Από τη σελίδα στο facebook του Δημήτρη Σταματέλου
ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ BLOG //dikografies.blogspot.com// από τη ΜΑΙΡΗ ΜΠΕΝΕΑ. mbenea5@gmail.com//. Κάθε Δευτέρα (22.00) live στην υβριδική τηλεόραση του ΣΚΑΪ και σε μαγνητοσκόπηση (00.45) στον ΣΚΑΪ. Καθημερινά στο iEidiseis.gr. και στο monobala.gr και κάθε Κυριακή στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ και στην εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026
Δικαστές και εισαγγελείς καταγγέλλουν την επέμβαση Τραμπ στη Βενεζουέλα!
"Γιατί οι συνέπειες - όπως τονίζουν - που θα προκαλέσει τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και στο εσωτερικό των κρατών η απόλυτη σχετικοποίηση της αξίας των νομικών κανόνων και η εμπέδωση της αντίληψης ότι, το μόνο εφαρμοζόμενο δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού, θα έχουν μη αναστρέψιμο χαρακτήρα. Και ας θυμόμαστε πως την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου την έχουν ιδίως ανάγκη τα μικρότερα Κράτη ως αντίβαρο στην στρατιωτική υπεροχή γειτόνων τους".
Διαβάστε την ανακοίνωση:
"Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα και το Διεθνές Δίκαιο
Μετά την λήξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου οι λαοί έδωσαν υπόσχεση να μην επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος, να λύνουν τις διαφορές τους με βάση τους
κανόνες του Διεθνούς Δικαίου, να συστήσουν τον ΟΗΕ και τα Διεθνή Δικαστήρια και να σέβονται τις αποφάσεις τους. Αν και η ισοτιμία των κρατών αποτέλεσε ιστορικό ζητούμενο, σε γενικές γραμμές την πρώτη περίοδο της ανασυγκρότησης της διεθνούς κοινότητας, επιδιώκονταν συμβιβασμοί και συναινέσεις, ένας υποτυπώδης σεβασμός των διεθνών κανόνων.
Η όξυνση του οικονομικού ανταγωνισμού μεταξύ των ισχυρότερων κρατών τα τελευταία χρόνια, η παγκόσμια οικονομική ύφεση, η επιδίωξη πρόσβασης σε νέες αγορές, και η δυνατότητα εκμετάλλευσης πλουτοπαραγωγικών πηγών μικρότερων κρατών, οδήγησαν στη σταδιακή εγκατάλειψη των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, στην υποκατάστασή τους από τον πολιτικό κυνισμό και την επιβολή του νόμου του στρατιωτικά ισχυρότερου. Η συστηματική απαξίωση της Δικαιοσύνης με τις καταγγελίες του προέδρου των ΗΠΑ κατά δικαστών του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και την επιβολή κυρώσεων σε βάρος τους -τις οποίες έχει ήδη καταδικάσει ο ΟΗΕ- αποτέλεσαν ένα πρελούδιο που μας προϊδέασε για την προχθεσινή επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και την απαγωγή του Προέδρου της χώρας, ταυτόχρονα με τις ευθείες απειλές κατά άλλων κρατών που δεν συμμορφώνονται με τις επιθυμίες της παγκόσμιας υπερδύναμης.
Και αν το γεγονός είναι από μόνο του κάτι παραπάνω από ανησυχητικό και πηγαίνει δεκαετίες πίσω την ελπίδα για παγκόσμια ειρήνη, η διαφαινόμενη αδυναμία να καταγγελθεί ως τέτοιο από τα ανεπτυγμένα κράτη, κάνει ακόμα πιο ανησυχητικό το περιβάλλον της Δικαιοσύνης τόσο στη χώρα μας όσο και στην Ευρωπαϊκή Ένωση γενικότερα. Γιατί οι συνέπειες που θα προκαλέσει τόσο σε διεθνές επίπεδο όσο και στο εσωτερικό των κρατών η απόλυτη σχετικοποίηση της αξίας των νομικών κανόνων και η εμπέδωση της αντίληψης ότι, το μόνο εφαρμοζόμενο δίκαιο είναι το δίκαιο του ισχυρού, θα έχουν μη αναστρέψιμο χαρακτήρα. Και ας θυμόμαστε πως την επίκληση του Διεθνούς Δικαίου την έχουν ιδίως ανάγκη τα μικρότερα Κράτη ως αντίβαρο στην στρατιωτική υπεροχή γειτόνων τους.
ΑΠΟ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ".
Τρίτη 6 Ιανουαρίου 2026
Το διεθνές δίκαιο για τη FIFA βρίσκεται στην... τσέπη της!
Και "πριν αλέκτορα φωνήσαι", δηλαδή πριν καν αποφασίσει η Αμερικανική Δικαιοσύνη για το Μαδούρο - υπάρχει και το τεκμήριο αθωώτητας βρε αδελφέ -
η FIFAθεωρεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αποκλεισμού των Αμερικανών ποδοσφαιριστών, όπως συνέβη με το ζήτημα της Ουκρανίας, όπου ο αποκλεισμός της Ρωσίας αιτιολογήθηκε με βάση την παραβίαση του διεθνούς δικαίου ("παράνομη κατοχή εδαφών").
Την ίδια πρακτική εφάρμοσε η FIFA και με τους αθλητές του Ισραήλ, οι οποίοι συμμετείχαν κανονικά στις διεθνείς διοργανώσεις, την ώρα που η χώρα τους διέπραττε γενοκτονία στη Γάζα.
Η FIFA και οι άνθρωποι της μπορούν να αποφασίζουν κατά το δοκούν, άλλωστε είναι γνωστή η στενή Τραμπ-Ινφαντίνο, που μάλιστα "επισημοποιήθηκε" με την απονομή απο τον πρόεδρο της FIFA στον Ντόναλντ Τραμπ του πρώτου βραβείου ειρήνης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου κατά τη διάρκεια της κλήρωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, κάτι που προκάλεσε αντιδράσεις και καταγγελίες για παραβίαση της ουδετερότητας της ομοσπονδίας, λόγω των στενών σχέσεων και της υποστήριξης που δείχνουν ο ένας στον άλλο.
Oι αποφάσεις της FIFA μπορούν να άγονται και να φέρονται ανάλογα την χώρα και να μην ανοίγει... ρουθούνι.
Ομως καμμία σχέση δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν με τα ιδεώδη του αθλητισμού, που είναι βασισμένα στις αρχές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και του Ολυμπισμού και περιλαμβάνουν την αριστεία, την ευγενή άμιλλα (ευ αγωνίζεσθαι), την ισότητα, την αλληλεγγύη, την ειρήνη και την αρμονική ανάπτυξη σώματος, πνεύματος και ψυχής, προάγοντας την αξιοπρέπεια και την οικουμενική αξία πάνω από τα υλικά κέρδη.
Κι αυτό πρέπει να το ξεκαθαρίσουμε...
Ποιες ήταν οι «Νυχτερινές Μάγισσες», οι Σοβιετικές πιλότοι που έγιναν εφιάλτης των Γερμανών
Η ιστορία και τα κατορθώματα των γυναικών αεροπόρων στη Ρωσία και την ΕΣΣΔ – Πώς συγκροτήθηκαν τα τρία γυναικεία Αεροπορικά Συντάγματα της ΕΣΣΔ - Η θρυλική Μαρίνα Ράσκοβα και η ηρωίδα Λίντια Λιτβιάκ, κάτοχος του ρεκόρ καταρρίψεων εχθρικών αεροσκαφών
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ https://www.protothema.gr/stories/article/1753322/night-witches-nuhterines-magisses-oi-sovietikes-pilotoi-pou-eginan-efialtis-ton-germanon/
Όσο μελετά κάποιος την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μαθαίνει πράγματα, όχι απλά άγνωστα, αλλά και άκρως εντυπωσιακά. Πολύ πρόσφατα εντοπίσαμε συγκλονιστικά στοιχεία για τις γυναίκες-πιλότους της ΕΣΣΔ που έδρασαν κατά τον Β’ ΠΠ. Ανάμεσά τους, όπως θα δούμε, ξεχωριστή θέση κατέχουν οι λεγόμενες «Νυχτερινές Μάγισσες» («Nachthexen» στα γερμανικά, «Night Witches» στα αγγλικά). Γιατί οι Γερμανοί τους έδωσαν αυτό το όνομα και ποια ήταν η δράση τους κατά τον Β’ ΠΠ; Θα δούμε πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, ξεκινώντας από την ιστορία των γυναικών πιλότων στη Ρωσία και την ΕΣΣΔ.
Οι γυναίκες αεροπόροι σε Ρωσία και ΕΣΣΔ (1911-1941)Αν και η Αεροπορία στην τσαρική Ρωσία αναπτύχθηκε αργότερα από τη Δυτική Ευρώπη, από το 1911 αναφέρονται οι πρώτες γυναίκες αεροπόροι. Ανάμεσά τους, η πριγκίπισσα Ευγενία Σακόφσκαγια, η οποία θεωρείται πρωτοπόρος των στρατιωτικών πτήσεων, αφού κατά τον Α’ ΠΠ, αν και δεν ανήκε στον Στρατό, εκτελούσε αναγνωριστικές πτήσεις, με την άδεια του τσάρου. Μια άλλη νεαρή κοπέλα, η Ναντέζτα Ντεγκτέρεβα έκανε αναγνωριστικές πτήσεις, αφού προηγουμένως είχε περάσει κανονικά από στρατιωτική εκπαίδευση μεταμφιεσμένη σε άντρα! Το φύλο της αποκαλύφθηκε όταν τραυματίστηκε από εχθρικά πυρά και χρειάστηκε να νοσηλευτεί!
