κι έπεσε κάτω. Σηκώθηκε κι άρχισε να χτυπάει με τις γροθιές τον απαίσιο τοίχο, που έκρυβε τα μαρτύρια του παιδιού της.

– Φονιάδες! Καταραμένοι! φώναζε. Τι μου κάνετε το παιδί μου! Ανθρωποφάγοι! Πιάστε με, λοιπόν. Δε μ’ ακούτε που σας βρίζω; Χώστε με μέσα! Ρίξτε μου μια σφαίρα, σκυλιά! Ματώστε εμένα, όχι αυτό, όχι!
Ο κόσμος κοντοστεκόταν. Μάντευε κι έσφιγγε τα δόντια. Μια κοπέλα περαστική, φώναζε στους διαβάτες:
– Πρέπει να την πάρουμε από δω τη γυναίκα∙ θα τη συλλάβουν.

Πλησίασε και τράβηξε με κόπο την κυρία Χαρίκλεια. Της μίλησε γλυκά, στοργικά. Της είπε πως αυτή θα βοηθούσε, εκεί που πρέπει, για να βοηθήσουν το παιδί της. Πέρασε το μπράτσο της στο αλύγιστο χέρι της μάνας.
– Ελάτε, της είπε. Πρέπει να φύγουμε απ’ εδώ. Δεν κάνει να βλέπουν τον πόνο μας. Αυτό επιζητούν. Για αυτό σας τα δώσαν τούτα τα ρούχα.

Η κυρία Χαρίκλεια άκουγε.. Έριχνε μικρές θολές ματιές στο κορίτσι. Δεν ήταν σε θέση να καταλάβει. Δεν έκλαιγε. Έκανε βήματα μηχανικά. Πατούσε σε ματωμένα πουκάμισα. Η κοπέλα, της είπε, πως δεν έπρεπε να χάνει καιρό. Έπρεπε να τρέξει, να φροντίσει. Τούτες ήταν οι μόνες κουβέντες που κατάλαβε.
Περνούσαν οι μέρες, περνούσαν… Και η κυρία Χαρίκλεια έπαιρνε συχνά ματωμένα πουκάμισα. Μα δεν ήταν πράμα τούτο να το συνηθίσει. Και μια μέρα, βρήκε μέσα στην καστανιά με τ’ αποφαγούδια δυο δόντια, δυο λαμπερά δόντια κι ένα κομμάτι κρέας, αλλόκοτο, μαυρισμένο ! Τότε η γειτόνισσα, η κυρία Ζωή, είπε ψιθυριστά :
– Καλέ, αυτό είναι γλώσσα! Ανθρώπινη γλώσσα! … Θεός φυλάξει.

Ήταν το τελευταίο μήνυμα του Ζήση! Ούτε ρούχα, ούτε καστανιά ξαναπήρε η κυρία Χαρίκλεια. Ούτε και που δέχτηκαν ξανά φαγητό.

– Τον σήκωσαν από δω, της είπαν.

Το ίδιο εκείνο βράδυ οι τοίχοι της Κοκκινιάς γέμισαν με πελώρια συνθήματα: «Ο Ζήσης Δρόγας εκτελέστηκε! Δόξα και τιμή στον άξιο γιο της Ελλάδας!»

Οι καμπάνες στην Κοκκινιά χτυπούσαν συναγερμό. Κι οι νέοι Ζήσηδες τρέχαν, να πάρουν τη θέση του χαμένου αγωνιστή στο ταμπούρι της λευτεριάς…

Διδώ Σωτηρίου – Η μάνα του αγωνιστή




Instant Win: Η νέα εμπειρία διασκέδασης βρίσκεται στα καταστήματα Allwyn – Κέρδη έως 500 ευρώ στη στιγμή σε χιλιάδες τυχερούς με δωρεάν συμμετοχή στα καταστήματα Allwyn



Η Allwyn εγκαινιάζει τη νέα εποχή στη διασκέδαση με το Instant Win, τη συναρπαστική εμπειρία που μοιράζει σε χιλιάδες τυχερούς κέρδη στη στιγμή.

Με το Instant Win, οι πελάτες των καταστημάτων Allwyn έχουν, για πρώτη φορά, την ευκαιρία να διεκδικήσουν άμεσα κέρδη μέχρι 500 ευρώ ακόμα και δωρεάν, χωρίς να απαιτείται κάποια επιπλέον διαδικασία.

Οι συμμετέχοντες ενημερώνονται στη στιγμή για το αν βρίσκονται ανάμεσα στους χιλιάδες νικητές που θα αναδείξει το Instant Win μέχρι και τις 31 Μαρτίου.

Η νέα εποχή της Allwyn έχει ξεκινήσει δυναμικά και το Instant Win αποτελεί την πρώτη από τις πολλές συναρπαστικές εμπειρίες που έρχονται, με περισσότερη διασκέδαση και περισσότερα κέρδη για τους πελάτες τω καταστημάτων Allwyn.

Περισσότερες πληροφορίες στα καταστήματα Allwyn και στο Allwyn.gr.

18+ επίγειο, 21+ ψηφιακό |Αρμόδιος Ρυθμιστής ΕΕΕΠ | Κίνδυνος εθισμού & απώλειας περιουσίας | ΓΡΑΜΜΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ 1114 | Παίξε Υπεύθυνα

Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2026

Όλα τα ονόματα – Αυτοί είναι οι 200 ήρωες κομμουνιστές, που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην Καισαριανή

Ποιοι είναι οι 200 εκτελεσμένοι στην Καισαριανή. Τα ονόματα στο Θυσιαστήριο της Λευτεριάς και η ιστορική έρευνα.



Η Πρωτομαγιά του 1944 έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη ως η ημέρα που 200 αγωνιστές εκτελέστηκαν στην Καισαριανή από τα γερμανικά στρατεύματα Κατοχής. Τα ονόματά τους είναι σήμερα αποτυπωμένα, όπως ακριβώς έχουν χαραχθεί, στο μνημείο «Θυσιαστήριο της Λευτεριάς», που ανεγέρθηκε το 2005, τιμώντας τη θυσία τους.

Ο κατάλογος που έχει επικρατήσει βασίζεται κυρίως στην έρευνα του Γιάννη Κουβά και στο βιβλίο του «Σκοπευτήριο Καισαριανής, η ματωμένη καρδιά της Ελλάδας (2003)». Ο ίδιος, συμμετέχοντας και στη διαδικασία συγκρότησης του επίσημου καταλόγου για τον Δήμο Καισαριανής, επισημαίνει τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να καταλήξει στα 200 ονόματα.

Εκτέλεση στην Καισαριανή: Τα κενά στα αρχεία και οι πρώτες καταγραφές



Παρότι θεωρείται δεδομένο ότι από το στρατόπεδο Χαϊδαρίου οδηγήθηκαν 200 κρατούμενοι για εκτέλεση εκείνη την ημέρα, η πλήρης ταυτοποίηση όλων δεν έχει αποσαφηνιστεί απόλυτα. Οι γερμανικές δυνάμεις, αποχωρώντας, κατέστρεψαν σημαντικό μέρος των αρχείων, αφήνοντας πίσω τους ιστορικά κενά.

Η συγγραφέας Μέλπω Αξιώτη, στο βιβλίο της Πρωτομαγιές (1945), κατέγραψε 122 ονόματα, σημειώνοντας ότι δεν κατέστη δυνατό να εντοπιστούν περισσότερα στοιχεία. Λίγα χρόνια αργότερα, η Ιωάννα Τσάτσου, στο έργο της Εκτελεσθέντες επί Κατοχής (1947), δημοσίευσε 93 ονόματα αντλώντας πληροφορίες από τα αρχεία της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Παράλληλα, σε αστυνομικά αρχεία της εποχής εντοπίζονται περίπου 100 καταγεγραμμένοι εκτελεσμένοι.

Οι μεταγενέστερες έρευνες και οι επίσημες ανακοινώσεις για την Καισαριανή



Στη δεκαετία του ’60, η Πανελλήνια Ένωση Θυμάτων Γερμανικής Κατοχής «Ο Φοίνιξ» έδωσε στη δημοσιότητα επίσημη λίστα (Μάιος 1964). Καθοριστική υπήρξε και η συμβολή του γιατρού του στρατοπέδου Χαϊδαρίου Αντώνη Φλούντζη, ο οποίος δημοσίευσε αναθεωρημένο κατάλογο στο βιβλίο του Χαΐδάρι – κάστρο και βωμός της Εθνικής Αντίστασης (1986).

Κατάλογος δημοσιεύθηκε και από την Κ.Ε. του Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΚΚΕ) στη σειρά Έπεσαν για τη Ζωή (τόμος 4α, 2001), με τη ρητή επισήμανση ότι δεν είχε προηγηθεί πλήρης και ολοκληρωμένη έρευνα.

Ακροναυπλιώτες και Αναφιώτες: Οι παλαιοί πολιτικοί κρατούμενοι

Ιδιαίτερη κατηγορία αποτελούν οι λεγόμενοι Ακροναυπλιώτες και Αναφιώτες – πολιτικοί κρατούμενοι και εξόριστοι ήδη από τη δικτατορία του Μεταξά.

Η Ακροναυπλία λειτούργησε από το 1937 ως τόπος κράτησης κομμουνιστών. Μεταγωγές κρατουμένων, παράδοση στους κατακτητές και διαδοχικές μετακινήσεις σε Λάρισα και Χαϊδάρι σημάδεψαν τη διαδρομή πολλών από αυτούς μέχρι την εκτέλεση. Αντίστοιχα, η Ανάφη υπήρξε τόπος εξορίας πολιτικών αντιπάλων ήδη από τη δεκαετία του 1920. Μετά την ιταλική συνθηκολόγηση το 1943, αρκετοί από τους εξόριστους κατέληξαν στα χέρια των Γερμανών και οδηγήθηκαν επίσης στο Χαϊδάρι.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, από τους 200 εκτελεσμένους οι 147 ήταν εξακριβωμένα Ακροναυπλιώτες ή Αναφιώτες. Ανάμεσά τους υπήρξε και ένας πρώην βουλευτής, ο Σταύρος Σκλάβαινας, καθώς και 18 υποψήφιοι βουλευτές. Ορισμένοι ανήκαν σε αρχειομαρξιστικές ή τροτσκιστικές οργανώσεις.

Οι «νέοι» κρατούμενοι και η υπόθεση των Πεντελιωτών

Περιορισμένα είναι τα στοιχεία για τους υπόλοιπους εκτελεσμένους, που δεν ανήκαν στους παλαιούς «μεταξοκρατούμενους». Από μεταγενέστερες έρευνες προκύπτει ότι ορισμένοι ήταν μέλη αντιστασιακών οργανώσεων, όπως της ΕΑΜικής νεολαίας.

