Τετάρτη 27 Απριλίου 2022

"Αν δεν τον έβρισκαν, θα μας σκότωναν όλους", είπε η κόρη του Γιάννη Σκαφτούρου, που τραυματίστηκε στη δολοφονία του πατέρα της


Η κόρη του Γιάννη Σκαφτούρου, Κατερίνα, περιγράφει τις δραματικές στιγμές πριν ο πατέρας της πέσει νεκρός από τις σφαίρες των εκτελεστών, στο σπίτι τους στα Σκούρτα Βοιωτίας.

Η Κατερίνα Σαφτούρου, που νοσηλεύεται τραυματισμένη, καθώς έγινε η ίδια ασπίδα, για τον πατέρα της, μιλά για τρία άτομα που εισέβαλαν ξαφνικά στην αυλή του σπιτιού της, ενώ σημειώνει ότι δεν είδαν ούτε άκουσαν ήχο μηχανής.«Εγώ είδα 3 άτομα με καλάσνικοφ. Η μητέρα μου θυμάται 4 άτομα. Ήμασταν σε πανικό. Ούτε μηχανή ακούσαμε, ούτε τίποτα. Πήδηξαν από το φράχτη, μας είπαν ‘πέστε κάτω’ και φώναζαν ‘Γιάννη Γιάννη’. Αν δεν τον έβρισκαν θα μας σκότωναν όλους. Ήρθαν για να σκοτώσουν χωρίς να σκεφτούν τις παράπλευρες απώλειες», περιγράφει η κόρη του 55χρονου επιχειρηματία και θυμάται πως εκείνα τα δραματικά δευτερόλεπτα δίπλα στον πατέρα της βρισκόταν ο μόλις 3 ετών ανιψιός της.

Μιλώντας στο protothema.gr τονίζει πως όλα έγιναν σε διάστημα, μικρότερο του ενός λεπτού, ενώ από τα πυρά των εκτελεστών δεν γλίτωσαν ούτε η αδελφή της αλλά ούτε και ο πεθερός του αδελφού της.

«Όλα έγιναν μέσα σε 30 δευτερόλεπτα. Ήρθαν πεζοί και άρχισαν να μας γαζώνουν. Ο πατέρας μου σηκώθηκε, απομακρύνθηκε από εμάς και τον σκότωσαν. Τέλος. Ούτε πυρά ανταπέδωσε κανείς από εμάς. Στην αρχή νομίζαμε πως είναι αστυνομικοί που μας έκαναν έφοδο», λέει η Κατερίνα Σκαφτούρου και επισημαίνει πως τα αδέλφια της, οι οποίοι ήταν 500 μέτρα μακριά από το σπίτι, δεν είδαν κάποια μηχανή να κινείται ύποπτα την ώρα της εκτέλεσης.

Δικαιοσύνη αξίας 50 ευρώ?


Ταφόπλακα στις ανώνυμες καταγγελίες και πειθαρχικές αναφορές σε βάρος δικαστικών λειτουργών, βάζει ο νέος Κώδικας Οργανισμού Δικαστηρίων και Κατάστασης Δικαστικών Λειτουργών, που ορίζει ότι, θα τίθενται στο αρχείο, χωρίς καμία διερεύνηση, ή οποιαδήποτε περαιτέρω δικαστική ενέργεια.

Επιπλέον, στο νέο Κώδικα, που τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, περιλαμβάνεται προσθήκη, που προβλέπει ότι, αυτός που επωνύμως επιθυμεί να «αναφέρει» δικαστή, πρέπει να καταβάλλει παράβολο 50 ευρώ!

Η προυπόθεση, για το 50ευρω, προυπήρχε στο Αρχικό Σχέδιο ΚΟΔΚΔΛ από το 2017, αλλά γίνεται πράξη τώρα, προκειμένου προφανώς, να περιοριστεί το φαινόμενο των αστήρικτων αναφορών, που είναι αλήθεια ότι, αποτελούν την πλειονότητα των καταγγελιών.

Με τις νέες ρυθμίσεις του ΚΟΔΚΔΛ ανακύπτουν και κάποια άλλα θέματα όμως, που δεν είναι μικρότερης σημασίας.

Σωστά ο νέος Κώδικας φροντίζει, για την προστασία των δικαστικών και εισαγγελικών λειτουργών.