Το πλήρωμα του αεροσκάφους της θρυλικής πτήσης του 1938, δεξιά, η Μαρίνα Ράσκοβα
Μετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων και την ίδρυση της ΕΣΣΔ, οι αεραθλητικές λέσχες προσέλκυσαν πολλούς άντρες αλλά και γυναίκες, με αγάπη για τις πτήσεις. Το 1927, ιδρύθηκε η παραστρατιωτική οργάνωση Osoaviakhim, με σκοπό την εκπαίδευση της νεολαίας σε διάφορα αθλήματα (σκοποβολή, πτώση με αλεξίπτωτο, χειρισμός ελαφρών αεροσκαφών κ.ά.). Πολλές νέες κοπέλες έσπευσαν να αποκτήσουν πτυχίο χειρίστριας και μερικές συνέχισαν να πετούν με την Πολιτική Αεροπορία που είχε ιδρυθεί πρόσφατα. Όσες όμως επιχείρησαν να ενταχθούν στη VVS (Voenno-Vozdushnye Sily), τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία (Soviet Air Force στα αγγλικά) συναντούσαν δυσκολίες. Παρά τις διακηρύξεις περί ισότητας των δύο φύλων, το σοβιετικό καθεστώς ήταν άκρως επιφυλακτικό στην είσοδο γυναικών στην Αεροπορική Ακαδημία. Αυτό έγινε μόνο για κάποιες που προέρχονταν από τον Στρατό ή άλλες με σημαντική πτητική εμπειρία.
Από τη δεκαετία του 1930, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν, καθώς η ΕΣΣΔ σημείωσε σημαντικές διακρίσεις σε πτήσεις μεγάλων αποστάσεων. Αρχικά με ανδρικά πληρώματα και ακολούθως τη σκυτάλη πήραν οι γυναίκες. Το 1938 η Μαρίνα Ράσκοβα, η Βαλεντίνα Γκριζοντούμποβα και η Πολίνα Οσιπένκο, πετώντας με το κατάλληλα μετασκευασμένο δικινητήριο ΑΝΤ-37 διένυσαν απόσταση 5.947 χλμ. σε ευθεία, καταρρίπτοντας το γυναικείο παγκόσμιο ρεκόρ κατά 1.500 χλμ. Λόγω περιορισμένης ορατότητας και εξάντλησης των καυσίμων τους, έκαναν αναγκαστική προσγείωση λίγο πριν το Χαμπαρόφσκ, κοντά στα ΝΑ παράλια του Ειρηνικού. Η Ράσκοβα, που ήταν πλοηγός, αφού εγκατέλειψε το αεροσκάφος, πέρασε 10 μέρες στην άγρια φύση με περιορισμένο φαγητό και νερό, πριν φτάσουν τα συνεργεία διάσωσης. Το τριμελές πλήρωμα τιμήθηκε με την ύψιστη τιμή του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης» που για πρώτη φορά δόθηκε σε γυναίκες. Η Οσιπένκο (συγκυβερνήτης) χάθηκε σε αεροπορικό ατύχημα το 1939, ενώ η κυβερνήτης Γκριζοντούμποβα και η Ράσκοβα είχαν σημαντική δράση στον Β’ ΠΠ. Η Ράσκοβα όμως σκοτώθηκε το 1943.
Η Μαρίνα Ράσκοβα
Το 1940 λειτουργούσαν στην ΕΣΣΔ πάνω από 100 αερολέσχες. Οι άνδρες μέλη τους έμπαιναν αυτόματα στην εφεδρεία της VVS, όχι όμως και οι γυναίκες που ήταν σχεδόν το 1/4 των μελών των αερολεσχών! Μετά τη γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, τον Ιούνιο του 1941, πολλές γυναίκες ζήτησαν να καταταγούν στην VVS. Όμως δεν γίνονταν δεκτές. Η ηρωίδα Ράσκοβα κατακλύστηκε από επιστολές γυναικών με δίπλωμα ιπταμένου, από κάθε άκρη της χώρας, που ζητούσαν να αναλάβει πρωτοβουλία για να πολεμήσουν τους εισβολείς στον αέρα. Η Ράσκοβα ζήτησε ακρόαση από τον Στάλιν, ο οποίος με μία, μάλλον απροσδόκητη απόφαση δέχτηκε να αξιοποιηθούν όλες οι γυναίκες αεροπόροι. Αποφασίστηκε η ίδρυση της 122ας Αεροπορικής Ταξιαρχίας, αποτελούμενης από τρία Αεροπορικά Συντάγματα (ΑΣ): το 586, με καταδιωκτικά Yak-1, το 587, με ελαφρά βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης SU-2 και το 588, με ελαφρά βομβαρδιστικά για νυχτερινές επιχειρήσεις. Διοικήτρια της Ταξιαρχίας ορίστηκε η Ράσκοβα. Και τα τρία ΑΣ στελεχώθηκαν σε όλους τους τομείς, μόνο από γυναίκες. Στόχος, με την ταχύρρυθμη εκπαίδευση που θα λάμβαναν οι γυναίκες, ήταν να αναλάβουν δράση το 1942. Στις 17/10/1941, με τους Γερμανούς σε απόσταση αναπνοής από τη Μόσχα, 400 από αυτές, έπειτα από ένα αρχικό ξεδιάλεγμα, ξεκίνησαν σιδηροδρομικώς για το κέντρο εκπαίδευσης «Ένγκελς» στον Βόλγα.
Αρχικά, οι εκπαιδευόμενες ξεκίνησαν με καθημερινά θεωρητικά πολύωρα μαθήματα και στις 7 Νοεμβρίου 1941 ανήμερα της επετείου της Επανάστασης συγκεντρώθηκαν για να δώσουν τον στρατιωτικό όρκο. Η Ράσκοβα, αφού αναφέρθηκε στις μεγάλες ηρωίδες της Στρατιωτικής Ιστορίας, συνέχισε λέγοντας: «… όλες αυτές οι γυναίκες έδρασαν μόνες τους και πολεμούσαν σε αντρικές μονάδες. Εμείς είμαστε Σοβιετικές, γυναίκες ενός ελεύθερου σοσιαλιστικού έθνους. Στο σύστημά μας, οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα σε όλους τους τομείς. Σήμερα δώσατε τον στρατιωτικό όρκο, δεσμευτήκατε να υπερασπιστείτε με πίστη την πατρίδα. Ας δεσμευτούμε να δώσουμε την τελευταία μας πνοή στην αγαπημένη μας πατρίδα».
Khiuaz Dospanova, Νυχτερινή Μάγισσα, καζακικής καταγωγής
Η εκπαίδευση κανονικά θα έπρεπε να διαρκέσει τρία χρόνια, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών όμως διήρκεσε μόνο 6 μήνες. Οι ιπτάμενες που ανήκαν στα ΑΣ δίωξης και κάθετης εφόρμησης έπρεπε να συμπληρώσουν 500 ώρες πτήσης. Οι γυναίκες πλοηγοί, αρχικά, ξεκίνησαν εναέρια εκπαίδευση σε μικρές ομάδες μέσα σε τετρακινητήρια ΤΒ-3 και ακολούθως σε διθέσια αεροσκάφη. Η Ράσκοβα επέβλεπε την εύρυθμη λειτουργία όλων των ΑΣ. Τον Φεβρουάριο του 1942 παραλήφθηκαν 20 αεροσκάφη U2. Αυτά έγιναν γνωστά (κυρίως από το 1943) ως (Polikarpov) Ρο-2. Ήταν ένα παρωχημένου τύπου διπλάνο, με ανοιχτά πιλοτήρια, κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1920 ως αεροσκάφος γενικής αεροπορίας, αεραθλητισμού κ.ά. Παρά τα μειονεκτήματά του, το Ρο-2, λόγω της ελαφράς φύσης του ήταν κατάλληλο για ελιγμούς και προσέφερε μεγαλύτερη σταθερότητα στον αέρα. Το Ρο-2 μπορούσε να προσγειωθεί παντού, από ένα ξέφωτο, ως έναν δρόμο. Ήταν πολύ μικρό για να ανιχνευθεί από υπέρυθρες ακτίνες ή ραντάρ, ενώ η έλλειψη ασυρμάτων παρεμπόδιζε την παρακολούθησή του από ραδιοεντοπιστές.
Στη διάρκεια της εκπαίδευσης όμως, συνέβη ένα τραγικό γεγονός. Επιστρέφοντας από μια νυχτερινή άσκηση, τέσσερα Ρο-2 χάθηκαν μέσα στο χιόνι και το σκοτάδι και μόνο ένα μπόρεσε να εντοπίσει το αεροδρόμιο. Ένα άλλο, χωρίς καύσιμα, έκανε αναγκαστική προσγείωση και οι δύο εκπαιδευόμενες βγήκαν σώες από τα συντρίμμια και αφού βάδισαν όλη τη νύχτα έφτασαν στη βάση τους. Η μία από τις δύο, η Ιρίνα Σάμπροβα, ολοκλήρωσε τον Β’ ΠΠ με 1.002 αποστολές, αριθμό ρεκόρ. Το 586ο ΑΣ εφοδιάστηκε με 24 ολοκαίνουργια καταδιωκτικά Yak-1 και μεταστάθμευσε στο γειτονικό Σαράτοφ. Το 587 ΑΣ εφοδιάστηκε με 20 δικινητήρια Pe-2, έναν νέου τύπου αεροσκάφος, με ξεχωριστή θέση πολυβολητή. Οι θέσεις αυτές καλύφθηκαν από έμπειρους άνδρες, καθώς ήταν πρακτικά αδύνατη η σύντομη εκπαίδευση γυναικών στον συγκεκριμένο τομέα. Έτσι το 587 ΑΣ έγινε μεικτό Σύνταγμα. Η Ράσκοβα παρέμεινε Διοικήτριά του, ενώ ανέθεσε σε άλλες τη διοίκηση του 586 και του 588 ΑΣ. Στα τέλη Δεκεμβρίου 1942, το 587 ΑΣ διατάχθηκε να αναλάβει επιχειρήσεις στο μέτωπο του Στάλινγκραντ, εκεί όπου είχε σταλεί από τις αρχές του καλοκαιριού του ίδιου έτους, το 588 ΑΣ.