Ξεχωριστή αναφορά γίνεται στους λεγόμενους «Πεντελιώτες». Στο βιβλίο «Το τιμωρό χέρι του λαού» του Ιάσονα Χανδρινού καταγράφεται ότι πέντε στελέχη της ΕΠΟΝ στην Παλιά Πεντέλη συνελήφθησαν τον Απρίλιο του 1944, ύστερα από καταγγελία, και εκτελέστηκαν μαζί με τους 200 την Πρωτομαγιά στην Καισαριανή. Η είδηση της εκτέλεσής τους προκάλεσε αλυσιδωτές εξελίξεις στην περιοχή, με πράξεις αντιποίνων που αποτυπώνουν το τεταμένο κλίμα της εποχής.

Η υπόθεση των 200 της Καισαριανής παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο εμβληματικά κεφάλαια της Κατοχής. Παρά τις πολυετείς έρευνες και τις διασταυρώσεις στοιχείων από βιβλία, αρχεία και δημοσιεύματα, η πλήρης ιστορική τεκμηρίωση συνεχίζει να αποτελεί ζητούμενο, υπενθυμίζοντας πόσο δύσκολη – αλλά και αναγκαία – είναι η διατήρηση της ιστορικής μνήμης.
Αυτοί είναι οι 200 ήρωες που εκτέλεσαν οι Γερμανοί στην Καισαριανή



1) Αγραφιώτης Αγησίλαος Του Κώστα. Κάτοικος Κηφισιάς. Υπάλληλος του Υπουργείου Στρατιωτικών. [Ακρον.]

2) Αϊβατζίδης Γεώργιος Tου Αλεξάνδρου. Μάγειρας. Από τα Σέρβια Κοζάνης. [Ακρον.]

3) Αλατζάς Νικόλαος Tου Γεωργίου. Αγρότης. Γεννημένος το 1913. Από το Σουφλί. [Ακρον.]

4) Αλεξανδράτος Ανδρέας

5) Αλεξόπουλος Δημήτρης Εργάτης. Από τη Λάρισα. Στέλεχος της ΚΟ Αθήνας του ΚΚΕ. Κουρέας στο στρατόπεδο. [Ακρον.]

6) Αλεξόπουλος Ιωάννης Εργάτης. Από το Αγρίνιο (παρατσούκλι «Όρνιο»). [Ακρον.]

7) Αλμπάνης Γεώργιος Αγρότης. Από την Ευκαρπία Σερρών. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

8) Αμπελογιάννης Σπήλιος Από το Ανεμοχώρι Ηλείας. Εργάτης. 22 χρονών. Κάτοικος Κολωνού. Στέλεχος του ΚΚΕ. Πιάστηκε τον Νοέμβρη του 1943 απ’ τους Γερμανούς φορτωμένος παράνομο τύπο, φυλακίστηκε στου Χατζηκώστα και έπειτα στο Χαϊδάρι.

Πριν την εκτέλεση έγραψε πάνω σε ένα ρούχο του: «Έτσι πεθαίνουν οι άξιοι Έλληνες. Πεθαίνω περήφανος. Ζήτω η λευτεριά. Διαβάτη Έλληνα το ρούχο τούτο να το πας στην παραπάνω διεύθυνση. Είναι η στερνή επιθυμία ενός ανθρώπου, που ξέρει να πεθαίνει για τη λευτεριά. Ζήτω ο ελληνικός λαός».

9) Αναστασιάδης Ελευθέριος Δικηγόρος. Από την Κρήτη. Κάτοικος Αθήνας. Ανάπηρος της Αλβανίας με ακρωτηριασμένα τα δύο πόδια του. Στέλεχος του ΚΚΕ.

Σημ.: Στο βιβλίο του ΚΚΕ αναφέρεται ότι στις 3-5-1944 εκτελέστηκε στην Καισαριανή η Ασπασία Ανυσίου επειδή έκρυβε στο σπίτι της τον Ελευθ. Αναστασιάδη. Ο Φλούντζης τον έχει Ακροναυπλιώτη, χωρίς να διευκρινίζει πότε κρατήθηκε εκεί. [Άκρον.] Πριν τον εκτελέσουν έγραψε πάνω στο ξύλινο πόδι του: «Ειδοποιήστε τη χήρα μητέρα μου, Κατίνα Αναστασιάδου, οδός Λομβάρδου 2, Αθήναι, ότι πεθαίνω για την Ελλάδα μας».

10) Αναστασιάδης Παναγιώτης («Γάσπαρης»). Οικοδόμος. Πρόσφυγας, ποντιακής καταγωγής. Κάτοικος Καλλιθέας. Υποψήφιος βουλευτής Αττικής με το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών Αγροτών (ΕΜΕΑ) στις εκλογές του 1935. [Ακρον.]

11)Ανδρεάκης Γεώργιος

12) Ανδρεάκης Πέτρος

13) Ανδρώνης Πέτρος Τσαγκάρης. Από το Οίτυλο Μάνης. Κάτοικος Αθήνας. Αρχειομαρξιστής, βασικό στέλεχος της ΚΟΜΛΕΑ και αργότερα του ΚΑΚΕ, συνδικαλιστής, υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1933 στο Οίτυλο. Κατά τη δικτατορία του Μεταξά διέφυγε στο εξωτερικό. Στην Κατοχή επέστρεψε στην Ελλάδα και συνελήφθη στις 14-4-1944

14) Ανουσάς Ιωάννης Μαθητής της Σεβαστοπούλειου Σχολής. 17 χρόνων. Γεννήθηκε στον Μανταμάδο Λέσβου. Κάτοικος Αθήνας. Στέλεχος του ΚΚΕ και της ΕΠΟΝ.

15) Αντωνέλης Ιγνάτιος Ηλεκτρολόγος. Γεννήθηκε στον Μανταμάδο Λέσβου το 1903. Στέλεχος του ΚΚΕ. Το 1936 εξορίζεται στην Ανάφη. [Αναφ.]

16) Αντωνιάδης Αθανάσιος

17) Αποστολίδης Στάθης Από την Αθήνα. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον. ή Αναφ.]

18) Αποστολίδης Τάσος Εργάτης. Από την Αθήνα. Στην Ανάφη εικονογραφούσε την εφημερίδα ‘Αντιφασίστας’ που εξέδιδαν οι εξόριστοι. [Αναφ.]

19) Βαγενάς Απόστολος του Γεωργίου Καπνεργάτης. Από τη Νιγρίτα Σερρών. Στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής στο Σωματείο Καπνεργατών. Εξόριστος στην Ανάφη και αργότερα στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]. Κατά τη μεταφορά του στον τόπο εκτέλεσης άφησε το εξής σημείωμα: «Δεν σας ξέχασα ποτές. Για σας και τον Ελληνικό λαό έδωσα και τη ζωή μου. Σήμερα 1η Μάη 1944. Σας φιλώ για τελευταία φορά. Α. Βαγενάς».

20) Βαλασόπουλος Βαλάσης Ή Βλάσσης. Εμποροϋπάλληλος. Από τα Αρφαρά Καλαμάτας. Κάτοικος Αθήνας. Συνελήφθη το 1938 και μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

21) Βάλβης Σπύρος Στο ηρώο της Παλ. Πεντέλης μνημονεύεται ως “αγωνιστής από την Πεντέλη” Το ίδιο και ο επόμενος.

22) Βάλβης Χαράλαμπος

23) Βαλεντάκης Ιωάννης Του Μανώλη. Από την Κρήτη. Ιδιωτικός υπάλληλος. 38 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ, της Εργατικής Βοήθειας Πειραιά και των Συνδικάτων (των Εκτελωνιστών). [Ακρον.]

24) Βαρθολομαίος Αντώνιος Του Αλκιβιάδη. Εμποροϋπάλληλος. Από την Αθήνα. 44 χρόνων. Αθλητής. Στέλεχος του ΚΚΕ. Εκτελούσε χρέη στρατοπεδάρχη στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.[Ακρον.]

25) Βασάλος Τηλέμαχος Γεννήθηκε το 1915 στην Τένεδο. Κάτοικος Μυτιλήνης. Στέλεχος της ΟΚΝΕ Λέσβου και του ΚΚΕ. Επί Κονδύλη εξορίζεται στην Ανάφη. Επί Μεταξά συλλαμβάνεται και ξαναστέλνεται στην Ανάφη. [Αναφ.]

26) Βεκίδης Ζαφείρης Τσαγκάρης. Από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του ΚΚΕ, μέλος της διοίκησης του Σωματείου Υποδηματεργατών, γραμματέας του Ενωτικού Εργατικού Κέντρου Θες/νικης. Εξόριστος στην Ανάφη το 1935, συμμετείχε στην απεργία πείνας των εξορίστων για να τους δοθεί αμνηστία. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης με το Παλλαϊκό Μέτωπο στις εκλογές του 1936. Είχε ενεργό ρόλο στα γεγονότα του Μάη του ’36. Προϊστάμενος στα μαγειρεία στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. [Ακρον.]

27) Βλαχάκης Χρήστος Εργάτης. Από την Ήπειρο. [Ακρον.]

28) Βουδούρης Θέμος

Τορναδόρος. Κάτοικος Αμφιάλης Πειραιά. [Ακρον.]

29) Γαντές Μιχαήλ

Ανθυπασπιστής.

30) Γάτσος Αθανάσιος

31) Γεωργακόπουλος Πλούταρχος

Αυτοκινητιστής. Από την Αθήνα. [Ακρον.]

32) Γεωργιάδης Περικλής

Πρόσφυγας, γεννήθηκε το 1910 στη Σαμψούντα Μ. Ασίας. Σε μικρή ηλικία είδε τον πατέρα του να κρεμιέται από τους Τούρκους στην πλατεία της Σαμψούντας. Κάτοικος Ποντολίβαδου Καβάλας. Συλλαμβάνεται το 1936 και εκτοπίζεται σε Ανάφη και Φολέγανδρο, και στη συνέχεια στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

33) Γηγίνης Ευάγγελος

Από τη Νίκαια Πειραιά.

34) Γιαννακουρέας Δημήτριος

Τσαγκάρης. Από την Αθήνα. Αρχειομαρξιστής στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Στη συνέχεια αναφέρεται ότι προσχώρησε στο τροτσκιστικό ρεύμα (αλλού ότι παρέμεινε αρχειομαρξιστής). [Αναφ.]

35) Γιάνναρης Στέφανος

Ή Γιανναράκης. Μνημονεύεται ως αγωνιστής από την Πεντέλη.

36) Γιαννόπουλος Σπύρος

Καπνεργάτης. Στέλεχος του Συνδικάτου Καπνεργατών Πειραιά. [Ακρον.]

37) Γιόλκας Ευάγγελος

Ή Γιόλπας. Από τη Ραχούλα Καρδίτσας. Αναφέρεται Γούλκας Βαγγ., κρατούμενος στη Λάρισα στις αρχές του 1943.