Αλλά η προστασία του πολίτη?

Δηλαδή, κάποιος που πιστεύει ότι, έχει αδικηθεί από δικαστικό ή εισαγγελικό λειτουργό και δεν έχει τα 50 ευρώ, θα στερείται το νόμιμο και συνταγματικό δικαίωμα του, να καταφύγει στη Δικαιοσύνη?

Aς απαλειφθεί τουλάχιστον η προσθήκη, για το 50ευρω, για να μπορεί να προσφεύγει στη Δικαιοσύνη και ο φτωχός και ο αδύναμος πολίτης.

Είναι ζήτημα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ!














Τρίτη 26 Απριλίου 2022

Νομική απορία

Η ΕΠΟ, που είναι ιδιωτική εταιρία και τα όργανα της, που θεωρούνται ιδιωτικοί υπάλληλοι, μπορούν να διαπράξουν παράβαση καθήκοντος?

Οι δικηγόροι ενημερώνουν διαδικτυακά, κατά της ρήτρας αναπροσαρμογής του ηλεκτρικού


Διαδυκτιακή εκδήλωση, για την ανάλυση όλων των νομικών παραμέτρων σχετικά με τη ρήτρα αναπροσαρμογής της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος, διοργανώνει η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, την ερχόμενη Πέμπτη 28 Απριλίου στις 5 το απόγευμα, στο ΔΣΑ.

Ομιλητές θα είναι οι:

Γεώργιος Δέλλιος, Ομότιμος Καθηγητής Νομικής Σχολής ΑΠΘ

Γεώργιος Μεντής, Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής Σχολής ΕΚΠΑ

Αντώνιος Μεταξάς, Αναπληρωτής Καθηγητής ΕΚΠΑ

Γεώργιος Καλογεράκης, ΜΔΕ Αστικού Δικαίου (ΕΚΠΑ)/Ενέργειας (ΠΑΠΕΙ)

Βίκτωρας Τσιαφούτης, ΜΔΕ Εμπορικού Δικαίου (ΔΠΘ), νομικός σύμβουλος

ΕΚΠΟΙΖΩ

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Προέδρος της Ολομέλειας, Δημήτρης Βερβεσός.

Την εκδήλωση θα συντονίσει ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, Δημήτριος Φινοκαλιώτης

Αδημονώντας δια την Ανάσταση !


Γράφει ο δικηγόρος Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς

«Ας δοξάσωμεν ολοψύχως τον Ύψιστον Θεόν! Ας ευλογήσωμεν το ΆΓΙΟΝ Αυτού όνομα.....Η ευσπλαχνία του δια θαυμάτων έσωσε την Ελλάδα, ας είμεθα άρα ενδομύχως πεπεισμένοι, ότι δεν εθαυματούργησεν ματαίως.».

Η ιδιοτυπία ακριβώς της εξαναστάσεως του Γένους έγκειται εις το γεγονός ότι το έθνος έστω και σε λανθάνουσα μορφή ουδέποτε έπαψε να υφίσταται, υπό την έννοια των δομικών στοιχείων
της ταυτότητάς μας, παρέμενε αλώβητο, καίτοι σκλαβωμένο άχρι της καθολικής επαναστάσεώς μας, η ειδοποιός διάφορά δε, των οραμάτων, των μεγάλων ανδρών, του Κοσμά του Αιτωλού,
του Ρήγα του Βελεστινλή του Μακρυγιάννη, ήταν «η πείνα και η δίψα» δια την ελευθερία και την ανεξαρτησία, εξ αυτού του λόγου διαφέρει άρδην από την Γαλλική επανάσταση η οποία ενείχε
έντονο αντικληρικαλισμό και εναντίωση προς το θρησκευτικό στοιχείο, αλλά και την Αμερικανική λόγω της αποικιοκρατίας, άρα η Ελλαδική επανάσταση είχε ως στόχο την Θεόθεν ήτοι δια της εξ
ουρανού αρωγής η ίδρυση ενός Ελλαδικού Κράτους, αυτόνομου και ανεξάρτητου.