«Night Witches» («Νυχτερινές Μάγισσες»): οι Σοβιετικές πιλότοι που έγιναν εφιάλτης των άσων της LuftwaffeΣτις αρχές του 1943, το 588 ΑΣ μετονομάστηκε τιμητικά σε 46ο ΑΣ Φρουρών, σε αναγνώριση της πλούσιας δράσης του στο Νότιο Μέτωπο, τη Σταυρούπολη και τον Καύκασο. Το όνομα όμως με το οποίο έμειναν στην ιστορία είναι το «Night Witches» (από το γερμανικό «Nachthexen»), δηλαδή «Νυχτερινές Μάγισσες». Πώς όμως προέκυψε το όνομα αυτό; Στο nationalww2museum.org διαβάζουμε: «Από τις αρχές του 1942 έως το 1945, οι Ναζί στρατιώτες στο Ανατολικό Μέτωπο άκουγαν έναν δυσοίωνο ήχο μέσα στη νύχτα — έναν ήχο που περιέγραφαν ως το «σφύριγμα» της σκούπας μιας μάγισσας. Αυτός ο θόρυβος σηματοδοτούσε την προσέγγιση του 588ου Συντάγματος Νυχτερινών Βομβαρδιστικών, που αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες και ήταν πιο γνωστό στους Ναζί με ένα άλλο όνομα: Nachthexen ή «Νυχτερινές Μάγισσες». Αυτές οι γυναίκες αεροπόροι συμμετείχαν σε πάνω από 24.000 αποστολές, καταστρέφοντας σιδηροδρόμους, αποθήκες καυσίμων και αποθήκες, ενώ κρατούσαν τους Ναζί στρατιώτες ξύπνιους και νευρικούς κατά τη διάρκεια των μακριών νυχτών στο Ανατολικό Μέτωπο». Για το ίδιο θέμα, ο Ανδρέας Γ. Αντωνάτος γράφει: «Το όνομα («Nachthexen») προήλθε από το χαρακτηριστικό διακεκομμένο ήχο που παρήγαγε το Ρο-2 επιτιθέμενο μέσα στη νύχτα με σβηστό κινητήρα, θυμίζοντας στους Γερμανούς χτύπους από σκουπόξυλο! Αόρατα στο ραντάρ, πετούσαν συνήθως το ένα πίσω από το άλλο, σε χρονική απόσταση 3-5 λεπτών».
Night Witches, ακούν προσεκτικά τις οδηγίες της Διοκήτριάς τους Ευδοκίας Μπερνσάσκαγια το 1942
Ένας άλλος κύριος στόχος του 588ου Συντάγματος ήταν να επιτεθεί στο ηθικό των Γερμανών και να κρατήσει τους εχθρικούς στρατιώτες στερημένους από ύπνο από τις νύχτες σχεδόν ατελείωτων βομβαρδισμών. Οι Νυχτερινές Μάγισσες ακολουθούσαν μια πολύ συγκεκριμένη στρατηγική στις νυχτερινές τους επιδρομές: Καθώς κάθε πιλότος πλησίαζε τον στόχο της, έσβηνε τη μηχανή της. Ο μόνος ήχος που άκουγαν οι Γερμανοί ήταν το δυσοίωνο σφύριγμα του «die Nachthexen» καθώς η πιλότος πλησίαζε τον στόχο και έριχνε τις βόμβες του αεροσκάφους. Ταυτόχρονα, οι γυναίκες έπρεπε να αποφεύγουν τους γερμανικούς προβολείς και τα αντιαεροπορικά πυρά. Για να το πετύχουν αυτό, το ένα αεροπλάνο έκανε κύκλους γύρω από τους προβολείς, καθώς το άλλο πλησίαζε και στη συνέχεια βομβάρδιζε τους προβολείς , καθώς το άλλο αεροπλάνο χτυπούσε τον κύριο στόχο. Αφού έριχναν και τις δύο βόμβες, τα πληρώματα επέστρεφαν στην προσωρινή βάση του Συντάγματος για να ανεφοδιαστούν με καύσιμα και να φορτώσουν περισσότερες βόμβες πριν πετάξουν για μια ακόμη πτήση. Οι γυναίκες πετούσαν από οκτώ έως 18 εξόδους τη νύχτα, κάθε μία από τις οποίες διαρκούσε 30 έως 50 λεπτά.
Natalya Fedorova Meklin, Ηρωίδα της Σοβιετικής Ένωσης
Το 588 ΑΣ εκτελούσε κατά μέσο όρο 100 αποστολές κάθε νύχτα, με «ρεκόρ» τις 325 αποστολές. Η κόπωση των πληρωμάτων ήταν τόσο μεγάλη, ώστε καθώς το Ρο-2 είχε διπλά χειριστήρια, η πιλότος και η πλοηγός εναλλάσσονταν κάποιες φορές για λίγα λεπτά. Κατά τον ανεφοδιασμό, τα πληρώματα παρέμεναν συνήθως στα πιλοτήρια και έπιναν μια κούπα τσάι για να διατηρούνται ζεστά. Πολύ απαιτητική ήταν και η αποστολή των πληρωμάτων εδάφους που έπρεπε να προετοιμάσουν σε ελάχιστο χρόνο τα αεροσκάφη για νέα αποστολή. Το πρωτόκολλο έμπαινε στην άκρη και καθεμία από τις γυναίκες του 588 ΑΣ βοηθούσε όπως μπορούσε. Αρχικά το 588 ΑΣ είχε δύο Σμήνη που έγιναν αργότερα τρία. Η αρχική του δύναμη ήταν 112 γυναίκες και στο απόγειό του έφτασε τις 300. Είχε πάντα στη δύναμή του μόνο γυναίκες, κάτι που έκανε περήφανες όσες υπηρετούσαν σε αυτό. Διοικήτριά του ήταν η Αντισυνταγματάρχης Ευδοκία Μπερνσάνσκαγια. Η δομή του Ρο-2, από ύφασμα και ξύλο είχε σαν αποτέλεσμα το Ρο-2, να είναι εύφλεκτο όταν δεχόταν τροχιοδεικτικά πυρά, τα οποία το έκαναν να σιγοκαίει στον αέρα, σαν αναμμένο κερί που έλιωνε μαζί με τα πληρώματα που δεν είχαν αλεξίπτωτο. Το Ρο-2 δεν είχε ασύρματο, σύγχρονα όργανα πτήσης και αμυντικό εξοπλισμό, ως το 1944 οπότε απέκτησε ένα πολυβόλο. Το σημαντικό όπλο του Ρο-2 ήταν, όπως αποδείχθηκε, η χαμηλή του ταχύτητα. Τα κατά πολύ ταχύτερα γερμανικά καταδιωκτικά, πολύ δύσκολα μπορούσαν να το ακολουθήσουν, αφού κινδύνευαν να πέσουν από απώλεια στήριξης καθώς το Ρο-2 πετούσε με ελάχιστη ταχύτητα πάνω από τις κορυφές των δέντρων. Τελικά, το Ρο-2 αναδείχθηκε σε ένα αξιόμαχο ελαφρύ βομβαρδιστικών παρενοχλήσεων, ενώ διακρίθηκε και σε άλλους «ρόλους» όπως αναγνώριση, διακομιδές, αεροσκάφος συνδέσμου κ.ά.
32 πιλότοι και πλοηγοί των «Νυχτερινών Μαγισσών» σκοτώθηκαν σε καταρρίψεις, ατυχήματα κ.ά. ή πέθαναν από ασθένειες. Χειρότερη βραδιά για το 588 ΑΣ ήταν η 31/7/1943, όταν ο Γερμανός Υποσμηναγός Γιόζεφ Κότσιοφ, πετώντας με Bf-110 κατέρριψε 4 Ρο-2. Οκτώ «Νυχτερινές Μάγισσες» σκοτώθηκαν εκείνο το βράδυ. Μόνο η χειρίστρια Λαρίσα Ροζάνοφ με την πλοηγό της κατάφεραν να διαφύγουν. Ο Κότσιοφ, μετά το βράδυ εκείνο απέκτησε το προσωνύμιο Hexenjäger («Κυνηγός Μαγισσών»). Κατέρριψε 33 συμμαχικά αεροπλάνα, από τα οποία τα 21 τη νύχτα. Αργότερα όμως σκοτώθηκε κι αυτός. Να σημειώσουμε επίσης, ότι γενικά για τους πιλότους της VVS ήταν προτιμότερο να πεθάνουν παρά να αιχμαλωτιστούν σε έδαφος κατεχόμενο από τους Ναζί. Η σύλληψη ή και παραμονή σε εχθρικό έδαφος κατεχόμενο από Γερμανούς σήμαινε εκτέλεση για προδοσία ή εξορία στα γνωστά πολυτελή θέρετρα του σταλινικού καθεστώτος…
Νυχτερινές Μάγισσες
Οι «Νυχτερινές Μάγισσες» εκτός από όσα αναφέραμε συνέβαλαν αποφασιστικά στην απελευθέρωση του Νοβοροσίσκ και του Γκντανσκ και στις επιθέσεις στην Κριμαία και τη Λευκορωσία. Βοήθησαν επίσης σημαντικά και στη μάχη του Στάλινγκραντ. Οι «Νυχτερινές Μάγισσες» έριξαν 3.000 τόνους βομβών και 26.000 εμπρηστικές βόμβες. Κατέστρεψαν γερμανικές γραμμές ανεφοδιασμού, χερσαία στρατεύματα, 9 τρένα, 176 στρατιωτικά οχήματα 26 αποθήκες, 12 σταθμούς καυσίμων κ.ά. και έριξαν τρόφιμα και προμήθειες στα σοβιετικά στρατεύματα (155 ρίψεις). Λόγω της σπουδαίας δράσης τους πάνω από τη Χερσόνησο του Ταμάν, χαρακτηρίστηκαν ως επίλεκτη μονάδα, με πλήρες «όνομα» 46ο ΑΣ Φρουράς του Ταμάν.
Η δράση του 586 και του 587 ΑΣΗ Διοικήτρια του 587 ΑΣ Μαρίνα Ράσκοβα σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, με ένα Pe-2 στις 4/1/1943. Καθώς το 587 ήταν μεικτό, νέος Διοικητής του ανέλαβε ο Ταγματάρχης Βάλεντιν Μάρκοφ, που σύντομα κέρδισε την εκτίμηση των γυναικών του 125 ΑΣ, όπως μετονομάστηκε το 587 ΑΣ τον Σεπτέμβριο του 1943. Συνολικά, τα αεροσκάφη του ως τον Μάιο του 1945 εκτέλεσαν 1.136 αποστολές και έριξαν φορτίο 980.000 τόνους βομβών. Ο Μάρκοφ δημιούργησε σχέση με μια πλοηγό, την οποία και παντρεύτηκε αργότερα. Στο 125 ΑΣ υπήρξαν πολλές ανάλογες περιπτώσεις.