38) Γκάλκος Γεώργιος

Ή Γκάλγκος, που μάλλον είναι το σωστό. Με καταγωγή από τη Ζίτσα Γιαννίνων. Μνημονεύεται ως αγωνιστής από την Πεντέλη.

39) Γκινές Κώστας

Σερβιτόρος. Από τη Δράμα (ή Καβάλα ή Ξάνθη). [Ακρον.]

40) Γκότσης Γεώργιος

Έφεδρος υπολοχαγός, τοπογράφος του Υπουργείου Γεωργίας. Από τους Αρμενιούς Μεσσηνίας. Στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Σημ.: Ο Φλούντζης τον έχει Ακροναυπλιώτη, χωρίς να διευκρινίζει πότε κρατήθηκε εκεί. [Ακρον.]

41) Γούτας Γεώργιος

Ή Γούσας. Νεολαίος [Ακρον.].

42) Δαλδογιάννης Σταμάτιος

Γεννημένος το 1892 στη Θράκη, κάτοικος Δράμας (ή Θες/νικης). Σερβιτόρος, ειδ. γραμματέας του σωματείου καφεζυθεστιατορίων. Εξόριστος στον Άϊ Στράτη το 1935. Στις 23-6-1936 συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη. [Ακρον.]

43) Δανδινίδης Χριστόφορος

Οικοδόμος – σοβατζής. Από την Πάτρα. [Ακρον.]

44) Δασκαλόπουλος Γεώργιος

(«Σκάνδαλος»). Από τη Χώρα Μεσσηνίας. Επισιτιστής. Κάτοικος Αθήνας. [Ακρον.]

45) Δημητριάδης Δημήτριος

Του Κώστα. Από την Πτολεμαΐδα. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον. ή Αναφ.]

46) Δήμος Κώστας

Του Βασίλη. Εργάτης. Από τα Γιάννινα. [Ακρον.]

47) Δούκας Σπυρίδων

48) Δροσόπουλος Θεόδωρος

49) Ελευθεριάδης Ηλίας

40 χρόνων. Τροχιοδρομικός. Κάτοικος Καλλιθέας. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

50) Ζάγκας Χρήστος

(Τάκης). Κτηματίας. Από την Άρτα. 39 χρόνων. Μέλος του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ. Ο μόνος από τους δραπέτες της 31-3-1944 από το Χαϊδάρι που πιάστηκε. Ήταν στο μπλοκ «15» (απομόνωση) του στρατοπέδου. [Ακρον.]

51) Ζησιμάτος Παντελής

Του Σπύρου. Πλασιέ. Από τα Κοντογουράτα Θηναίας Κεφαλονιάς. 32 χρόνων. Πιάστηκε στις 14-8-1936, τον εκτόπισαν στην Ανάφη και από εκεί στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

52) Θεμελής ή Χατζηθεμελής Μιχαήλ

Του Γιάννη. Από την Κάλυμνο. 41 χρόνων. Έμπορος. Μέλος του ΕΑΜ Πλάκας Αθήνας. Ελασίτης.

53) Θεολόγος Ιωάννης

54) Θεοφιλόπουλος Γεώργιος

Του Ιωάννη. Λογιστής. Γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1912. Κάτοικος Αθήνας. [Ακρον.]

55) Καδίκας Ιωάννης

Του Θεοδώρου. Από την Πελοπόννησο. [Ακρον.]

56) Κακαλιός Ηλίας

Γεννήθηκε το 1913 στην Αγιάσο Λέσβου. Στέλεχος του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ Λέσβου. Ράφτης, πρωτοστατεί στη συγκρότηση της Συνεργατικής Ραφτάδων Αγιάσου. Το 1935 εξορίστηκε στη Σίκινο, νέα σύλληψη και εκτόπιση τον Δεκέμβρη του 1938 στη Σίφνο, και μετά στην Ανάφη [Αναφ.]

57) Καλαϊτζίδης Νικόλαος

Ή Καλαϊτζής. Του Γιάννη. Ναυτεργάτης. Από τη Σάμο. [Ακρον.]

58) Καλαφατάκης Θρασύβουλος

Του Γρηγόρη. Αγρότης. Γεννήθηκε το 1904 στον Πλατανιά Χανίων. Στέλεχος του ΚΚΕ. Δυναμικός και πρωτοπόρος αγρότης, οργάνωσε πρώτος στο χωριό αγελαδοτροφείο. Συμμετείχε στο αντιδικτατορικό κίνημα του Ιούλη του 1938 στα Χανιά, αργότερα συνελήφθη, στάλθηκε στις φυλακές Χανίων και από εκεί στην Ακροναυπλία.[Ακρον.]

59) Καλόφας Απόστολος

Από την Προσοτσάνη Δράμας. 26 χρόνων. Νεολαίος, στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ. [Ακρον.]

60) Καμαρινός Παναγιώτης

Ράφτης (ή ναυτεργάτης). Από τη Ρηχιά Λακωνίας. Κάτοικος Αθήνας. 40 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

61) Καμτσίκης Νικόλαος

Του Αναστασίου. Ιδιωτικός υπάλληλος. Από τη Θεσσαλονίκη. [Ακρον.]

62) Καπέλας Στέφανος

Τροχιοδρομικός. Κάτοικος Αγ. Αναργύρων Αττικής. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

63) Καπλιτζόγλου Ευριπίδης

Εργάτης. Από την Καβάλα. Νοσοκόμος στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου. [Ακρον.]

64) Καραβοκυρός Διαμαντής

Γεννήθηκε το 1895 στους Σπαθαραίους Σάμου. Εργάτης γης. Στέλεχος του ΚΚΕ. Επανειλημμένα εκτοπίστηκε για την επαναστατική του δράση, το 1930 πιάστηκε και εκτοπίστηκε στην Τσαρίτσανη, όπου βρέθηκε επικεφαλής της καθόδου των αγροτών στην Ελασσόνα, που πέτυχαν να αποσπάσουν καλαμπόκι. Εκτελεστικός επίτροπος της πανεργατικής ένωσης ‘Πρόοδος’. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης και Κατερίνης με το ΕΜΕΑ στις εκλογές του 1933. Το 1935 εξόριστος στον Άϊ Στράτη. [Ακρον.]

65) Καράγιωργος Λάμπρος

Του Κωνσταντίνου. Από τα Θεοδώριανα Άρτας. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

66) Καραγιάννης Αυγέρης

Του Δημητρίου. Αγρότης. Από τη Σαλμώνη Ηλείας. Στέλεχος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. Κρατούμενος στη Λάρισα το 1943.

67) Καραθανάσης Ιωάννης

Του Χριστόδουλου. Αγρότης. Από τον Παγώνδα Σάμου. Στέλεχος του ΚΚΕ, μέλος ενός απ’ τους πρώτους πυρήνες του ΚΚΕ το 1928 στη Σάμο. Πήρε μέρος στο αγροτικό συλλαλητήριο στον Παγώνδα το 1933 και προφυλακίστηκε. Ακολούθησαν νέες διώξεις και εξορίες. [Ακρον.]

68) Καρανικόλας Κώστας

[Ακρον.]

69) Καραντώνης Ζαφείριος

Του Ευθυμίου και της Ασπασίας. Οικοδόμος. Πρόσφυγας, γεννήθηκε το 1906 στη Ραιδεστό Ανατ. Θράκης. Κάτοικος Δραπετσώνας. Μέλος του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ. [Ακρον.]

70) Καράσσο Μωυσής

Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Έμπορος (ή υποδηματεργάτης). Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

71) Καρατζάς Παύλος

Από το Μαρμάρι Εύβοιας. Γιός πολυμελούς αγροτικής οικογένειας, έζησε από μικρός την τσιφλικάδικη εκμετάλλευση, όταν ο πατέρας του δούλευε κολλήγος στο νησί Πεταλιοί, ιδιοκτησία του μεγαλοεφοπλιστή Εμπειρίκου. Έφυγε από το νησί και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου δούλεψε ως εργάτης ξυλουργείου. Στέλεχος του ΚΚΕ και του Συνδικάτου Ξύλου. [Αναφ. ή Ακρον.]

Βρέθηκε ένα σημείωμά του μετά την εκτέλεση:

«Παύλος Καρατζάς, εξόριστος από το 1936. Με πήραν για εκτέλεση 1 Μαΐου 1944».

72) Κάρλος Γεώργιος

[Ακρον.]

73) Κηπουρός Απόστολος

Του Πασχάλη. Αγρότης. Από το Σουφλί (ή τις Σέρρες). Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

74) Κλαπατσέας Κων/νος

Του Παναγιώτη. Φοιτητής Νομικής. Γεννήθηκε το 1916. Από τη Σαϊδόνα Μεσσηνίας. Στέλεχος του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ. [Ακρον.]

75) Κοβάνης Γεώργιος

Αναφέρεται ως τροτσκιστής.

76) Κόκκινος Θεοφάνης

Αγρότης. Από τη Θράκη. [Ακρον.]

77) Κοντογιάννης Γεώργιος

(«Τσουράπας»). Από το Παλιόκαστρο Σάμου. Μέλος του ΚΚΕ. Υποψήφιος βουλευτής Σάμου με το Π.Μ. το 1936. [Ακρον.]

78) Κορνάρος ή Κορναράκης Παναγιώτης

Του Γιώργου. Γεννήθηκε στο Σφακοπηγάδι Κισσάμου Χανίων το 1908. Στέλεχος του ΚΚΕ. Σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, συμμετείχε στις φοιτητικές κινητοποιήσεις στα τέλη του 1929, με αποτέλεσμα να αποβληθεί από όλα τα πανεπιστήμια. Αργότερα συντάκτης στον Ριζοσπάστη. Στον Ριζοσπάστη, την περίοδο 1932-1934, αναφέρονται πολλές διώξεις και φυλακίσεις του. Υποψήφιος βουλευτής Χανίων το 1935 με το ΕΜΕΑ και το 1936 με το Π.Μ. [Ακρον.]

79) Κοσμάς Δημήτριος

Του Γιώργου και της Πανάγιως. Δάσκαλος. Από το Μιχαλίτσι Γιαννίνων. 31 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

80) Κοσμερίδης Αθανάσιος

Οδοντοτεχνίτης. Από την Καλλιθέα Αττικής. 38 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

81) Κοσμίδης Στράτος

Από την Καλαμαριά Θεσσαλονίκης (ή το Κιλκίς). [Ακρον.]