Η νεκρανάσταση του έθνους επετεύχθη κατά τον εθνικό-απελευθρωτικό αγώνα, με πυλώνα της το έθνος-πατρίδα και την Εκκλησία, ως προς τούτο βεβαίως πέραν από την γενναία συμβολή
των αγωνιστών, συνετέλεσαν δια της πνευματικής συμβολής των, προς εισέτι της απελευθερώσεως, τόσον ως Κοσμάς ο Αιτωλός όσο και ο Ρήγας Φεραίος, το όραμα των οποίων υπηρέτησε με συνέπεια και με θυσιαστική αυταπάρνηση ο Μακρυγιάννης :

«...την εσπλαχνία του μεγάλου Θεού, όπου έκαμεν νεκρανάσταση, τους χαμένους και σβησμένους τόσους αιώνες από τον κατάλογο του κόσμου να τους αναστήσει».

Η ταυτότητα της επαναστάσεως λοιπόν, βάσει των ανωτέρω απαρτίζεται από την καταφανή και διαρκή αγαστή συνύπαρξη μεταξύ έθνους και Ορθοδόξου παραδόσεως, το «θρησκευτικό
στοιχείο» σε κάθε έκφανση του αγώνα και η βαθιά πίστη των αγωνιστών το καθιστούν εγγυητή και αναμφιβόλως συστατικό στοιχείο του επαναστατικού αγώνος.

Άρα η επιστημονική τεκμηρίωση της σύμπλευσης του έθνους και της Χριστιανικής πίστεως, ευρίσκονται εις το σύνολο των πρωτόλιων κειμένων, διακηρύξεων των αγωνιστών εισέτι και όπως έχω πολλαχώς αναφέρει και εις τα πρώτα Συντάγματα και εις τα προοίμια αυτών, άρα λοιπόν ο αγών της εθνικής παλιγγενεσίας με επίκεντρο της θυσία και της Ανάσταση του Ιησού Χριστού, οι Έλληνες Αγωνιστές θυσιάστηκαν με αυταπάρνηση με σκοπό την εκζητούμενη λύτρωση η οποία δεν είναι άλλη από την κτήση της νεκρανάστασης του γένους συν Θεώ.

Εις επίρρωση των ως άνω παραθέτω ένα απόσπασμα από την διακήρυξη η οποία περιλαμβάνεται εις τα τελευταία πρακτικά (ΝΒ. 18-04-1823) εν ονόματι του Ελληνικού Έθνους, ενώπιον Θεού και ανθρώπων την πολιτικήν των Ελλήνων ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν.....με αμετάθετον απόφασιν όλοι, όλοι οι Έλληνες....Να ανεξαρτηθώμεν εντελώς έθνος χωριστόν, αυτόνομον και ανεξάρτητον αναγνωριζόμενοι, διά την δόξαν της αγίας ημών
πίστεως και την ευτυχίαν των ανθρώπων ή με τα όπλα εις τας χείρας όλοι, όλοι οι Έλληνες να καταβώμεν εις τους τάφους, αλλά Χριστιανοί και ελεύθεροι»

Επιπλέον το έτος 1827 η Διοικητική επιτροπή της ελλάδας απευθύνει στην Γ’ εθνοσυνέλευση εις το οποίο ομιλεί περί έθνους κι «υπέρ ελευθερίας και πολιτικής υπάρξεως των Ελλήνων». Εις το
ίδιο δε έγγραφο σημειώνεται ότι :

« Αι ελπίδες της (εννοείται της επιτροπής) εθεμελιούντο εις την εξ Ύψους Αντίληψιν, η οποία ποτέ δεν εγκατέλειψε την Ελλάδα».

Τα ως άνω σταχυολογήματα συνιστούν αποσπάσματα, τα οποία αποδεικνύουν πανηγυρικά την αποσιωπημένη Θεολογία της Απελευθερώσεως, ως δομικό στοιχείο της εθνικής
αυτοσυνειδησίας του θεόπνευστου αγώνος Υπέρ Πίστεως και Πατρίδας, καθότι ιδίως κατά τις μείζονες εορτές της ζώσης Ορθοδόξου παραδόσεως, όπως της Αναστάσεως του Θεανθρώπου
μας, το έθνος έχει την τιμητική του καθότι αμφότερα συνιστούν μεγέθη αρρήκτως συνυφασμένα και αξεδιάλυτα.