Μέλη πληρωμάτων αεροσκαφών του 46ου ΑΣ
Το 586 ΑΣ δεν ανήκε στη VVS, αλλά στην ΙΑ/PVO (Αεροπορική Δίωξη της Αεράμυνας). Πρώτη Διοικήτρια ήταν η Ταγματάρχης Ταμάρα Καζαρίνοβα, η οποία στα τέλη του 1942 αντικαταστάθηκε από τον Ταγματάρχη Αλεξάντερ Γκρίντεφ, καθώς και το 586 ΑΣ έγινε μεικτό. Συνολικά, το 586 ΑΣ εκτέλεσε 4.419 πολεμικές εξόδους. Συμμετείχε σε 125 αερομαχίες, επιτυγχάνοντας 38 καταρρίψεις και ζημιές σε 42 γερμανικά αεροσκάφη. Στο έδαφος, το 586 ΑΣ κατέστρεψε αντιαεροπορικές θέσεις, 2 μεταφορικά αεροσκάφη Ju-52, 4 τεθωρακισμένα οχήματα και 50 στρατιωτικά οχήματα και ιππήλατες άμαξες…
Λίντια Λιτβιάκ: ο άγγελος με το σύντομο πέρασμα από τη ΓηΞεχωριστή θέση σε όσα διαβάσαμε έχει η περίπτωση της Λίντια Λιτβιάκ («Λευκό Κρίνο του Στάλινγκραντ»). Γεννήθηκε στη Μόσχα το 1921. Στα 15 της πιλοτάριζε αεροσκάφη, ενώ στα 20 ήταν πιλότος-εκπαιδεύτρια σε αεραθλητική λέσχη. Εντάχθηκε στο 586 ΑΣ παραποιώντας (τις αύξησε κατά 100…) τις ώρες πτήσης της. Ήταν η πρώτη Σοβιετική που κατέρριψε γερμανικό αεροσκάφος (13/9/1942). Ο χειριστής του, Επισμηνίας Έρβιν Μάιερ, με 11 καταρρίψεις έπεσε με αλεξίπτωτο και αιχμαλωτίστηκε από τους Σοβιετικούς. Όταν του παρουσίασαν τη Λίντια θεώρησε ότι τα περί κατάρριψης του Me-109 του από αυτή την κοπέλα ήταν «ένα χοντροκομμένο σοβιετικό αστείο». Η νεαρή, που μιλούσε και γερμανικά, του εξήγησε με λεπτομέρειες την αερομαχία και ο Μάιερ πείστηκε. Την επόμενη μέρα η Λιτβιάκ κατέρριψε το Me-109 που πιλοτάριζε ένας θρύλος της Luftwaffe, ο Υποσμηναγός Χανς Φουμπ με 71 καταρρίψεις.
Η Λίντια Λιτβιάκ
Ο Φουμπ τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε λίγες μέρες αργότερα. Με 15 «προσωπικές» καταρρίψεις και άλλες 4 από κοινού με άλλα αεροσκάφη, η Λίντια κατέχει το ρεκόρ «επιτυχιών» από τις Σοβιετικές πιλότους του Β’ ΠΠ. Το βράδυ της 1/8/1943 μαζί με άλλα 5 Yak-1, η Λίντια ενεπλάκη σε αερομαχία με 30 Ju-88 και 13 Me-109. Κατέρριψε ένα καταδιωκτικό αλλά χτυπήθηκε από ένα άλλο και χάθηκε σ’ ένα σύννεφο, αφήνοντας πίσω της καπνούς. Η μηχανικός του Σμήνους της Ίνα Πασπορνίκοβα έβαλε ως σκοπό της ζωής της να βρει τι έγινε η Λίντια. Το 1979 εντόπισε σε ένα χωριό της περιοχής Σακχτσέρκι της Ουκρανίας, τον τάφο μιας άγνωστης πιλότου που έφερε τραύματα στο κεφάλι. Τα οστά της ταυτοποιήθηκαν το 1990 και ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ την ανακήρυξε σε «Ηρωίδα της Σοβιετικής Ένωσης» (λίγο πριν διαλυθεί…), με τον βαθμό της Υπολοχαγού.
Πηγές:
- nationalww2museum.org/night witches
- Ανδρέας Γ. Αντωνάτος, «ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΛΟΤΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (1942-1945)», ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», τ. 341,ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΚΟΒΟΣΤΗ
Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και σε άλλα ξένα σάιτ, γκουγκλάροντας «night witches».
Οι γυναίκες αεροπόροι σε Ρωσία και ΕΣΣΔ (1911-1941)Αν και η Αεροπορία στην τσαρική Ρωσία αναπτύχθηκε αργότερα από τη Δυτική Ευρώπη, από το 1911 αναφέρονται οι πρώτες γυναίκες αεροπόροι. Ανάμεσά τους, η πριγκίπισσα Ευγενία Σακόφσκαγια, η οποία θεωρείται πρωτοπόρος των στρατιωτικών πτήσεων, αφού κατά τον Α’ ΠΠ, αν και δεν ανήκε στον Στρατό, εκτελούσε αναγνωριστικές πτήσεις, με την άδεια του τσάρου. Μια άλλη νεαρή κοπέλα, η Ναντέζτα Ντεγκτέρεβα έκανε αναγνωριστικές πτήσεις, αφού προηγουμένως είχε περάσει κανονικά από στρατιωτική εκπαίδευση μεταμφιεσμένη σε άντρα! Το φύλο της αποκαλύφθηκε όταν τραυματίστηκε από εχθρικά πυρά και χρειάστηκε να νοσηλευτεί!
Το πλήρωμα του αεροσκάφους της θρυλικής πτήσης του 1938, δεξιά, η Μαρίνα ΡάσκοβαΜετά την επικράτηση των Μπολσεβίκων και την ίδρυση της ΕΣΣΔ, οι αεραθλητικές λέσχες προσέλκυσαν πολλούς άντρες αλλά και γυναίκες, με αγάπη για τις πτήσεις. Το 1927, ιδρύθηκε η παραστρατιωτική οργάνωση Osoaviakhim, με σκοπό την εκπαίδευση της νεολαίας σε διάφορα αθλήματα (σκοποβολή, πτώση με αλεξίπτωτο, χειρισμός ελαφρών αεροσκαφών κ.ά.). Πολλές νέες κοπέλες έσπευσαν να αποκτήσουν πτυχίο χειρίστριας και μερικές συνέχισαν να πετούν με την Πολιτική Αεροπορία που είχε ιδρυθεί πρόσφατα. Όσες όμως επιχείρησαν να ενταχθούν στη VVS (Voenno-Vozdushnye Sily), τη Σοβιετική Πολεμική Αεροπορία (Soviet Air Force στα αγγλικά) συναντούσαν δυσκολίες. Παρά τις διακηρύξεις περί ισότητας των δύο φύλων, το σοβιετικό καθεστώς ήταν άκρως επιφυλακτικό στην είσοδο γυναικών στην Αεροπορική Ακαδημία. Αυτό έγινε μόνο για κάποιες που προέρχονταν από τον Στρατό ή άλλες με σημαντική πτητική εμπειρία.
Από τη δεκαετία του 1930, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν, καθώς η ΕΣΣΔ σημείωσε σημαντικές διακρίσεις σε πτήσεις μεγάλων αποστάσεων. Αρχικά με ανδρικά πληρώματα και ακολούθως τη σκυτάλη πήραν οι γυναίκες. Το 1938 η Μαρίνα Ράσκοβα, η Βαλεντίνα Γκριζοντούμποβα και η Πολίνα Οσιπένκο, πετώντας με το κατάλληλα μετασκευασμένο δικινητήριο ΑΝΤ-37 διένυσαν απόσταση 5.947 χλμ. σε ευθεία, καταρρίπτοντας το γυναικείο παγκόσμιο ρεκόρ κατά 1.500 χλμ. Λόγω περιορισμένης ορατότητας και εξάντλησης των καυσίμων τους, έκαναν αναγκαστική προσγείωση λίγο πριν το Χαμπαρόφσκ, κοντά στα ΝΑ παράλια του Ειρηνικού. Η Ράσκοβα, που ήταν πλοηγός, αφού εγκατέλειψε το αεροσκάφος, πέρασε 10 μέρες στην άγρια φύση με περιορισμένο φαγητό και νερό, πριν φτάσουν τα συνεργεία διάσωσης. Το τριμελές πλήρωμα τιμήθηκε με την ύψιστη τιμή του «Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης» που για πρώτη φορά δόθηκε σε γυναίκες. Η Οσιπένκο (συγκυβερνήτης) χάθηκε σε αεροπορικό ατύχημα το 1939, ενώ η κυβερνήτης Γκριζοντούμποβα και η Ράσκοβα είχαν σημαντική δράση στον Β’ ΠΠ. Η Ράσκοβα όμως σκοτώθηκε το 1943.