82) Κουβελιώτης Χρήστος

Του Γιώργου. Γεννήθηκε το 1903. Από τον Πήδασο Μεσσηνίας. Τελειόφοιτος της Ανωτ. Εμπορικής (ή του Οικονομικού Τμήματος της Νομικής). Ως Πρόεδρος της Κοινότητας Πηδάσου προώθησε τη δημιουργία Συνδέσμων μεταξύ των Κοινοτήτων και τον θεσμό των κοινοτικών συνεδρίων. Το 1934 εκδίδει την εφημερίδα ‘Πήδασος’, η οποία όμως κλείνει βίαια και ο ίδιος διώκεται. Ηγετική μορφή στη μεγάλη σταφιδική εξέγερση της Μεσσηνίας τον Αύγουστο του 1935. Υποψήφιος βουλευτής Μεσσηνίας με το Π.Μ. το 1936. Συνελήφθη τον Ιούνη του 1936, λίγο πριν το σταφιδικό συνέδριο του Πύργου και εξορίστηκε στη Σίκινο. Αργότερα μεταφέρεται στην Ακροναυπλία [Ακρον.]

83) Κουής Δημήτριος

Από τα Κρέσταινα Ηλείας. [Ακρον.]

84) Κουργιώτης Δημήτριος

Του Βασίλη. Εργάτης. Πρόσφυγας, γεννήθηκε στη Κίο της Μ. Ασίας το 1914. Κάτοικος Θεσσαλονίκης. Στέλεχος του ΚΚΕ. Επί δικτατορίας Μεταξά πέρασε στην παρανομία, τον Αύγουστο του 1938 συνελήφθη και κλείστηκε στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

85) Κουσέσης Γεώργιος

Ή Κουσέτης.

86) Κουσίσης Σταμάτης ή Σπύρος

Γεννήθηκε το 1918 στην Κάρυστο, κάτοικος Μοσχάτου Αττικής. Καζαντζής, πρόεδρος του Σωματείου Λεβητοποιών Αθηνών. Συνελήφθη και οδηγήθηκε στην Ακροναυπλία στις 14-8-1937. [Ακρον.]

87) Κούτης Γεώργιος

Ή Κούσης. Κάτοικος Ν. Ιωνίας Αττικής. [Ακρον.]

88) Κουτσοβός Ηλίας

Από την Πύλο. Στέλεχος του ΚΚΕ. Έλαβε μέρος στα «σταφιδικά» της Μεσσηνίας το 1935. [Ακρον.]

89) Κρόκος Γεώργιος

Δάσκαλος και μετά οικοδόμος. Από το Στελί Ικαρίας. 39 χρόνων. Αρχειομαρξιστής στο πρώτο του ξεκίνημα, αργότερα προσχώρησε στην τροτσκιστική ΕΟΚΔΕ και ΚΔΚΕ [Ακρον.].

Μεταφερόμενος στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, κατάφερε να στείλει έναν τελευταίο χαιρετισμό στην οικογένειά του:

«Να σταλή Άνναν Κ. Πλακίδη, Κάμπος Ικαρίας. Σας φιλώ όλους απ’ τον τόπο της εκτέλεσης 1-5-πρωί».

90) Κυρανούδης Αθανάσιος

Αγρότης. Από το Σουφλί. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

91) Κυριακούδης Δημήτριος

Αγρότης. Από το Σιτοχώρι Σερρών. 35 χρόνων. Μέλος του ΚΚΕ. Συνελήφθη το 1937, μεταφέρθηκε στη Φολέγανδρο, Ακροναυπλία και Πύλο. [Ακρον.]

92) Κυριαζής Εμμανουήλ

Τσαγκάρης. Από τη Δράμα. Κρατούμενος στη Λάρισα το 1943.

93) Κωνσταντινίδης Αλέκος

Υδραυλικός. Πρόσφυγας, γεννημένος στο Βατούμ της Ρωσίας το 1900. Κάτοικος Αργυρούπολης Αττικής. [Ακρον. ή Αναφ.]

94) Κωνσταντινίδης Δημήτριος

Τροχιοδρομικός. Από τη Θεσσαλονίκη. Επικεφαλής του συνεργείου μηχανουργών στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. [Ακρον.]

95) Κωνσταντινίδης Κώστας

96) Λαζαρίδης Ανέστης

Γεννήθηκε στην Καισάρεια της Μ. Ασίας το 1912. Το 1924 ήλθε πρόσφυγας στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Ελευσίνα. Αχθοφόρος. Στέλεχος του ΚΚΕ. Τον Σεπτέμβριο του 1938 πιάστηκε και εξορίστηκε στην Ανάφη και μετά στην Ακροναυπλία. Το 1942 μεταφέρθηκε άρρωστος σαν όμηρος στο Τζάνειο Νοσοκομείο. Στο στρατόπεδο της Λάρισας το 1943. [Ακρον.]

97) Λαμπρινίδης Εμμανουήλ

Του Ευτύχιου. Υπάλληλος της Ηλεκτρικής Εταιρείας. Από την Αθήνα. 33 χρόνων. Μέλος του ΚΚΕ και του ΕΑΜ. [Αναφ.]

Σε σημείωμά του που έριξε από το καμιόνι που μεταφερόταν στον τόπο της εκτέλεσης έγραφε:

«Αφήνω γεια σε όλους … Ζήτω το ΕΑΜ».

98) Λιακίδης Θεόφιλος

Εργάτης. Από τη Δάφνη Καλαβρύτων. Κάτοικος Αργυρούπολης Αττικής. [Ακρον.]

99) Λυμπερόπουλος Παύλος

Εργάτης. Από τα Ταμπούρια Πειραιά. [Ακρον.]

100) Μαγκάκης ή Μαγκανάς Κων/νος

101) Μακέδος ή Παρασκευάς Δημοσθένης

Καπνεργάτης. Από την Καβάλα. Στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής. Πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου Καβάλας το 1934 επί δημαρχίας Παρτσαλίδη. [Ακρον.]

102) Μακρής Κων/νος

Λογιστής. Από το Λουτράκι Κορινθίας. [Ακρον.]

103) Μάλλης Αχιλλέας

104) Μαλτέζος Γεώργιος

105) Μαμαλάκης Γεώργιος

Του Γιάννη. Βυρσοδεψεργάτης. Από τα Αγκουσελιανά Αγ. Βασιλείου Ρεθύμνου. Κάτοικος Κοκκινιάς Πειραιά. 43 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ και του Εργατικού Κέντρου Πειραιά. Υποψήφιος βουλευτής Πειραιά στις εκλογές του 1935 με το ΕΜΕΑ. Στις 8-12-1932 καταδικάστηκε σε 8 μήνες φυλάκιση και ένα χρόνο εξορία για παράβαση του «ιδιώνυμου». Το 1935 εξόριστος στη Σίκινο και αργότερα στην Ακροναυπλία και την Πύλο. [Ακρον.]

106) Μανέκας Νικόλαος

Του Κώστα. Γεννήθηκε το 1903 στο Ζαγόρι της Ηπείρου, απ’ όπου και έφυγε μικρός αναζητώντας καλύτερη τύχη και βρέθηκε στη Χωριστή Δράμας, όπου άρχισε να δουλεύει ως αυτοκινητιστής. Αργότερα εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ, γενικός γραμματέας του Σωματείου Αυτοκινητιστών Θεσσαλονίκης. Υποψήφιος βουλευτής Θεσσαλονίκης στις εκλογές του 1935 με το ΕΜΕΑ και 1936 με το Π.Μ. Πήρε μέρος στα γεγονότα του Μάη του 1936. Λίγες μέρες αργότερα συνελήφθη και στάλθηκε στον Άϊ Στράτη, αλλά δραπέτευσε ένα χρόνο περίπου αργότερα και πέρασε στην παρανομία. Το 1939 συνελήφθη ξανά και στάλθηκε αρχικά στις φυλακές της Αίγινας και αργότερα στην Ακροναυπλία [Ακρον.]

107) Μανιατέας Θεόδωρος

Τσαγκάρης. Από την Κόρινθο. Στέλεχος του ΚΚΕ. Υποψήφιος δήμαρχος Κορίνθου το 1934, υποψήφιος βουλευτής Κορινθίας στις εκλογές του 1935 με το ΕΜΕΑ και 1936 με το Π.Μ. Σημ.: Ο Γ. Κουβάς αναφέρει ότι ο αδελφός του ήταν υποψήφιος, στον Ριζοσπάστη της εποχής όμως βρίσκω ότι ήταν ο Θεόδωρος Μανιατέας. [Ακρον.]

108) Μαριακάκης Νικόλαος

Του Μανώλη. Γεωπόνος. Γεννημένος το 1911 στα Χανιά. Το 1935 ήταν μέλος του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Αγροτικού Κόμματος στην Κρήτη. Μαζί με τον Βαγγέλη Κτιστάκη πάλεψαν κατά της Κονδυλικής «κοσμογονίας» και συνέχισε τον αγώνα του κατά της δικτατορίας Μεταξά, πρωτοστατώντας σε όλες τις αντιδικτατορικές διαδηλώσεις. Πιάστηκε τον Μάρτη του 1937, την επόμενη του μνημοσύνου του Ελ. Βενιζέλου, που έγινε στο Ακρωτήρι. Ο Γεν. Διοικητής Κρήτης του πρότεινε να αφεθεί ελεύθερος και να σταλεί με υποτροφία στο εξωτερικό, μια και είχε πρωτεύσει στον διαγωνισμό του Γεωργικού Επιμελητηρίου, υπό τον όρο να δηλώσει, έστω και προφορικά, ότι «εφεξής θα ασχολείται μόνον με την επιστήμην και την οικογένειάν του». Αρνήθηκε να το δεχθεί και εκτοπίστηκε στην Ανάφη, μετά στην Ακροναυπλία, και την Πύλο. [Ακρον.]

Κατά τη μεταφορά του από το Χαϊδάρι στην Καισαριανή για εκτέλεση, πέταξε ένα σημείωμα:

«Καλύτερα να πεθαίνη κανείς στον αγώνα για τη λευτεριά παρά να ζη σκλάβος. 1.5.44. Νίκος Μαριακάκης, γεωπόνος. Χανιά Κρήτης. Όποιος το βρη να μη το καταστρέψη».

109) Μαρκούσης Αθανάσιος

Από τον Δάφνο Δωρίδας (ή το Λιδωρίκι). Γαλατάς. Κάτοικος Αθήνας. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

110) Μαυράκης Ιωάννης

111) Μαυροκεφαλίδης Ιωάννης

Ηλεκτρολόγος. Πρόσφυγας, γεννήθηκε το 1916 στην Οινόη Πόντου. Κάτοικος Θεσσαλονίκης. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ. ή Ακρον.]

112) Μέκαλης Πάνος

Του Θωμά. Εργάτης. Από τα Γιάννινα. Μέλος του ΚΚΕ. Το 1933 φυλακίζεται στις φυλακές Ακραίου (Ηπείρου). Τον Ιούνιο του 1936, όντας καταζητούμενος επειδή είχε καταδικαστεί από την Ασφάλεια σε 2 χρόνια εξορία, συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη και παραπέμφθηκε με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας (Ριζ. 15-6-36). [Ακρον.]