Η Αρχή ξεπλύματος θα ψάξει την έπαυλη του golden προέδρου της ΔΕΗ

Στο μικροσκόπιο της Αρχής Ξεπλύματος Μαύρου Χρήματος μπαίνουν τα δημοσιεύματα και οι αποκαλύψεις της εφημερίδας "Δημοκρατία", γιά την υπερπολυτελή έπαυλη, που χτίζει στην Κέα (τη γνωστή και ως Τζια) ο golden πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ, Γιώργος Στάσσης, του οποίου οι χειρισμοί (που είχαν και την κυβερνητική ευλογία)  έχουν βουλιάξει σε βαθιά απελπισία όλα τα ελληνικά νοικοκυριά τους τελευταίους μήνες.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ικανότατος και πολύ έμπειρος Πρόεδρος της Αρχής για την Καταπολέμηση Μαύρου Χρήματος ε.τ. Αντεισαγγελέας Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Βουρλιώτης μελετάει τα σχετικά δημοσιεύματα, για να ξεκινήσει έρευνα, για την υπόθεση της βίλλας Στάση.

Παράλληλα, αναμένεται η υπόθεση, να ελεγχθεί και γιά πόθεν έσχες.

Το μήνυμα της «Ανάστασης» αντίδοτο στη Μοναξιά!...


Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Μοναξιά!…

Φοβερό συναίσθημα, μια άβυσσος όπου πέφτουν και χάνονται αμέτρητοι συνάνθρωποί μας όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Υφήλιο.

Μοναξιά, η άβυσσος όπου «χάθηκαν» συμβολικά αμέτρητοι συνάνθρωποί μας μέσα από τα λοκντάουν και τις απαγορεύσεις που μας επιβλήθηκαν τα τελευταια δύο χρόνια της πανδημίας covid-19…

Γεννήθηκε όμως πάλι, όπως κάθε χρόνο, το περασμένο Σαββατοκύριακο 23/24 του Απρίλη, 2022 με την συμβολική ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Θεανθρώπου η ΕΛΠΙΔΑ για καλύτερες
μέρες..

Τελειώνει ο Απρίλης και έρχεται το μαγευτικό ελληνικό καλοκαίρι και η ΕΛΠΙΔΑ για αυξήσεις στις αφίξεις των τουριστών...

Αλλά δυστυχώς συνεχίζεται ο αιματηρός καταστροφικός πόλεμος στην Ουκρανία ανάμεσα σε δύο Ορθόδοξους Χριστιανικούς Λαούς...

Σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και άλλες μεγαλουπόλεις της Πατρίδας μας ζήσαμε την εβδομάδα των Παθών του Ιησού και σε ρεαλιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας σας καλώ να παραδεχθούμε, όχι να εθελοτυφλούμε, ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας ξύπνησαν και
σήμερα στις εισόδους των κτιρίων που τους «φιλοξενούν» και με λαχτάρα έψαξαν στους κάδους σκουπιδιών για τα δικά μας αποφάγια…

Μοναξιά!…

Κατάρα ή ευλογία για το ανθρώπινο γένος γενικά και εμάς τους νέο-Έλληνες ειδικά;

Σίγουρα μέσα στα σύγχρονα, πολύβουα, πολυπρόσωπα και απρόσωπα ελληνικά αστικά κέντρα, η μοναξιά έχει διογκωθεί σε προβληματικά επίπεδα, έχει ενταθεί πλέον σε επίπεδο καθημερινής απελπισίας.

Ζούμε σε κακόγουστες πολυκατοικίες όπου αγοράσαμε διαμερίσματα ακριβά και τώρα τα αγοράζουμε ξανά με πρόστιμα για αυθαιρεσίες και χαράτσια και πέρα από τις εθιμοτυπικές φιλοφρονήσεις και τα μικροπρεπή κουτσομπολιά αγνοούμε την ύπαρξη του συγκατοίκου σε σημείο ώστε να χρειάζεται να “μυρίσει” το πτώμα κάποιου άτυχου, μοναχικού γείτονά μας, για να συνειδητοποιήσουμε εμείς οι υπόλοιποι ότι έκλεισε πια για αυτόν ή αυτήν, τραγικά, η αναπόφευκτη για όλους μας παρένθεση της…ζωής!