Η Μαρίνα ΡάσκοβαΤο 1940 λειτουργούσαν στην ΕΣΣΔ πάνω από 100 αερολέσχες. Οι άνδρες μέλη τους έμπαιναν αυτόματα στην εφεδρεία της VVS, όχι όμως και οι γυναίκες που ήταν σχεδόν το 1/4 των μελών των αερολεσχών! Μετά τη γερμανική εισβολή στην ΕΣΣΔ, τον Ιούνιο του 1941, πολλές γυναίκες ζήτησαν να καταταγούν στην VVS. Όμως δεν γίνονταν δεκτές. Η ηρωίδα Ράσκοβα κατακλύστηκε από επιστολές γυναικών με δίπλωμα ιπταμένου, από κάθε άκρη της χώρας, που ζητούσαν να αναλάβει πρωτοβουλία για να πολεμήσουν τους εισβολείς στον αέρα. Η Ράσκοβα ζήτησε ακρόαση από τον Στάλιν, ο οποίος με μία, μάλλον απροσδόκητη απόφαση δέχτηκε να αξιοποιηθούν όλες οι γυναίκες αεροπόροι. Αποφασίστηκε η ίδρυση της 122ας Αεροπορικής Ταξιαρχίας, αποτελούμενης από τρία Αεροπορικά Συντάγματα (ΑΣ): το 586, με καταδιωκτικά Yak-1, το 587, με ελαφρά βομβαρδιστικά κάθετης εφόρμησης SU-2 και το 588, με ελαφρά βομβαρδιστικά για νυχτερινές επιχειρήσεις. Διοικήτρια της Ταξιαρχίας ορίστηκε η Ράσκοβα. Και τα τρία ΑΣ στελεχώθηκαν σε όλους τους τομείς, μόνο από γυναίκες. Στόχος, με την ταχύρρυθμη εκπαίδευση που θα λάμβαναν οι γυναίκες, ήταν να αναλάβουν δράση το 1942. Στις 17/10/1941, με τους Γερμανούς σε απόσταση αναπνοής από τη Μόσχα, 400 από αυτές, έπειτα από ένα αρχικό ξεδιάλεγμα, ξεκίνησαν σιδηροδρομικώς για το κέντρο εκπαίδευσης «Ένγκελς» στον Βόλγα.
Αρχικά, οι εκπαιδευόμενες ξεκίνησαν με καθημερινά θεωρητικά πολύωρα μαθήματα και στις 7 Νοεμβρίου 1941 ανήμερα της επετείου της Επανάστασης συγκεντρώθηκαν για να δώσουν τον στρατιωτικό όρκο. Η Ράσκοβα, αφού αναφέρθηκε στις μεγάλες ηρωίδες της Στρατιωτικής Ιστορίας, συνέχισε λέγοντας: «… όλες αυτές οι γυναίκες έδρασαν μόνες τους και πολεμούσαν σε αντρικές μονάδες. Εμείς είμαστε Σοβιετικές, γυναίκες ενός ελεύθερου σοσιαλιστικού έθνους. Στο σύστημά μας, οι γυναίκες έχουν ίσα δικαιώματα σε όλους τους τομείς. Σήμερα δώσατε τον στρατιωτικό όρκο, δεσμευτήκατε να υπερασπιστείτε με πίστη την πατρίδα. Ας δεσμευτούμε να δώσουμε την τελευταία μας πνοή στην αγαπημένη μας πατρίδα».
Khiuaz Dospanova, Νυχτερινή Μάγισσα, καζακικής καταγωγήςΗ εκπαίδευση κανονικά θα έπρεπε να διαρκέσει τρία χρόνια, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών όμως διήρκεσε μόνο 6 μήνες. Οι ιπτάμενες που ανήκαν στα ΑΣ δίωξης και κάθετης εφόρμησης έπρεπε να συμπληρώσουν 500 ώρες πτήσης. Οι γυναίκες πλοηγοί, αρχικά, ξεκίνησαν εναέρια εκπαίδευση σε μικρές ομάδες μέσα σε τετρακινητήρια ΤΒ-3 και ακολούθως σε διθέσια αεροσκάφη. Η Ράσκοβα επέβλεπε την εύρυθμη λειτουργία όλων των ΑΣ. Τον Φεβρουάριο του 1942 παραλήφθηκαν 20 αεροσκάφη U2. Αυτά έγιναν γνωστά (κυρίως από το 1943) ως (Polikarpov) Ρο-2. Ήταν ένα παρωχημένου τύπου διπλάνο, με ανοιχτά πιλοτήρια, κατασκευασμένο τη δεκαετία του 1920 ως αεροσκάφος γενικής αεροπορίας, αεραθλητισμού κ.ά. Παρά τα μειονεκτήματά του, το Ρο-2, λόγω της ελαφράς φύσης του ήταν κατάλληλο για ελιγμούς και προσέφερε μεγαλύτερη σταθερότητα στον αέρα. Το Ρο-2 μπορούσε να προσγειωθεί παντού, από ένα ξέφωτο, ως έναν δρόμο. Ήταν πολύ μικρό για να ανιχνευθεί από υπέρυθρες ακτίνες ή ραντάρ, ενώ η έλλειψη ασυρμάτων παρεμπόδιζε την παρακολούθησή του από ραδιοεντοπιστές.
Στη διάρκεια της εκπαίδευσης όμως, συνέβη ένα τραγικό γεγονός. Επιστρέφοντας από μια νυχτερινή άσκηση, τέσσερα Ρο-2 χάθηκαν μέσα στο χιόνι και το σκοτάδι και μόνο ένα μπόρεσε να εντοπίσει το αεροδρόμιο. Ένα άλλο, χωρίς καύσιμα, έκανε αναγκαστική προσγείωση και οι δύο εκπαιδευόμενες βγήκαν σώες από τα συντρίμμια και αφού βάδισαν όλη τη νύχτα έφτασαν στη βάση τους. Η μία από τις δύο, η Ιρίνα Σάμπροβα, ολοκλήρωσε τον Β’ ΠΠ με 1.002 αποστολές, αριθμό ρεκόρ. Το 586ο ΑΣ εφοδιάστηκε με 24 ολοκαίνουργια καταδιωκτικά Yak-1 και μεταστάθμευσε στο γειτονικό Σαράτοφ. Το 587 ΑΣ εφοδιάστηκε με 20 δικινητήρια Pe-2, έναν νέου τύπου αεροσκάφος, με ξεχωριστή θέση πολυβολητή. Οι θέσεις αυτές καλύφθηκαν από έμπειρους άνδρες, καθώς ήταν πρακτικά αδύνατη η σύντομη εκπαίδευση γυναικών στον συγκεκριμένο τομέα. Έτσι το 587 ΑΣ έγινε μεικτό Σύνταγμα. Η Ράσκοβα παρέμεινε Διοικήτριά του, ενώ ανέθεσε σε άλλες τη διοίκηση του 586 και του 588 ΑΣ. Στα τέλη Δεκεμβρίου 1942, το 587 ΑΣ διατάχθηκε να αναλάβει επιχειρήσεις στο μέτωπο του Στάλινγκραντ, εκεί όπου είχε σταλεί από τις αρχές του καλοκαιριού του ίδιου έτους, το 588 ΑΣ.
«Night Witches» («Νυχτερινές Μάγισσες»): οι Σοβιετικές πιλότοι που έγιναν εφιάλτης των άσων της LuftwaffeΣτις αρχές του 1943, το 588 ΑΣ μετονομάστηκε τιμητικά σε 46ο ΑΣ Φρουρών, σε αναγνώριση της πλούσιας δράσης του στο Νότιο Μέτωπο, τη Σταυρούπολη και τον Καύκασο. Το όνομα όμως με το οποίο έμειναν στην ιστορία είναι το «Night Witches» (από το γερμανικό «Nachthexen»), δηλαδή «Νυχτερινές Μάγισσες». Πώς όμως προέκυψε το όνομα αυτό; Στο nationalww2museum.org διαβάζουμε: «Από τις αρχές του 1942 έως το 1945, οι Ναζί στρατιώτες στο Ανατολικό Μέτωπο άκουγαν έναν δυσοίωνο ήχο μέσα στη νύχτα — έναν ήχο που περιέγραφαν ως το «σφύριγμα» της σκούπας μιας μάγισσας. Αυτός ο θόρυβος σηματοδοτούσε την προσέγγιση του 588ου Συντάγματος Νυχτερινών Βομβαρδιστικών, που αποτελούνταν αποκλειστικά από γυναίκες και ήταν πιο γνωστό στους Ναζί με ένα άλλο όνομα: Nachthexen ή «Νυχτερινές Μάγισσες». Αυτές οι γυναίκες αεροπόροι συμμετείχαν σε πάνω από 24.000 αποστολές, καταστρέφοντας σιδηροδρόμους, αποθήκες καυσίμων και αποθήκες, ενώ κρατούσαν τους Ναζί στρατιώτες ξύπνιους και νευρικούς κατά τη διάρκεια των μακριών νυχτών στο Ανατολικό Μέτωπο». Για το ίδιο θέμα, ο Ανδρέας Γ. Αντωνάτος γράφει: «Το όνομα («Nachthexen») προήλθε από το χαρακτηριστικό διακεκομμένο ήχο που παρήγαγε το Ρο-2 επιτιθέμενο μέσα στη νύχτα με σβηστό κινητήρα, θυμίζοντας στους Γερμανούς χτύπους από σκουπόξυλο! Αόρατα στο ραντάρ, πετούσαν συνήθως το ένα πίσω από το άλλο, σε χρονική απόσταση 3-5 λεπτών».
Night Witches, ακούν προσεκτικά τις οδηγίες της Διοκήτριάς τους Ευδοκίας Μπερνσάσκαγια το 1942Ένας άλλος κύριος στόχος του 588ου Συντάγματος ήταν να επιτεθεί στο ηθικό των Γερμανών και να κρατήσει τους εχθρικούς στρατιώτες στερημένους από ύπνο από τις νύχτες σχεδόν ατελείωτων βομβαρδισμών. Οι Νυχτερινές Μάγισσες ακολουθούσαν μια πολύ συγκεκριμένη στρατηγική στις νυχτερινές τους επιδρομές: Καθώς κάθε πιλότος πλησίαζε τον στόχο της, έσβηνε τη μηχανή της. Ο μόνος ήχος που άκουγαν οι Γερμανοί ήταν το δυσοίωνο σφύριγμα του «die Nachthexen» καθώς η πιλότος πλησίαζε τον στόχο και έριχνε τις βόμβες του αεροσκάφους. Ταυτόχρονα, οι γυναίκες έπρεπε να αποφεύγουν τους γερμανικούς προβολείς και τα αντιαεροπορικά πυρά. Για να το πετύχουν αυτό, το ένα αεροπλάνο έκανε κύκλους γύρω από τους προβολείς, καθώς το άλλο πλησίαζε και στη συνέχεια βομβάρδιζε τους προβολείς , καθώς το άλλο αεροπλάνο χτυπούσε τον κύριο στόχο. Αφού έριχναν και τις δύο βόμβες, τα πληρώματα επέστρεφαν στην προσωρινή βάση του Συντάγματος για να ανεφοδιαστούν με καύσιμα και να φορτώσουν περισσότερες βόμβες πριν πετάξουν για μια ακόμη πτήση. Οι γυναίκες πετούσαν από οκτώ έως 18 εξόδους τη νύχτα, κάθε μία από τις οποίες διαρκούσε 30 έως 50 λεπτά.
Natalya Fedorova Meklin, Ηρωίδα της Σοβιετικής ΈνωσηςΤο 588 ΑΣ εκτελούσε κατά μέσο όρο 100 αποστολές κάθε νύχτα, με «ρεκόρ» τις 325 αποστολές. Η κόπωση των πληρωμάτων ήταν τόσο μεγάλη, ώστε καθώς το Ρο-2 είχε διπλά χειριστήρια, η πιλότος και η πλοηγός εναλλάσσονταν κάποιες φορές για λίγα λεπτά. Κατά τον ανεφοδιασμό, τα πληρώματα παρέμεναν συνήθως στα πιλοτήρια και έπιναν μια κούπα τσάι για να διατηρούνται ζεστά. Πολύ απαιτητική ήταν και η αποστολή των πληρωμάτων εδάφους που έπρεπε να προετοιμάσουν σε ελάχιστο χρόνο τα αεροσκάφη για νέα αποστολή. Το πρωτόκολλο έμπαινε στην άκρη και καθεμία από τις γυναίκες του 588 ΑΣ βοηθούσε όπως μπορούσε. Αρχικά το 588 ΑΣ είχε δύο Σμήνη που έγιναν αργότερα τρία. Η αρχική του δύναμη ήταν 112 γυναίκες και στο απόγειό του έφτασε τις 300. Είχε πάντα στη δύναμή του μόνο γυναίκες, κάτι που έκανε περήφανες όσες υπηρετούσαν σε αυτό. Διοικήτριά του ήταν η Αντισυνταγματάρχης Ευδοκία Μπερνσάνσκαγια. Η δομή του Ρο-2, από ύφασμα και ξύλο είχε σαν αποτέλεσμα το Ρο-2, να είναι εύφλεκτο όταν δεχόταν τροχιοδεικτικά πυρά, τα οποία το έκαναν να σιγοκαίει στον αέρα, σαν αναμμένο κερί που έλιωνε μαζί με τα πληρώματα που δεν είχαν αλεξίπτωτο. Το Ρο-2 δεν είχε ασύρματο, σύγχρονα όργανα πτήσης και αμυντικό εξοπλισμό, ως το 1944 οπότε απέκτησε ένα πολυβόλο. Το σημαντικό όπλο του Ρο-2 ήταν, όπως αποδείχθηκε, η χαμηλή του ταχύτητα. Τα κατά πολύ ταχύτερα γερμανικά καταδιωκτικά, πολύ δύσκολα μπορούσαν να το ακολουθήσουν, αφού κινδύνευαν να πέσουν από απώλεια στήριξης καθώς το Ρο-2 πετούσε με ελάχιστη ταχύτητα πάνω από τις κορυφές των δέντρων. Τελικά, το Ρο-2 αναδείχθηκε σε ένα αξιόμαχο ελαφρύ βομβαρδιστικών παρενοχλήσεων, ενώ διακρίθηκε και σε άλλους «ρόλους» όπως αναγνώριση, διακομιδές, αεροσκάφος συνδέσμου κ.ά.
32 πιλότοι και πλοηγοί των «Νυχτερινών Μαγισσών» σκοτώθηκαν σε καταρρίψεις, ατυχήματα κ.ά. ή πέθαναν από ασθένειες. Χειρότερη βραδιά για το 588 ΑΣ ήταν η 31/7/1943, όταν ο Γερμανός Υποσμηναγός Γιόζεφ Κότσιοφ, πετώντας με Bf-110 κατέρριψε 4 Ρο-2. Οκτώ «Νυχτερινές Μάγισσες» σκοτώθηκαν εκείνο το βράδυ. Μόνο η χειρίστρια Λαρίσα Ροζάνοφ με την πλοηγό της κατάφεραν να διαφύγουν. Ο Κότσιοφ, μετά το βράδυ εκείνο απέκτησε το προσωνύμιο Hexenjäger («Κυνηγός Μαγισσών»). Κατέρριψε 33 συμμαχικά αεροπλάνα, από τα οποία τα 21 τη νύχτα. Αργότερα όμως σκοτώθηκε κι αυτός. Να σημειώσουμε επίσης, ότι γενικά για τους πιλότους της VVS ήταν προτιμότερο να πεθάνουν παρά να αιχμαλωτιστούν σε έδαφος κατεχόμενο από τους Ναζί. Η σύλληψη ή και παραμονή σε εχθρικό έδαφος κατεχόμενο από Γερμανούς σήμαινε εκτέλεση για προδοσία ή εξορία στα γνωστά πολυτελή θέρετρα του σταλινικού καθεστώτος…
Νυχτερινές ΜάγισσεςΟι «Νυχτερινές Μάγισσες» εκτός από όσα αναφέραμε συνέβαλαν αποφασιστικά στην απελευθέρωση του Νοβοροσίσκ και του Γκντανσκ και στις επιθέσεις στην Κριμαία και τη Λευκορωσία. Βοήθησαν επίσης σημαντικά και στη μάχη του Στάλινγκραντ. Οι «Νυχτερινές Μάγισσες» έριξαν 3.000 τόνους βομβών και 26.000 εμπρηστικές βόμβες. Κατέστρεψαν γερμανικές γραμμές ανεφοδιασμού, χερσαία στρατεύματα, 9 τρένα, 176 στρατιωτικά οχήματα 26 αποθήκες, 12 σταθμούς καυσίμων κ.ά. και έριξαν τρόφιμα και προμήθειες στα σοβιετικά στρατεύματα (155 ρίψεις). Λόγω της σπουδαίας δράσης τους πάνω από τη Χερσόνησο του Ταμάν, χαρακτηρίστηκαν ως επίλεκτη μονάδα, με πλήρες «όνομα» 46ο ΑΣ Φρουράς του Ταμάν.
Η δράση του 586 και του 587 ΑΣΗ Διοικήτρια του 587 ΑΣ Μαρίνα Ράσκοβα σκοτώθηκε σε αεροπορικό δυστύχημα, με ένα Pe-2 στις 4/1/1943. Καθώς το 587 ήταν μεικτό, νέος Διοικητής του ανέλαβε ο Ταγματάρχης Βάλεντιν Μάρκοφ, που σύντομα κέρδισε την εκτίμηση των γυναικών του 125 ΑΣ, όπως μετονομάστηκε το 587 ΑΣ τον Σεπτέμβριο του 1943. Συνολικά, τα αεροσκάφη του ως τον Μάιο του 1945 εκτέλεσαν 1.136 αποστολές και έριξαν φορτίο 980.000 τόνους βομβών. Ο Μάρκοφ δημιούργησε σχέση με μια πλοηγό, την οποία και παντρεύτηκε αργότερα. Στο 125 ΑΣ υπήρξαν πολλές ανάλογες περιπτώσεις.
Μέλη πληρωμάτων αεροσκαφών του 46ου ΑΣΤο 586 ΑΣ δεν ανήκε στη VVS, αλλά στην ΙΑ/PVO (Αεροπορική Δίωξη της Αεράμυνας). Πρώτη Διοικήτρια ήταν η Ταγματάρχης Ταμάρα Καζαρίνοβα, η οποία στα τέλη του 1942 αντικαταστάθηκε από τον Ταγματάρχη Αλεξάντερ Γκρίντεφ, καθώς και το 586 ΑΣ έγινε μεικτό. Συνολικά, το 586 ΑΣ εκτέλεσε 4.419 πολεμικές εξόδους. Συμμετείχε σε 125 αερομαχίες, επιτυγχάνοντας 38 καταρρίψεις και ζημιές σε 42 γερμανικά αεροσκάφη. Στο έδαφος, το 586 ΑΣ κατέστρεψε αντιαεροπορικές θέσεις, 2 μεταφορικά αεροσκάφη Ju-52, 4 τεθωρακισμένα οχήματα και 50 στρατιωτικά οχήματα και ιππήλατες άμαξες…
Λίντια Λιτβιάκ: ο άγγελος με το σύντομο πέρασμα από τη ΓηΞεχωριστή θέση σε όσα διαβάσαμε έχει η περίπτωση της Λίντια Λιτβιάκ («Λευκό Κρίνο του Στάλινγκραντ»). Γεννήθηκε στη Μόσχα το 1921. Στα 15 της πιλοτάριζε αεροσκάφη, ενώ στα 20 ήταν πιλότος-εκπαιδεύτρια σε αεραθλητική λέσχη. Εντάχθηκε στο 586 ΑΣ παραποιώντας (τις αύξησε κατά 100…) τις ώρες πτήσης της. Ήταν η πρώτη Σοβιετική που κατέρριψε γερμανικό αεροσκάφος (13/9/1942). Ο χειριστής του, Επισμηνίας Έρβιν Μάιερ, με 11 καταρρίψεις έπεσε με αλεξίπτωτο και αιχμαλωτίστηκε από τους Σοβιετικούς. Όταν του παρουσίασαν τη Λίντια θεώρησε ότι τα περί κατάρριψης του Me-109 του από αυτή την κοπέλα ήταν «ένα χοντροκομμένο σοβιετικό αστείο». Η νεαρή, που μιλούσε και γερμανικά, του εξήγησε με λεπτομέρειες την αερομαχία και ο Μάιερ πείστηκε. Την επόμενη μέρα η Λιτβιάκ κατέρριψε το Me-109 που πιλοτάριζε ένας θρύλος της Luftwaffe, ο Υποσμηναγός Χανς Φουμπ με 71 καταρρίψεις.
Η Λίντια ΛιτβιάκΟ Φουμπ τραυματίστηκε σοβαρά και πέθανε λίγες μέρες αργότερα. Με 15 «προσωπικές» καταρρίψεις και άλλες 4 από κοινού με άλλα αεροσκάφη, η Λίντια κατέχει το ρεκόρ «επιτυχιών» από τις Σοβιετικές πιλότους του Β’ ΠΠ. Το βράδυ της 1/8/1943 μαζί με άλλα 5 Yak-1, η Λίντια ενεπλάκη σε αερομαχία με 30 Ju-88 και 13 Me-109. Κατέρριψε ένα καταδιωκτικό αλλά χτυπήθηκε από ένα άλλο και χάθηκε σ’ ένα σύννεφο, αφήνοντας πίσω της καπνούς. Η μηχανικός του Σμήνους της Ίνα Πασπορνίκοβα έβαλε ως σκοπό της ζωής της να βρει τι έγινε η Λίντια. Το 1979 εντόπισε σε ένα χωριό της περιοχής Σακχτσέρκι της Ουκρανίας, τον τάφο μιας άγνωστης πιλότου που έφερε τραύματα στο κεφάλι. Τα οστά της ταυτοποιήθηκαν το 1990 και ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ την ανακήρυξε σε «Ηρωίδα της Σοβιετικής Ένωσης» (λίγο πριν διαλυθεί…), με τον βαθμό της Υπολοχαγού.
Πηγές:
- nationalww2museum.org/night witches
- Ανδρέας Γ. Αντωνάτος, «ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΠΙΛΟΤΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΚΚΙΝΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ (1942-1945)», ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ «ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ», τ. 341,ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΚΟΒΟΣΤΗ
Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε και σε άλλα ξένα σάιτ, γκουγκλάροντας «night witches».
Δευτέρα 5 Ιανουαρίου 2026
Διοικητικοί Δικαστές για Μαδούρο: "Μιά ακόμη ωμή πράξη παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου"
"Μιά ακόμη ωμή πράξη παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου", χαρακτηρίζει η Ενωση Διοικητικών Δικαστών "τη στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σύλληψη/απαγωγή του Προέδρου της Νίκολας Μαδούρο και της συζύγου του, καθώς και την εξαγγελία εγκατάστασης αμερικάνικης διοίκησης στη χώρα.
Η Ενωση Διοικητικών Δικαστών, που είναι η μόνη δικαστική Ενωση, μέχρι τώρα, που καταδικάζει τη σύλληψη Μαδούρο, σε ανακοίνωση της αναφέρει:
"Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για την τέλεση μιας ακόμη ωμής πράξης παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου.Η στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στο έδαφος της Βενεζουέλας, η σύλληψη/απαγωγή του Προέδρου της και της συζύγου του και η εξαγγελία εγκατάστασης αμερικάνικης διοίκησης στη χώρα, συνιστά εξέλιξη που αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ότι το διεθνές δίκαιο προσεγγίζεται στη βάση της οικονομίας και ότι οι θεμελιώδεις αρχές του σβήνονται και ξαναγράφονται στην πράξη ανάλογα με τις επιδιώξεις των οικονομικά ισχυρών.
Τέτοιου είδους ενέργειες αποτελούν πρόσφορο έδαφος για την ακολουθία σειράς παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου σε βάρος των λαών. Σε μια εποχή που η ειρήνη αναδεικνύεται στο μεγάλο διακύβευμα της ανθρωπότητας, τα θεμελιώδη δικαιώματα της αυτοδιάθεσης των λαών και της εδαφικής κυριαρχίας των κρατών, όπως κατοχυρώνονται στα άρθρα 1 και 2 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και σε άλλα διεθνή κείμενα, πρέπει να παραμείνουν αδιαπραγμάτευτα.
Οι διεθνείς και κρατικοί θεσμοί που έχουν αρμοδιότητα σχετικά με την τήρηση του δικαίου, οφείλουν να μην παραγνωρίζουν την ως άνω αναγκαιότητα και να αντιδρούν με αποφασιστικότητα σε καταφανείς περιπτώσεις παραβίασης του διεθνούς δικαίου.
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΑΝΕΣΣΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΝΤΕΓΚΑ
ΕΦΕΤΗΣ Δ.Δ.
ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΒΑΝΕΣΣΑ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΝΤΕΓΚΑ
ΕΦΕΤΗΣ Δ.Δ.
Η ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΩΝ Δ.Δ.
Έισαγγελική έρευνα γιά το "μπλακ άουτ" στα αεροδρόμια
Ερευνα γιά τις αιτίες, που προκάλεσαν το χθεσινό χάος στις πτήσεις στην Ελλάδα, ξεκίνησε ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών Αθηνών, Αριστείδης Κορέας.
Ο εισαγγελέας ανέθεσε στο Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, να διερευνήσει το ενδεχόμενο τέλεσης του αδικήματος των επικίνδυνων παρεμβάσεων στη συγκοινωνία αεροσκαφών, καθώς και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καταγράφηκαν παρεμβολές σε όλες σχεδόν τις συχνότητες του FIR Αθηνών.
Κυριακή 4 Ιανουαρίου 2026
"Μαύρο" στην Εξεταστική της Βουλής και στη δίκη των Τεμπών!
.jpg)
ΠΗΓΗ: "ΕΣΤΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ"
Σχέδιο συσκότισης εκπονεί η Κυβέρνηση, μετά το φιάσκο που υπέστη από τις αποκαλύψεις στη Βουλή, για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου όλη η Ελλάδα έμαθε από το Κανάλι της Βουλής, για το "Χασάπη", το "Φραπέ" ή "Τζιτζή", το Μαγειρία, τις "Φεράρι" και τις "Πόρσε".
Με τη διάταξη Φλωρίδη, που ψηφίστηκε τον Ιούλιο του 2024, επιβάλλεται "μαύρο" και στην τηελοπτική κάλυψη των δικών στο διαδίκτυο, καθώς η απαγόρευση της τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής κάλυψης μιας δίκης επεβλήθη και ισχύει από το 2002 και γενικά εφαρμόζεται από το σύνολο των μέσων με εξαιρετικά σπάνιες, σχεδόν ανύπαρκτες κατά καιρούς παραβιάσεις.
Ο πανικός της Κυβέρνησης από τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ είναι τόσο μεγάλος, ενόψει μάλιστα της δεύτερης δικογραφίας, που αναμένεται από την Ευρωπαική Εισαγγελία, για το σκάνδαλο των αγροτικών κινητοποιήσεων, ώστε ετοιμάζεται να απαγορεύσει ακόμη και την τηλεοπτική μετάδοση της διαδικασίας στις Εξεταστικές Επιτροπές, επιλέγοντας να γίνονται κεκλεισμένων των θυρών, όπως οι δίκες των... παιδοβιαστών!
Την κατάργηση της ζωντανής τηλεοπτικής μετάδοσης των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής αποκάλυψε ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Νικήτας Κακλαμάνης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Action24, όπου είπε ότι, σκοπεύει να το εισηγηθεί και να το συζητήσει με τα κόμματα.
Ο κ. Κακλαμάνης διευκρίνισε ότι, η Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που βρίσκεται σε εξέλιξη θα τελειώσει ως έχει, με απευθείας μετάδοση από το κανάλι της Βουλής δηλαδή, αλλά στην επόμενη Διάσκεψη των Προέδρων, θα εισηγηθεί την κατάργηση του τηλεοπτικού live.
Ο κ.Κακλαμάνης επεσήμανε ότι, οι εκπρόσωποι του Τύπου θα μπορούν να έχουν ακουστική επαφή με την Εξεταστική και να μεταφέρουν τα όσα συμβαίνουν…
Ο κ.Κακλαμάνης επεσήμανε ότι, οι εκπρόσωποι του Τύπου θα μπορούν να έχουν ακουστική επαφή με την Εξεταστική και να μεταφέρουν τα όσα συμβαίνουν…
Με το βλέμμα στην επερχόμενη δίκη για το πολύνεκρο δυστύχημα των Τεμπών, που αναμένεται να ξεκινήσει στις 23 Μαρτίου 2026 στη Λάρισα, κάτι αντίστοιχο εισηγήθηκε και πέτυχε τον Ιούλιο του 2024 ο Υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης.
Με νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Δικαιοσύνης, που έχει πολλά κοινά με την πρόταση του Προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη περί κατάργησης της τηλεοπτικής μετάδοσης των δικών, απαγορεύεται πλέον και μέσω διαδικτύου η μετάδοση δικών, αν δεν συναινούν οι διάδικοι, ή δεν το επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον και με άδεια του εισαγγελέα.
Να σημειωθεί μάλιστα ότι, η πρώτη απαγόρευση τηλεοπτικής μετάδοσης των δικών πέρασε με νόμο της Κυβέρνησης Σημίτη το 2002, μετά τη σύλληψη των μελών της 17 Νοέμβρη και ενόψει φυσικά της δίκης τους, που ξεκίνησε στην αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού το Μάρτιο του 2003.
Η εξαίρεση αυτή βρήκε άριστη εφαρμογή με την αναμετάδοση της δίκης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από το Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης...
Το υπουργείο Δικαιοσύνης για τη διάταξη αυτή, διευκρίνιζε τότε ότι το μόνο καινούργιο που εισάγεται με αυτή, είναι η απαγόρευση να αφορά πλέον και το διαδίκτυο, καθώς απαγόρευση τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής κάλυψης μιας δίκης ισχύει από το 2002 και γενικά εφαρμόζεται από το σύνολο των μέσων με εξαιρετικά σπάνιες, σχεδόν ανύπαρκτες κατά καιρούς παραβιάσεις.
Η νέα διάταξη που προσθέτει στην απαγόρευση μετάδοσης του περιεχομένου μιας δίκης, ποινικής, αστικής η διοικητικής και το διαδίκτυο, αφορά κυρίως τα λεγόμενα «παρατηρητήρια» τα οποία μετέδιδαν εγγραφως τα πρακτικά των δικών, σε υποθέσεις όπως για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, αλλά και την πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Τα «παρατηρητήρια» μετέδιδαν τις δίκες απευθείας με λεπτομέρειες, ενω με τη διάταξη Φλωρίδη δεν επιτρέπεται και δεν προβλέπεται να επιτραπεί η παρουσία των παρατηρητηρίων, πολύ περισσότερο, στη δίκη για τα Τέμπη.
Οπως αναφέρει η διάταξη Φλωρίδη: "Aπαγορεύεται η ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως μέσω της τηλεόρασης, ραδιοφώνου, διαδικτύου και γενικά οποιουδήποτε τεχνολογικού μέσου, καθώς και η κινηματογράφηση, μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση και αποτύπωση της δίκης σε γραπτό κείμενο μέσω ειδικού λογισμικού που μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό, ενώπιον ποινικού, αστικού ή διοικητικού δικαστηρίου». Το άρθρο 31 αναφέρει δε ότι «κατ’ εξαίρεση, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει» τη μετάδοση όσων συμβαίνουν στην εκδίκαση υποθέσεων «εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι και συντρέχει ουσιώδες δημόσιο συμφέρον».
Την οριστική αποβολή των τηλεοπτικών συνεργείων από τις αίθουσες των δικαστηρίων αποφάσισε και εφάρμοσε πρώτη η κυβέρνηση Σημίτη, για να σταματήσει η τηλεοπτική μετάδοση των δικών, δικαιολογώντας την απαγόρευση, στην αιτιολογική έκθεση του νόμου με βάση "την προστασία της προσωπικότητας των διαδίκων, την αμεροληψία της δικαιοσύνης και την αποφυγή "θεατροποίησης" της δίκης, ενώ οι αντίστοιχες αιτιολογικές εκθέσεις αναφέρονται στην προστασία των προσωπικών δεδομένων και την ασφάλεια των δικαζόμενων, θέματα που συχνά εντάσσονται σε γενικότερες νομοθετικές ρυθμίσεις για την προστασία της ιδιωτικότητας και την ομαλή διεξαγωγή της δίκης, όπως προβλέπεται συνήθως στο Σύνταγμα (π.χ. άρθρο 17 για την προστασία της ιδιοκτησίας, αλλά και γενικές αρχές δίκης) και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας (ΚΠΔ).
Στα βασικά Αιτιολογικά Σημεία εκείνου του νόμου αναφερόταν (Γενικά):Προστασία της Προσωπικότητας/Ιδιωτικότητας: Η κάλυψη μπορεί να παραβιάζει την ιδιωτική ζωή των προσώπων που εμπλέκονται (θύματα, κατηγορούμενοι, μάρτυρες).
Αμεροληψία της Δίκης: Η δημόσια έκθεση μπορεί να επηρεάσει μάρτυρες, ενόρκους (αν υπάρχουν) και δικαστές, διαταράσσοντας την αρχή της αμερόληπτης κρίσης.
Αποφυγή «Δημοσιοποίησης»: Η δικαιοσύνη είναι μια κρατική λειτουργία και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε μέσο θεάματος και χαμηλής ποιότητας δημοσιότητας (media circus).
Ασφάλεια: Κίνδυνος για την ασφάλεια των εμπλεκομένων (π.χ. σε υποθέσεις τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος).
Σεβασμός στα Θύματα: Η κάλυψη μπορεί να προκαλέσει ψυχολογικό τραύμα ή να «αναπαράγει» το τραύμα σε θύματα και συγγενείς.
Στα βασικά Αιτιολογικά Σημεία εκείνου του νόμου αναφερόταν (Γενικά):Προστασία της Προσωπικότητας/Ιδιωτικότητας: Η κάλυψη μπορεί να παραβιάζει την ιδιωτική ζωή των προσώπων που εμπλέκονται (θύματα, κατηγορούμενοι, μάρτυρες).
Αμεροληψία της Δίκης: Η δημόσια έκθεση μπορεί να επηρεάσει μάρτυρες, ενόρκους (αν υπάρχουν) και δικαστές, διαταράσσοντας την αρχή της αμερόληπτης κρίσης.
Αποφυγή «Δημοσιοποίησης»: Η δικαιοσύνη είναι μια κρατική λειτουργία και δεν πρέπει να μετατρέπεται σε μέσο θεάματος και χαμηλής ποιότητας δημοσιότητας (media circus).
Ασφάλεια: Κίνδυνος για την ασφάλεια των εμπλεκομένων (π.χ. σε υποθέσεις τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος).
Σεβασμός στα Θύματα: Η κάλυψη μπορεί να προκαλέσει ψυχολογικό τραύμα ή να «αναπαράγει» το τραύμα σε θύματα και συγγενείς.
Βέβαια στον κανόνα αυτόν, που μεταξύ άλλων στόχευε στην προσαρμογή της ελληνικής τηλεοπτικής πραγματικότητας, όσον αφορά τουλάχιστον τη δικαστική της πλευρά, στα ευρωπαϊκά πρότυπα, προβλέπονται δύο σημαντικές εξαιρέσεις, που είναι δυνατόν να ανοίξουν «παράθυρο» καταστρατήγησης της απαγόρευσης: Η τηλεοπτική μετάδοση στο εξής θα επιτρέπεται μόνο εάν συναινέσουν όλοι οι παράγοντες της δίκης, δηλαδή κατηγορούμενος, παθών και εισαγγελέας, ή εάν το δικαστήριο κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται για ευρύτερους λόγους δημόσιου συμφέροντος.
Η εξαίρεση αυτή βρήκε άριστη εφαρμογή με την αναμετάδοση της δίκης του Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς από το Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης...
Η διάταξη απαγόρευσης της διαδυκτιακής μετάδοσης των δικών του Υπουργού Δικαιοσύνης Γιώργου Φλωρίδη το 2024, στην οποία ενδεχομένως θα προσομοιάζει η απαγόρευση της τηλεοπτικής μετάδοσης των Εξεταστικών Επιτροπών της Βουλής, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι, απαγορεύεται και μέσω διαδικτύου η μετάδοση δικών, αν δεν συναινούν οι διάδικοι, ή δεν το επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον και με άδεια του εισαγγελέα.
Το υπουργείο Δικαιοσύνης για τη διάταξη αυτή, διευκρίνιζε τότε ότι το μόνο καινούργιο που εισάγεται με αυτή, είναι η απαγόρευση να αφορά πλέον και το διαδίκτυο, καθώς απαγόρευση τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής κάλυψης μιας δίκης ισχύει από το 2002 και γενικά εφαρμόζεται από το σύνολο των μέσων με εξαιρετικά σπάνιες, σχεδόν ανύπαρκτες κατά καιρούς παραβιάσεις.
Η νέα διάταξη που προσθέτει στην απαγόρευση μετάδοσης του περιεχομένου μιας δίκης, ποινικής, αστικής η διοικητικής και το διαδίκτυο, αφορά κυρίως τα λεγόμενα «παρατηρητήρια» τα οποία μετέδιδαν εγγραφως τα πρακτικά των δικών, σε υποθέσεις όπως για τη δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου, αλλά και την πολύκροτη δίκη της Χρυσής Αυγής.
Τα «παρατηρητήρια» μετέδιδαν τις δίκες απευθείας με λεπτομέρειες, ενω με τη διάταξη Φλωρίδη δεν επιτρέπεται και δεν προβλέπεται να επιτραπεί η παρουσία των παρατηρητηρίων, πολύ περισσότερο, στη δίκη για τα Τέμπη.
Οπως αναφέρει η διάταξη Φλωρίδη: "Aπαγορεύεται η ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως μέσω της τηλεόρασης, ραδιοφώνου, διαδικτύου και γενικά οποιουδήποτε τεχνολογικού μέσου, καθώς και η κινηματογράφηση, μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση και αποτύπωση της δίκης σε γραπτό κείμενο μέσω ειδικού λογισμικού που μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό, ενώπιον ποινικού, αστικού ή διοικητικού δικαστηρίου». Το άρθρο 31 αναφέρει δε ότι «κατ’ εξαίρεση, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει» τη μετάδοση όσων συμβαίνουν στην εκδίκαση υποθέσεων «εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι και συντρέχει ουσιώδες δημόσιο συμφέρον».
Στην Ελλάδα ο Κώδικας Ποινικής Δικονομίας στο άρθρο 330 προβλέπει για τις δίκες κεκλεισμένων των θυρών, που αφορούν κυρίως βιαστες και παιδοβιαστές:
1. Αν η δημοσιότητα της συνεδρίασης είναι επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή συντρέχουν ειδικοί λόγοι να προστατευθεί ο ιδιωτικός ή οικογενειακός βίος των διαδίκων, ιδίως αν η δημοσιότητα σε δίκη εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής έχει ως συνέπεια την ιδιαίτερη ψυχική ταλαιπωρία ή το διασυρμό του θύματος και μάλιστα ανήλικου, το δικαστήριο διατάσσει τη διεξαγωγή της δίκης ή ενός μέρους της χωρίς δημοσιότητα.
2. Για τον αποκλεισμό της δημοσιότητας, κατά την προηγούμενη παράγραφο, το δικαστήριο, αφού ακούσει τον εισαγγελέα, ή το δημόσιο κατήγορο και τους διαδίκους, εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση και την απαγγέλλει σε δημόσια συνεδρίαση.
1. Αν η δημοσιότητα της συνεδρίασης είναι επιβλαβής στα χρηστά ήθη ή συντρέχουν ειδικοί λόγοι να προστατευθεί ο ιδιωτικός ή οικογενειακός βίος των διαδίκων, ιδίως αν η δημοσιότητα σε δίκη εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής έχει ως συνέπεια την ιδιαίτερη ψυχική ταλαιπωρία ή το διασυρμό του θύματος και μάλιστα ανήλικου, το δικαστήριο διατάσσει τη διεξαγωγή της δίκης ή ενός μέρους της χωρίς δημοσιότητα.
2. Για τον αποκλεισμό της δημοσιότητας, κατά την προηγούμενη παράγραφο, το δικαστήριο, αφού ακούσει τον εισαγγελέα, ή το δημόσιο κατήγορο και τους διαδίκους, εκδίδει αιτιολογημένη απόφαση και την απαγγέλλει σε δημόσια συνεδρίαση.
Τι σχέση έχει η Βουλή με τα παραπάνω?
Kαι κάτι ακόμη: Εάν απαγορευτεί η τηλεοπτική μετάδοση των Εξεταστικών Επιτροπών, γιατί πρέπει να λειτουργεί το Κανάλι της Βουλής και να το πληρώνει ο ελληνικός λαός?
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)