113) Μελισσαρόπουλος Ιωάννης του Ηλία (Από Ε.Ε.Σ)

Σημ.: Η επεξήγηση εντός παρενθέσεως σημαίνει ότι βρέθηκε μέσω αναζητήσεων του Ερυθρού Σταυρού. [Αναφ.]

114) Μερκούρης Δημήτριος

115) Μήτσης Ηρακλής

Του Παναγιώτη και της Ευανθίας. Αρτεργάτης – μπογιατζής. Από τα Κάτω Ραβένια Γιαννίνων. 30 χρόνων. Στις αρχές της δεκαετίας του 1930 ήταν διευθυντής της αρχειομαρξιστικής εφημερίδας ‘Πάλη των Τάξεων’. Αργότερα προσχώρησε στο τροτσκιστικό ρεύμα [Ακρον.]

116) Μόσχος Μήτσος

Από το Αίγιο. 31 (ή 26) χρόνων. Ανάπηρος πολέμου. Στέλεχος του ΕΑΜ. Κρατούμενος στη Λάρισα το 1943.

117) Μπεραχιά Ανρί

Ή Περαχιά. Εργάτης. Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του αρχειομαρξιστικού ρεύματος κατά τον Μεσοπόλεμο, γραμματέας της ΚΟΜΛΕΑ στη Θεσσαλονίκη, υποψήφιος βουλευτής στις επαναληπτικές εκλογές Θεσσαλονίκης το 1933. Εξέδιδε την εφημερίδα ‘Προλετάριος’ στα ελληνικά και στη λαντίνο, και είχε ιδρύσει το ‘Ακαδημαϊκό Βιβλιοπωλείο’. Στη συνέχεια, μέλος του ΚΑΚΕ (βλ. και Γ. Αλεξάτο). [Ακρον.]

118) Νεγρεπόντης Νίκος

Του Ματθαίου. Καπνεργάτης. Πρόσφυγας, γεννήθηκε στη Σμύρνη. Κάτοικος Καβάλας. Στέλεχος του ΚΚΕ και του Συνδικάτου Καπνεργατών. Δημοτικός σύμβουλος Καβάλας το 1934. [Ακρον.]

119) Νικολαΐδης Δημήτριος

(Τάκης). Του Παναγιώτη. Από τη Θεσσαλονίκη. Στέλεχος του ΚΚΕ. 31 χρόνων. Εξόριστος το 1935 στον Άϊ Στράτη, στο υπόμνημα των εξόριστων προς την κυβέρνηση για να τους δοθεί αμνηστία υπογράφει ως υποδηματοποιός (30-11-1935). [Ακρον.]

120) Νικολόπουλος Ιωάννης

Του Αλεξάνδρου. Από την Κοκκινιά Πειραιά. Εξόριστος το 1935 στον Άϊ Στράτη, στο υπόμνημα των εξόριστων υπογράφει ως μηχανουργός. [Ακρον.]

121) Ντάσιος ή Κατσαρός Σωτήριος

Αγρότης. Από τον Τύρναβο Λάρισας. [Ακρον.]

122) Ντορέας Γεώργιος

123) Οικονόμου Βασίλειος

Τσαγκάρης. Από το Μεσοβούνι Ζαγορίου Ηπείρου. [Ακρον.]

124) Ουραΐλογλου Βασίλειος

Τσαγκάρης. Από τον Πειραιά. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

125) Ορφανός Ηλίας

126) Πανέτης Χρήστος

Μνημονεύεται ως αγωνιστής από την Πεντέλη.

127) Πανταζής Δημήτριος

Σημ.: Σύμφωνα με τις περισσότερες πηγές (Κουβάς, Φλούντζης, ΚΚΕ) ήταν αρτεργάτης, στέλεχος του ΚΚΕ, κάτοικος Καισαριανής και Ακροναυπλιώτης.. [Ακρον. ή Αναφ.]

128) Παπαβασιλείου Βασίλειος

Ράφτης. Από το Βελβεντό Κοζάνης. [Ακρον.]

129) Παπαγιάννης Ιωάννης

Ή Παπαϊωάννου. Εργάτης. Από την Ξάνθη. 32 χρόνων. Σημ.: Αλλού αναφέρεται ως εκτελεσμένος στο Κούρνοβο. [Ακρον.]

130) Παπαδήμας Βασίλειος

Του Νίκου. Γεννήθηκε στην Πύλο το 1909. Το 1938 πήρε πτυχίο πρακτικού μηχανικού. Εργαζόταν στο εργοστάσιο της Ανώνυμης Εταιρείας Οινοπνευματοποιίας (ΑΕΟΠ) στη Γιάλοβα Μεσσηνίας. Στις 6 Αυγούστου 1941 συνελήφθη από Ιταλούς καραμπινιέρους και Έλληνες χωροφύλακες με βάση καταστάσεις ονομάτων που είχε παραδώσει η ελληνική κυβέρνηση στους κατακτητές. Μεταφέρθηκε στο στρατόπεδο του Ναυπλίου και στη συνέχεια της Λάρισας. Ήταν αδελφός του εκδότη και αντιστασιακού Δημήτρη Παπαδήμα/

131) Παπαδημητρίου Δημήτριος

Του Ανδρέα. Υπάλληλος των ΣΠΑΠ. Από την Καλαμάτα. 44 χρόνων. Κάτοικος Κοκκινιάς Πειραιά. Στέλεχος του ΚΚΕ και των Συνδικάτων. Σημ.: Αλλού αναφέρεται ως εκτελεσμένος στο Κούρνοβο. [Ακρον.]

132) Παπαδόπουλος Δημήτριος

Σημ.: Σύμφωνα με κάποιες πηγές (Κουβάς, ΚΚΕ) ήταν οικοδόμος, πρόσφυγας από τον Πόντο, κάτοικος Καλλιθέας, στέλεχος του ΚΚΕ και του Συνδικάτου Οικοδόμων, υποψήφιος βουλευτής Αττικής στις εκλογές του 1935 με το ΕΜΕΑ∙ το 1936, όντας γραμματέας της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Οικοδόμων, συλλαμβάνεται, στέλνεται εξορία και από εκεί στην Ακροναυπλία Κατά τον Φλούντζη, ο παραπάνω Δημ. Παπαδόπουλος («Πρόεδρος» ή «Βαν Μιν») εκτελέστηκε από τους Γερμανούς στον Πειραιά στις 7-1-1943 μαζί με άλλους Ακροναυπλιώτες (το έχει το όνομα στον κατάλογο των 200, αλλά όχι ως Ακροναυπλιώτη). Στη Λάρισα αναφέρεται άλλος κρατούμενος Δημ. Παπαδόπουλος από τη Νίκαια.

133) Παπαδόπουλος Ευάγγελος

[Ακρον.]

134) Παπαδόπουλος Κων/νος

Του Ιωάννη. Από το Καστόρι Σπάρτης. Κρατούμενος στη Λάρισα το 1943.

135) Παπαδόπουλος Μαν.

Μανούσος ή Μανασής. Κουρέας. Από την Καβάλα. [Ακρον.]

136) Παπαδόπουλος Μύρων

Του Ευσταθίου. Πρόσφυγας, από την Αργυρούπολη Πόντου. Κάτοικος Μεσιανού Κιλκίς. Δάσκαλος, και, μετά τη συνταξιοδότησή του, αγρότης και συνεταιριστής. Στέλεχος του ΚΚΕ. Υποψήφιος βουλευτής Κιλκίς με το Π.Μ. στις εκλογές του 1936. Στην Ακροναυπλία δίδασκε στους κρατούμενους Μαθηματικά. [Ακρον.]

137) Παπάζογλου Ευάγγελος

[Ακρον.]

138) Παπαμιχάλης Γεώργιος

Ναυτικός. Από τη Σαλαμίνα. [Ακρον.]

139) Παπανδρέου Κώστας

Του Χρυσόστομου. Σερβιτόρος. Από τον Αμπελώνα (Καζακλάρ) Λάρισας. Μέλος του ΚΚΕ και μέλος του ΔΣ του Σωματείου Σερβιτόρων.[Ακρον.]

140) Παπανίκας Γεώργιος

Του Γιάννη.

141) Πασχαλίδης Θεμιστοκλής

Του Ιωάννη. Κάτοικος Καισαριανής. [Αναφ.]

142) Πατσανιάν Κεβόρκ

Αλλού λανθασμένα Παρετσαριάν. Από το Δουργούτι Αθήνας. Χοροδιδάσκαλος. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Αναφ.]

143) Πίττακας Γεώργιος

Γεννήθηκε το 1903 στο Φραντάτο Ικαρίας. Πήρε μέρος στο εργατικό κίνημα από το 1924. Ήταν τραμβαγιέρης, αλλά διώχθηκε και έγινε μπογιατζής. Στέλεχος του ΚΚΕ. Το 1931 πήρε μέρος στην εξέγερση στον Κάμπο Ικαρίας, που κατέληξε στο διώξιμο της Αστυνομίας. Δικάστηκε ερήμην σε φυλάκιση και εξορία. Δούλευε στην Εργατική Βοήθεια Αθήνας. Επί δικτατορίας Κονδύλη φυλακίστηκε στην Αίγινα. Στις 28-10-1940 βγήκε από την παρανομία και ζήτησε να σταλεί στο μέτωπο να πολεμήσει τον Ιταλό επιδρομέα. Αμέσως οι ντόπιοι φασίστες τον έκλεισαν φυλακή και τον έστειλαν στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

144) Πίτσος Ιωάννης

145) Πιτσούλης Δημήτριος

146) Πλακοπίτης Νικόλαος

Του Γιάννη. Χτίστης. Γεννήθηκε το 1906 στην Κοζάνη. Οργανώθηκε στην ΟΚΝΕ το 1927 και στη συνέχεια αναδείχθηκε στέλεχος του ΚΚΕ. Μέλος του Εργατικού Κέντρου και πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Κοζάνης. Εκδότης της εφημερίδας ‘Παλλαϊκό Μέτωπο’ και ταυτόχρονα ανταποκριτής του Ριζοσπάστη στην Κοζάνη. Υποψήφιος βουλευτής Κοζάνης στις εκλογές του 1933 με το ΕΜΕΑ και του 1936 με το Π.Μ. Εξορίστηκε σε Ανάφη και Άϊ Στράτη, και με τη δικτατορία του Μεταξά εξορίζεται πάλι, αρχικά στη Φολέγανδρο και τελικά στην Ακροναυπλία και στην Πύλο. [Ακρον.]

147) Πλατανησιώτης Κώστας

148) Πόλκος Ευάγγελος

Δάσκαλος. Από τη Ραχούλα Καρδίτσας. 35 Χρόνων. Πήρε το πτυχίο του δασκάλου από το Διδασκαλείο Αλεξανδρούπολης το 1925. Κατατάχθηκε στη Χωροφυλακή και γράφτηκε στη Νομική Σχολή. Μέλος της ΕΕ της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας. Στέλεχος του ΚΚΕ. Με τη δικτατορία του Μεταξά συλλαμβάνεται και οδηγείται στις φυλακές Λάρισας, εκτοπίζεται στη Φολέγανδρο, και στη συνέχεια στην Ακροναυπλία, όπου δίδασκε τους κρατούμενους Φυσική. [Ακρον.]

Πίσω από μια φωτογραφία της κόρης του που βρέθηκε μετά την εκτέλεσή του στο σακάκι του είχε σημειώσει:

«Κόρη μου, Καίτη Πόλκου, μένει Κλειούς 22 Θεσσαλονίκη. Να γίνει δασκάλα. Ο πατέρας της».

149) Πολύδωρος Δημήτριος

Ή Πολυδώρου. Γεννήθηκε το 1910 στο Ζιγοβίστι Γορτυνίας. Το 1928 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και εργάστηκε ως σερβιτόρος. Στέλεχος του ΚΚΕ, γραμματέας της Ομοσπονδίας Σερβιτόρων. Συνελήφθη στις 4 Αυγούστου 1936 και στάλθηκε στον Άϊ Στράτη και μετά στην Ακροναυπλία. Προϊστάμενος μαγειρείων στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. [Ακρον.]

150) Ποντίκης Κοσμάς

Του Στέλιου. Ναυτεργάτης. Από την Αλεξανδρούπολη. Στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστικό στέλεχος των ναυτεργατών Αλεξανδρούπολης. Το 1932 εκτοπίστηκε στη Σίκινο για ένα χρόνο και το 1935 φυλακίστηκε στις φυλακές Αίγινας. Υποψήφιος βουλευτής Έβρου το 1935 με το ΕΜΕΑ και το 1936 με το Π.Μ. [Ακρον.]

151) Πότης Αλέκος

152) Ρεμπούτσικας Δημήτριος

Δικηγόρος. Γεννήθηκε το 1905. Από την Αχαγιά Αχαΐας. Κάτοικος Αθήνας. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

Το τελευταίο του σημείωμα:

«Αγαπημένοι μου, ο θάνατός μου δεν θα πρέπει να σας λυπήσει, αλλά να σας ατσαλώσει πιο πολύ για την πάλη που διεξάγετε. Σφίξετε τις καρδιές σας και βγήτε παλικάρια απ’ τη νέα αυτή δοκιμασία. Έτσι θα μας τιμήσετε καλύτερα. Όταν ο άνθρωπος δίνει τη ζωή του για ανώτερα ιδανικά δεν πεθαίνει ποτέ. 1-5-44 Χαϊδάρι. Με πολλή αγάπη. Σας φιλώ, Μήτσος».

153) Ρίζος Ηλίας

Του Δημητρίου. Μακαρονοεργάτης. Από το Ροβολιάρι Φθιώτιδας. 41 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. Συνδικαλιστής στη Λαμία. [Ακρον.]

154) Ρογανάς Γεώργιος

Αλλού Ροζάνης, που είναι το σωστό. Με καταγωγή από τη Ζίτσα Γιαννίνων. Μέλος του ΕΑΜ. Αγωνιστής από την Πεντέλη, όπως και ο επόμενος.

155) Ρογανάς Ιωάννης

Ροζάνης, γιός του προηγούμενου. Επονίτης. Μαθητής (ή αρτεργάτης).

156) Ρουσσόπουλος Γεώργιος ή Κώστας

Αρτεργάτης, γεννημένος στο Ροδολίβος Σερρών το 1901. Στέλεχος του ΚΚΕ. Υποψήφιος βουλευτής Σερρών στις εκλογές του 1933 με το ΕΜΕΑ. Το 1934 αντιπρόεδρος της Κοινότητας Ροδολίβου. [Ακρον.]

157) Σαββόπουλος Σάββας

Του Κώστα. Εργάτης μεταλλουργός. Πρόσφυγας, καταγόταν από την Καλλικράτεια Αν. Θράκης και γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1913. Από μαθητής του Γυμνασίου γίνεται μέλος της κομμουνιστικής νεολαίας στη Βέροια. Στη γ’ τάξη του Γυμνασίου Θεσσαλονίκης αποβάλλεται οριστικά για την κομμουνιστική του δράση. Από τότε δουλεύει ως εργάτης μεταλλουργός. Οργανώνει το συνδικάτο μεταλλουργών, στέλεχος της ΟΚΝΕ, του ΚΚΕ και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Το 1935 εκτοπίζεται για ένα χρόνο στην Ανάφη. Τον Ιούλιο του 1937, συλλαμβάνεται, βασανίζεται στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης, και μεταφέρεται στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

158) Σακκάς Κώστας

Του Χρήστου. Κουρέας. Από την Ήπειρο. Στέλεχος του ΚΚΕ. Το ’35 στον Άϊ Στράτη. [Ακρον.]

159) Σαμόπουλος Γεώργιος

Ή Σταμόπουλος. Από τη Μυτιλήνη. [Ακρον.]

160) Σαντομοίρης Φώτης

Μουσικός, βολιστής. Από τις Σέρρες ή Δράμα. [Ακρον.]

161) Σερδερίδης Κοσμάς

Αγρότης. Γεννήθηκε το 1905 στην Αργυρούπολη Πόντου. Το 1918 ήλθε πρόσφυγας στο Γερακαριό Κιλκίς. Μέλος του ΚΚΕ. Από νέος πήρε μέρος στο αριστερό κίνημα και το 1930, με το «ιδιώνυμο», εξορίστηκε στη Σαντορίνη για δύο χρόνια. Τον Απρίλη του 1937 πιάστηκε και εξορίστηκε στην Φολέγανδρο, και, αργότερα, μεταφέρεται στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

162) Σκλάβαινας Στέλιος

Από τη Σίφνο. Κάτοικος Ν. Κόσμου Αττικής. Τυπογράφος. Επιφανές στέλεχος του ΚΚΕ προπολεμικά, που αργότερα διαγράφηκε, βουλευτής, γνωστός από το σύμφωνο Σοφούλη – Σκλάβαινα του 1936. [Ακρον.]

163) Σουκατζίδης Ναπολέων

Γεννήθηκε στις 11-12-1909 στα Μουδανιά της Μ. Ασίας από γονείς δασκάλους. Η οικογένειά του βρέθηκε από την Προύσα στο Αρκαλοχώρι της Κρήτης το 1922. Φοίτησε στην Εμπορική Σχολή του Ηρακλείου και εργάστηκε ως λογιστής και αλληλογράφος στο εργοστάσιο της εταιρείας «Μίνως» στην Ιεράπετρα. Στέλεχος του ΚΚΕ, πρόεδρος των Εμποροϋπαλλήλων Ηρακλείου. Πιάστηκε στις 6-6-1936 και εξορίστηκε στον Άϊ Στράτη, και μετά ένα χρόνο στην Ακροναυπλία. Ηγετική μορφή των Ακροναυπλιωτών, εκτελούσε χρέη διερμηνέα στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου. Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ότι την ημέρα της εκτέλεσης ο διοικητής Φίσερ πρότεινε σ’ αυτόν και τον Αντ. Βαρθολομαίο να παραμείνουν στο στρατόπεδο, αλλά αυτοί αρνήθηκαν. [Ακρον.]

Τα τρία σημειώματα που άφησε:

Στον πατέρα του: «Πατερούλη. Πάω για εκτέλεση. Νάσαι περήφανος για τον μονάκριβο γιό σου. Ν’ αγαπάς, να λατρεύεις την κορούλα σου και την αδελφούλα μου. Κ’ οι δυο μεγάλοι άνθρωποι. Γεια. Γεια πατερούλη. Ναπολέων».

Στην αρραβωνιαστικιά του: «Η τελευταία μου σκέψη μαζί σου. Θα ‘θελα να σε κάμω ευτυχισμένη. Ν’ αγαπάς πολύ το μπαμπά και την αδελφούλα μου. Να βρεις σύντροφο της ζωής σου άξιό μου και άξιό σου. Γεια χαρά. 1-5-44. Ναπ. Σουκατζίδης. Υ.Γ. Κάτι ενθύμια θα σου δώσει ο Ζήσης».

Στην αδελφή του: «Αδελφούλα. Πάω για εκτέλεση. Σε λάτρευα πολύ όπως λάτρευα και το γυναικούλι μου. Δεν μπόρεσα να σας κάμω ευτυχισμένους. Λίγη αγάπη στο μπαμπά όσο να ζη. Γεια σου. Γεια σου λατρευτή μου αδελφούλα».

164) Σόφης Δημήτριος

Επονίτης. Από την Πεντέλη. Μαθητής. Αυτό το σημείωμα άφησε πριν την εκτέλεσή του:

«Χαίρετε φίλοι. Εκδίκηση. Μάνα μη λυπάσαι. Χαίρε μάνα. Δημήτρης Σόφης».

165) Σόφης Χρήστος

Επονίτης. Από την Πεντέλη. Πιθανόν αδελφός του προηγούμενου.

Σημ.: Σε άλλες πηγές αναφέρεται και τρίτος με το ίδιο επώνυμο, Σόφης Ανδρέας. Ο Γ. Κουβάς γράφει ότι προσπάθησε να εξακριβώσει αν ο Ανδρέας Σόφης είναι πατέρας των δύο αδελφών, αλλά δεν βρήκε άκρη. Στο ηρώο της Παλ. Πεντέλης πάντως είναι γραμμένα τα ονόματα των Δημήτρη και Ανδρέα Σόφη.

Η Ιωάννα Τσάτσου, που υπηρετούσε στην Αρχιεπισκοπή, γράφει στο βιβλίο της:

«Μια μητέρα απ’ την Πεντέλη βρήκε το σακάκι του γιού της. Το αγκάλιασε και το κρατούσε σφιχτά πνιγμένη με τα δάκρυά της. Έπειτα σαν μπόρεσε να κοιτάξει γύρω της, πήρε το μάτι της κάποιο ρούχο του πιο μικρού κρατούμενου παιδιού της. Την μεταφέρανε αναίσθητη».

166) Σούλας Χρήστος

Γεννήθηκε το 1912 στην Τσερκοβίτσα της Β. Ηπείρου. Αρτεργάτης και ξυλουργός. Αρχειομαρξιστής, αργότερα μέλος των τροτσκιστικών ΟΚΔΕ και ΕΟΚΔΕ. Συνδικαλιστής, γραμματέας του Συνδικάτου Αρτεργατών Πειραιά. Υπεύθυνος έκδοσης της εφημερίδας της ΟΚΔΕ ‘Εργατική Πρωτοπορία’. Στα τέλη του 1936 συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στην Ανάφη και μετά στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

167) Σπυρίδης Γεώργιος

Σιδηροδρομικός. Στέλεχος του ΚΚΕ και του Συνδικάτου Σιδηροδρομικών. Κάτοικος Αθήνας. Το 1935 εξόριστος στην Ανάφη, μετά στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

168) Στάθης Ιωάννης

Του Κώστα. Αγρότης (ή δάσκαλος). Από τα Σέρβια Κοζάνης. 32 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

169) Σταμούλης Βασίλειος

Του Αναστασίου. Γιός πολυμελούς οικογένειας, γεννήθηκε το 1911 στη Ζίτσα Γιαννίνων, όπου και φοίτησε στο δημοτικό σχολείο και στο σχολαρχείο. Το 1928 πήγε στην Αθήνα και έμαθε την τέχνη του τυπογράφου, επάγγελμα το οποίο άσκησε αρχικά στα Γιάννινα, στην εφ. ‘Ηπειρωτικός Αγών’ και στη συνέχεια στην Αθήνα, στον Ριζοσπάστη, ενώ φαίνεται πως ασχολήθηκε παράλληλα και με τη δημοσιογραφία. Μέλος του ΚΚΕ [Ακρον.]

170) Σταύρου Σπύρος

171) Στρατής Αλμπέρτος

Αλλού Εσδρατή Αλμπέρτος, που είναι το σωστό. Εβραίος από τη Θεσσαλονίκη. Τσαγκάρης. [Ακρον.]

172) Συνοδινός Απόστολος

Ξυλουργός. Πρόσφυγας, γεννήθηκε στην Πάνορμο της Μ. Ασίας το 1908. Κάτοικος Σερρών. Στέλεχος του ΚΚΕ. Γραμματέας της Περιφερειακής Κομματικής Οργάνωσης Δράμας του ΚΚΕ. Το 1936 με το κίνημα της Δράμας δεν μπόρεσε να ξεφύγει, τον έπιασαν και τον έστειλαν στις φυλακές της Ακροναυπλίας. [Ακρον.]

173) Ταλαίπωρος Ηλίας

Αγρότης. Από τον Παγώνδα Σάμου.

174) Ταμπάνος Βασίλειος

Ή Ταμιζόνος ή Φίλιππος. Του Θεοδόση. Ιδιωτικός υπάλληλος. Από τη Λευκάδα. 51 χρόνων. Στέλεχος του ΚΚΕ. Από πολύ νέος ασπάστηκε τις ιδέες του κομμουνισμού και ανέπτυξε δράση στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Το 1932 εξορίστηκε στον Άϊ Στράτη. Όταν απολύθηκε, εργάστηκε στον Ριζοσπάστη. Το 1936 η δικτατορία του Μεταξά τον εξόρισε στην Ανάφη για ένα χρόνο. Μετά μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία και στην Πύλο. [Ακρον.]

175) Τζανετής Χρήστος

[Ακρον.]

176) Τζίμος Ανδρέας

177) Τζοάνος Περικλής

Τσαγκάρης. Από την Καβάλα. [Ακρον.]

178) Τζωρτζάτος Κώστας

Οικοδόμος ή ξυλουργός. Γεννήθηκε στη Σάμη Κεφαλονιάς το 1907. Κάτοικος Πάτρας. Υποψήφιος βουλευτής Αχαΐας το 1935 με το ΕΜΕΑ. [Ακρον.]

179) Τούμπας Θανάσης

Σπουδαστής του Πολυτεχνείου. Στέλεχος της ΕΠΟΝ. Ανιψιός του ναυάρχου Τούμπα.

180) Τούρπας Παναγιώτης

Από το Σουφλί. Υπάλληλος του ΟΣΕ και μετά δάσκαλος. Στέλεχος του ΚΚΕ. Υποψήφιος βουλευτής Έβρου το 1935 με το ΕΜΕΑ και το 1936 με το Π.Μ. Στις 20-8-1935 συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στην Ανάφη. Αργότερα, έγκλειστος στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

181) Τσαλίκης Τάσος

Δάσκαλος. Γεννήθηκε το 1911 στην Αργαλαστή Μαγνησίας. Τις διδασκαλικές του σπουδές τις έκανε στο Διδασκαλείο Λαμίας που γράφτηκε το 1928. Συνελήφθη το 1937 και στάλθηκε στον Άϊ Στράτη και μετά στην Ακροναυπλία, όπου δίδασκε στους κρατούμενους Ελληνικά Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

182) Τσερμέγκας Μιχάλης

Εργάτης (ή αγρότης). Από το Μαυράτο Ικαρίας. 32 χρόνων. Στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ. Εξόριστος από τον καθεστώς της 4ης Αυγούστου στον Άϊ Στράτη, βρέθηκε φυλακισμένος στην Ακροναυπλία όταν άρχισε ο πόλεμος. Νοσοκόμος στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου.[Ακρον.]

183) Τσίκας Αλέξανδρος

Γιός του δασκάλου – λόγιου Μάνθου Τσίκα, γεννήθηκε στο Γραμμένο Γιαννίνων το 1909. Αφού φοίτησε δύο χρόνια στο Γυμνάσιο στα Γιάννινα, διέκοψε τις σπουδές του και έγινε τσαγκάρης. Αργότερα άνοιξε δικό του κατάστημα στο χωριό και το 1935 στην Αθήνα. Στέλεχος του ΚΚΕ. Με την δικτατορία του Μεταξά στάλθηκε εξόριστος στη Σίφνο, και αργότερα στην Ακροναυπλία. [Ακρον.]

184) Τσίρκας Κώστας

Του Γιώργου. Δάσκαλος. Γεννήθηκε το 1906 στα Πράμαντα Γιαννίνων. Το 1926 τελείωσε το μονοτάξιο Γυμνάσιο Γιαννίνων και διορίστηκε δάσκαλος στο χωριό Ψέλτσκο (Κυψέλη) Καστοριάς. Το 1930 μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου παράλληλα με την εργασία του γράφτηκε και στη Νομική Σχολή. Στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής, πρόεδρος του Συλλόγου των προοδευτικών δασκάλων ‘Αναγέννησις’. Μετά την δικτατορία του Μεταξά τέθηκε σε διαθεσιμότητα, συμμετείχε στο ‘Αντιδικτατορικό Κίνημα Μακεδονίας’ και ήταν συντάκτης της εφημερίδας ‘Αντιδικτατορικό Μέτωπο’. Πιάστηκε με προδοσία στις 6-5-1938, μαζί με άλλους 75 υπαλλήλους και μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία.[Ακρον.]

Πριν εκτελεστεί άφησε τρία χαρτάκια. Ένα πέταξε δεμένο σε μαντίλι. Ένα βρέθηκε στο σακάκι του και ένα στην κουβέρτα του.

Στο πρώτο που απευθύνεται στον λαό έγραφε: «Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι. Πάμε στη μάχη. Κώστας Τσίρκας. 1-5-44».

Στο δεύτερο, για τους συγγενείς του, έγραφε: «Γεια και χαρά. Σας φιλώ όλους με πολλή αγάπη. Κώστας Τσίρκας. Μάρνη 52 Αθήνα».

Και στο τρίτο για τη γυναίκα του και τον γιό του: «Κατίνα, Γεωργούλη. Σας φιλώ με αγάπη. Κώστας Τσίρκας. Μάρνη 52».

185) Τσολιάκος Ιωάννης

[Ακρον.]

186) Υψηλάντης Κώστας

[Ακρον.]

187) Φάβας Κώστας

Αγρότης. Υποψήφιος βουλευτής Ξάνθης στις εκλογές του 1936 με το Π.Μ. [Ακρον.]

188) Φερετόπουλος Νώντας

Ή Νικήτας. [Ακρον.]

189) Φεφές Απόστολος

Δικηγόρος. Από την Πάτρα. Πιάστηκε από τους Ιταλούς τον Ιούλη του 1941 με βάση καταστάσεις ονομάτων που είχε παραδώσει η ελληνική κυβέρνηση στους κατακτητές και κλείστηκε στη φυλακή. Το 1943 κρατούμενος στη Λάρισα (προηγουμένως πιθανότατα στο Ναύπλιο). Σημ.: Ο Φλούντζης τον έχει Ακροναυπλιώτη, χωρίς να διευκρινίζει πότε κρατήθηκε εκεί. [Ακρον.]

190) Φιλόπουλος Ανέστης

[Ακρον.]

191) Φουντής Στέφανος

Του Νίκου. Μηχανολόγος – ηλεκτρολόγος. Γεννήθηκε στον Μανταμάδο Λέσβου το 1908. Σπούδασε στη Γάνδη του Βελγίου με υποτροφία. Στέλεχος της ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ. Το 1936 συλλαμβάνεται και στέλνεται στην Ανάφη, και από εκεί στην Ακροναυπλία [Ακρον.]

192) Φωκάς Ιωακείμ

17 χρόνων, μαθητής.

193) Χάλαρης Γεώργιος

Από το μπλοκ «15» του στρατ. Χαϊδαρίου (απομόνωση). Γεννήθηκε το 1916 στην Αθήνα. Πιάστηκε στα τέλη του 1942 σε μπλόκο από τους Γερμανούς στη συνοικία Αγ. Ιωάννη Ρέντη.

194) Χαρίτος Χρήστος

Καπνεργάτης. Από τον Πειραιά. Στέλεχος του ΚΚΕ. [Ακρον.]

195) Χατζηχρίστος Χρήστος

Τσαγκάρης. Αρχειομαρξιστής, συνδικαλιστής στο Συνδικάτο τσαγκάρηδων, μέλος του ΚΑΚΕ. Το 1937 συνελήφθη, στάλθηκε στη Γαύδο και μετά στην Ακροναυπλία (βλ. και εφημ.[Ακρον.]

196) Χατζόπουλος Φώτιος

197) Χατζόπουλος Νίκος

198) Χριστακόπουλος Δημήτριος (Διομήδης)

Του Διονυσίου. Από την Καλαμάτα. Συνδικαλιστής, γραμματέας του σωματείου της οινοπνευματοποιίας Ζαν Κερού στην Καλαμάτα. Εργοδηγός, βαρελάς. [Ακρον.]

199) Χρυσάφης Νικόλαος

Βυρσοδεψεργάτης. Από το Καρλόβασι Σάμου. Στέλεχος του ΚΚΕ, συνδικαλιστής, μέλος του Σωματείου Βυρσοδεψών ‘Άγιος Παντελεήμων’. Το 1932 φυλακίστηκε με τον «ιδιώνυμο» και το σωματείο διαλύθηκε. Μετά την αποφυλάκισή του πρωτοστάτησε στην ίδρυση νέου σωματείου με την επωνυμία ‘Αναγέννηση’ [Ακρον.]

200) Χυτήρης Κώστας

Του Σπύρου. Γεννήθηκε στο χωριό Κουραμάδες Κέρκυρας το 1906. Δάσκαλος στην Ξάνθη. Στέλεχος του ΚΚΕ. Μέλος του ΔΣ της ΔΟΕ. Εργάστηκε στο ‘Διδασκαλικό Βήμα’. [Ακρον.]