Βγήκαμε πάλι συνοδοιπόροι φορώντας μάσκες στους πολυσύχναστους δρόμους, δείχνοντας Πιστοποιητικά με QR code και ταυτότητες σε χώρους εστίασης και σε καταστήματα...

Φορώντας μάσκες σε Λεωφορεία, τραίνα, τρόλλευ, μετρό και ταξί, στρυμωγμένα ασφυκτικά τα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

Μόνοι, ολομόναχοι, κατασιγάζοντας όπως-όπως τις έντονες, τις αδυσώπητες διαμαρτυρίες του είναι μας, τη λαχτάρα μας να ξεφύγουμε από το ανελέητο μαρτύριο της απομόνωσης, της
μοναξιάς…

Παραγωγοί και παράγωγα, αίτια και αιτιατά ενός ψυχοκοινωνικού και πολιτικού – πολιτιστικού συστήματος με οικονομικές δομές που εδραιώνονται στο ατομικό ψυχοκίνητρο και τα συλλογικά ορμέμφυτα για “κέρδος” και για “δύναμη” και απολήγουν εξαντλημένες στην εδραίωση ενός αντικειμενικού κόσμου, μιας πραγματικότητας που επιβεβαιώνει την πανάρχαια αλήθεια, την απλή και συνάμα δυσβάστακτη διαπίστωση της αναπόφευκτης
υπαρξιακής μας μοίρας- όχι του θανάτου-αλλά της μοναξιάς…

Εδώ Χρειάζεται να διευκρινήσω ότι η μοναξιά έχει δύο όψεις.

Η πρώτη ταυτίζεται με την υποκειμενική διαπίστωση κάθε ατόμου ότι είναι μόνος. Η δεύτερη πηγάζει από την αποξένωση του ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό, στηρίζεται στην νευρωσική διαφοροποίηση, στην αποκοπή συναισθημάτων και διανόησης,
αποτελεί “αγχωτική αντίδραση” φυγή από την αλήθεια της ζωής, υποκειμενική διαστρέβλωση μιας αντικειμενικής πραγματικότητας.

Έτσι, ενώ η συνειδητοποίηση της πρώτης όψης της μοναξιάς αποτελεί μια βαθιά, υγιή, ανεξάντλητη πηγή ψυχολογικής και πνευματικής ενδυνάμωσης, η δεύτερη όψη της είναι
σαφώς παθολογική.

Το άγχος της μοναξιάς, που διαπιστωμένα διακατέχει πια εμάς τους Έλληνες επιδεινώθηκε στη διάρκεια της διετίας της πανδημίας για άτομα όλων των ηλικιών και ιδιαίτερα της τρίτης, που ζούνε μόνα αποτελώντας μια ακόμα πικρή ένδειξη της απώλειας της
αυθεντικότητάς μας,

«Ο άνθρωπος φοβάται, τρέμει τη μοναξιά…Η κυρίαρχη σκέψη σε κάθε φυλακισμένο, κάθε απομονωμένο, κάθε λεπρό, κάθε αμαρτωλό ή ασθενή είναι να έχει κάποιον που να μοιραστεί μαζί του τη μοίρα, το πεπρωμένο του…» έχει γράψει σχετικά ο Balzac.

Και ο Αμερικανός ψυχολόγος Rollo May σημείωσε εμφαντικά ότι «ο αγώνας του ανθρώπου για την απόκτηση δύναμης φαίνεται ολοκάθαρα τώρα καθώς γίνεται κοινή συνείδηση η αλλοτρίωσή του από τη φύση, η ανελέητη αλλοτρίωσή του και από τον ίδιο του
τον εαυτό…»

Η μοναξιά του δημιουργικού ατόμου, αυτή η σκόπιμη και θελημένη απομόνωση αναμφίβολα διαφέρει από την καταδικαστική απομόνωση του μέσου Έλληνα, της μέσης Ελληνίδας.

Στη μοίρα του καθένα μας, όμως, το «δόσιμο» σε ένα συνάνθρωπο ή μια ιδέα αποτελεί σημαντικό αντισταθμιστικό παράγοντα. Και από αυτήν την έννοια, το δόσιμο, ξεκινά μια ολάκερη σειρά από ενέργειες που μπορούν, αναμφίβολα, να μειώσουν το σοκ της
συνειδητοποίησης της μοναξιάς μας.