Σημείωση: Ο κατάλογος του μνημείου έχει επτά διαφορές σε σχέση με αυτόν του Φλούντζη: Στο μνημείο δεν υπάρχουν οι Βόκολας ή Μπόκολας Κων/νος, Κάππος Σταύρος, Οικονομίδης Ορέστης, Πατέστος Αναστάσης, Νανέρης Παναγιώτης, Πανταζής Νικόλαος και Σόφης Ανδρέας∙ οι τέσσερις πρώτοι, γράφει ο Γ. Κουβάς, διαπιστώθηκε ότι εκτελέστηκαν στο Κούρνοβο. Αντ’ αυτών υπάρχουν οι Καράγιωργος Λάμπρος, Μελισσαρόπουλος Ιωάννης, Πασχαλίδης Θεμιστοκλής, οι οποίοι βρέθηκαν μέσω αναζητήσεων του Ε.Ε.Σ., καθώς και οι Καραγιάννης Αυγέρης, Κοβάνης Γεώργιος, Μαγκάκης ή Μαγκανάς Κων/νος και Χατζόπουλος Νίκος. Σε σχέση με άλλους, παλιότερους καταλόγους, οι διαφορές είναι πολύ περισσότερες.

Βανδαλισμός Σκοπευτηρίου: Ο εισαγγελέας μελετά αναβάθμιση της έρευνας


Δικαστικές εξελίξεις προκάλεσε η υπόθεση του βανδαλισμού του Μνημείου των 200, που εκτελέστηκαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής το 1944.

Ο προιστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών της Αθήνας Αριστείδης Κορρέας αναμένει τη δικογραφία σε βάρος αγνώστων, που σχηματίστηκε για τον άγριο και πρωτοφανή βανδαλισμό στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση ιστορικών φωτογραφιών από την εκτέλεση των κομμουνιστών την Πρωτομαγιά του 1944.

Ο κ. Κορρέας ενημερώνεται και μελετά τα στοιχεία της υπόθεσης πρποκειμένου να αποφασίσει, εάν θα αναβαθμιστεί η ποινική έρευνα, για των εντοπισμό των βανδάλων, ούτως ώστε η δικογραφία να μην παραμείνει στο τμήμα εξιχνίασης εγκλημάτων Καισαριανής, αλλά λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης, να διαταχθεί προκαταρκτική εξέταση από την Κρατική Ασφάλεια.

Ηδη συγκεντρώνεται υλικό από κάμερες ασφαλείας και μαρτυρίες περιοίκων.


Την ενοχή του πατρός Αντωνίου, γιά κακοποιητικές συμπεριφορές ζήτησε η Εισαγγελέας


Την ενοχή του  πατέρα Αντωνίου και τεσσάρων συγκατηγορουμένων του  πρότεινε η εισαγγελέας του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Αθηνών, στη δίκη για τα πλημμελήματα που σχετίζονται με τις καταγγελίες περί κακοποιητικών συμπεριφορών στην οργάνωση “Κιβωτός του Κόσμου”,  σε Αθήνα και Βόλο.

Η εισαγγελέας   Παναγιώτα Συμιγιάννη ζήτησε την ενοχή των πέντε κατηγορουμένων για επιμέρους αδικήματα και αθώωση, για άλλα, ενώ πρότεινε την αθώωση δύο κατηγορουμένων.

Η εισαγγελέας  αναφερόμενη στον πατέρα Αντώνιο τον χαρακτήρισε το «πρόσωπο αναφοράς της Κιβωτού», καθώς «όλα περνούσαν από το χέρι του, τίποτα δεν γινόταν αν δεν το ήξερε», ενώ τόνισε ότι, "είχε λόγο σε σημαντικά ζητήματα που σχετίζονται με τους ανήλικους».

Για τους κατηγορούμενους - πρώην εργαζόμενους στη Δομή η εισαγγελέας ζήτησε να  κηρυχθούν ένοχοι για περιστατικό παρατεταμένης απομόνωσης ανηλίκου στη δομή του Άνω Βόλου, υποστηρίζοντας ότι,  ήταν σε γνώση του πατέρα Αντώνιου. 

«Δεν είναι καθόλου πειστικός ο ισχυρισμός ότι δεν είχε λάβει γνώση σε αυτήν την περίπτωση» είπε η εισαγγελέας. 

Ενώ για το περιστατικό ξυλοδαρμού του ίδιου παιδιού,  η εισαγγελέας πρότεινε ενοχή για όλους και επιπλέον και για απειλη για έναν εκ των πρώην εργαζομένων.

Για τις καταγγελίες που αφορούν τις δομές του Βόλου, η εισαγγελέας πρότεινε ενοχή του πατέρα Αντώνιου για ηθική αυτουργία, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι: “Γνώριζε την επικίνδυνη συμπεριφορά που είχαν επιδείξει οι συγκατηγορούμενοι του. Ο περί του αυτοτραυματισμού του παθόντα ισχυρισμός των κατηγορουμένων, δεν αποδεικνύεται”. 

Σε άλλο σημείο πρόσθεσε: «Καθίσταται αποδεδειγμένος ο ισχυρισμός ότι ο ρόλος του πρώτου κατηγορουμένου ήταν του ηθικού αυτουργού στις πράξεις των πιστών του συνεργατών».

Όσο για καταγγελία που αφορά σε βαριά σωματική βλάβη σε βάρος φιλοξενούμενων που μεταφέρθηκαν από την Καλαμάτα στον Κολωνό, πρότεινε την ενοχή του πατέρα Αντώνιου και του συγκατηγορουμένου του, υποστηρίζοντας πως αποδείχθηκε η άσκηση βίας.

Παράλληλα η εισαγγελέας ζήτησε ενοχή για τον πατέρα Αντώνιο και για υπόθεση φιλοξενούμενου στις δομές του Βόλου, του Διμηνίου και της Αθήνας, ο οποίος, ενώ ήταν τραυματισμένος, του επιβαλλόταν να εργαζόταν. 

Αντιστοίχως, ζήτησε την ενοχή του πατέρα Αντώνιου για τις καταναγκαστικές πράξεις που επέβαλε σε φιλοξενούμενους στη δομή του Βόλου.

Τέλος, η εισαγγελική λειτουργός ζήτησε την αθώωση του πατέρα Αντώνιου και των συγκατηγορουμένων του, για περιστατικά κακοποίησης φιλοξενούμενων στη δομή της Χίου.




ΑΠΟΨΕ στη "ΔΙΚΗ": Ανοιχτοί λογαριασμοί στην κορυφή + Τα χειραγωγημένα ματς στο προσκήνιο + Το παράνομο στοίχημα των φτωχών


Η "Δίκη στον ΣΚΑΪ", στη νέα εποχή.

Η αθλητική εκπομπή των μεγάλων αποκαλύψεων, δίνει πάλι τον τόνο, για να μη μείνει τίποτε στο σκοτάδι.

ΑΝΑΛΥΣΗ: Το ντέρμπι των "Δικεφάλων": ΠΑΟΚ-ΑΕΚ - Σχολιάζουν ο προπονητής Μιχάλης Ιορδανίδης και ο δημοσιογράφος Γιώργος Μπούζος.

Οι επίμαχες φάσεις με τον πρώην διεθνή διαιτητή Σωτήρη Βοργιά.

ΘΕΜΑ: Τα χειραγωγημένα ματς πάλι στο προσκήνιο - Αναλύουν ο πρόεδρος της ΕΠΣ Μακεδονίας Σάββας Δημητριάδης και ο δικηγόρος Γρηγόρης Ιωαννίδης.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Παράνομο στοίχημα: Με μηδενικό εισόδημα διακίνησαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ - Στο studio η ποινικολόγος Έλλη Μελέμη και η δημοσιογράφος Μαίρη Μπενέα.

Τριάντα οκτώ χρόνια "Δίκη", με όλο το αθλητικό παρασκήνιο.

Το μακροβιότερο talk show, σήμερα, στις 10 το βράδυ, ζωντανά, στην υβριδική τηλεόραση του ΣΚΑΪ και σε μαγνητοσκόπηση, μία ώρα μετά τα μεσάνυχτα, στον ΣΚΑΪ.

Πως θα δείτε live την αποψινή "Δίκη"

Σήμερα, στις 10 το βράδυ, ζωντανά, στην υβριδική τηλεόραση του ΣΚΑΪ, η "Δίκη" https://share.google/IVd4Q8FAF2jv0uTkN

Εναλλακτικά στο διαδίκτυο: https://share.google/GpbjRsx5xrPjC1PYp

O Σάσα Βεζένκοφ στο Allwyn Game Time: Ο ιδανικός συμπαίκτης, ο δυσκολότερος αντίπαλος και το τραγούδι που αφιερώνει στον Ολυμπιακό


Ο φόργουορντ του Ολυμπιακού μιλάει για το Allwyn FINAL 8 Κύπελλο Ελλάδας και επιλέγει την καλύτερη πεντάδα της Euroleague 

Το Game Time μπαίνει δυναμικά στους ρυθμούς του Allwyn FINAL 8 Κυπέλλου Ελλάδας που διεξάγεται από την Τρίτη έως το Σάββατο στο Ηράκλειο της Κρήτης.

 



Καλεσμένος της εκπομπής της Allwyn είναι ο Σάσα Βεζένκοφ, ο οποίος σχολιάζει τον αυριανό προημιτελικό του Ολυμπιακού με την ΑΕΚ, αναφέρει το πιθανό ζευγάρι του τελικού και δηλώνει αποφασισμένος για την κατάκτηση του τροπαίου.

 

Μιλάει για τον τελικό Κυπέλλου που δεν θα ξεχάσει ποτέ, τον δυσκολότερο αντίπαλο που αντιμετώπισε στην καριέρα του, τον ιδανικό συμπαίκτη που θα ήθελε να έχει πάντα στο πλευρό του και εξηγεί τι θαυμάζει στον προπονητή του Γιώργο Μπαρτζώκα.




Ο διεθνής φόργουορντ επιλέγει την καλύτερη πεντάδα της Euroleague και αναφέρει ποιες είναι οι επικρατέστερες ομάδες για να προκριθούν στο Final 4.

 

Αποδέχεται το challenge της Χριστίνας Βραχάλη και δημιουργεί τον τέλειο παίκτη του Ολυμπιακού, ενώ κλείνει την εκπομπή με το επίκαιρο τραγούδι που αφιερώνει στην ομάδα του.




Δείτε το νέο επεισόδιο στο παρακάτω linkhttps://youtu.be/Rj_w8UlWqsU

 

Το Game Time υποστηρίζει το πρόγραμμα «Αθλητικές Ακαδημίες Allwyn», προσφέροντας επιπλέον αθλητικό εξοπλισμό στις 200 ακαδημίες που συμμετέχουν στο πρόγραμμα.