Οι συνάνθρωποί μας στην πολυκατοικία, στο γραφείο, στο εργοστάσιο, στο πανεπιστήμιο, στο ορφανοτροφείο, στο γηροκομείο και στη φυλακή βασανίζονται κάθε λεπτό από το αίσθημα της μοναξιάς, από την ανθρώπινη καταδίκη σε απομόνωση.

Είμαστε, λοιπόν, εμείς οι Έλληνες, γιατί όχι ίσως όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη μας, καταδικασμένοι στη μοναξιά;

Όχι βέβαια!

Βιώνουμε σε καθημερινή βάση το πρωτόγνωρο εθνικό και διεθνές δράμα της «πανδημίας covid-19», αλλά με αφορμή το ερχόμενο την Κυριακή 24 η του Απρίλη, 2022 Πάσχα, την επόμενη της νύχτας της Ανάστασης ας σκύψουμε συμβολικά μέσα στα φυλοκάρδια, μέσα
στην ψυχή μας και ας ψάξουμε προσεκτικά!..

Κάπου εκεί μέσα στα φυλλοκάρδια του απέραντου ελληνικού μας υποσυνείδητου και στα αρχέτυπα που χάνουν τις καταβολές τους στην ιστορία Πελασγών, Αχαιών, Δωριέων και Μακεδόνων υπάρχουν, πιστεύω, όλα τα απαραίτητα στοιχεία της σωτηρίας μας από την αρνητική μοναξιά, υπάρχει η δημιουργικότητα της ελληνικής ψυχοσύνθεσης…

Υπάρχει το εσώτερο μήνυμα της ΕΛΠΙΔΑΣ που πιστεύω έφερε δυναμικά στο προσκήνιο η ΑΝΑΣΤΑΣΗ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού…

Φίλες και φίλοι συμπατριώτες όλων των ηλικιών, ας φέρουμε από την πρώτη του φετινού Μάη όταν, όπως μας λένε, θα αρθούν όλα τα περιοριστικά μέτρα καθώς κλείνει η καταστροφική παρένθεση της πανδημίας covid-19 και πάλι την ΕΛΠΙΔΑ στο ατομικό και συλλογικό συνειδητό επίπεδο μακριά από ιδεολογικό-πολιτικές αγκυλώσεις, και ας ενταχθούμε ξανά ως συν-Έλληνες και συνάνθρωποι στο ΕΜΕΙΣ και ας γεφυρώσουμε έτσι την άβυσσο της μοναξιάς για τον Ελληνισμό και για την Ανθρωπότητα…

Οι σύγχρονες τάσεις της Παγκοσμιοποίησης και της μαρκετίστικης αντίληψης για τις ανθρώπινες σχέσεις, οι εμμονές στη συσσώρευση πλούτου και δύναμης εντάσσονται στην εσκεμμένα καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση από τους οπαδούς της άκρατης, βάρβαρης και
ανελέητης φιλελεύθερης οικονομίας ότι ο ΠΛΟΥΤΟΣ φέρνει την ΕΥΤΥΧΙΑ…

Ας αφήσουμε τους εγχώριους και διεθνείς «Σκρουτζ» στη μοναξιά του πλούτου τους, και ας τους πληροφορήσουμε, εάν δεν το ξέρουν ήδη πολύ καλά, ότι και αυτοί σαν τους «πλούσιους και επιτυχημένους» του Χόλλυγουντ θα χρειασθεί σύντομα να «νοικιάζουν» φίλους, για να γεμίζουν τα υπαρξιακά τους κενά…

Επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι, φέτος Απρίλιο του 2022 βιώσατε μια πραγματικά Καλή Ανάσταση και είχατε Καλό Πάσχα σε σύγκριση με το 2020 και 2021 παρά την ακρίβεια που μας μαστίζει..

Και για χθες, καθώς η γιορτή του Αγίου Γεωργίου είναι «κινητή» νοερά δέχομαι και νοερά σας ευχαριστώ για τις ευχές που θα μου κάνατε εάν βρισκόμασταν πρόσωπο-με- πρόσωπο.

Χρόνια πολλά από εμένα σε όλους τους εορτάσαντες Γιώργηδες και Γεωργίες!..

------------------------------------------

*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, συνταξιούχος καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας