ΠΗΓΗ: "ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ" στην "κυριακάτικη δημοκρατία"
"Μηδένα προ του... Αρείου Πάγου μακάριζε"!
Η γνωστή φράση του Αθηναίου φιλόσοφου Σόλωνα "μηδένα προ του τέλους μακάριζε", ανταποκρίνεται απόλυτα στη δίκη μελών γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας, που καταδικάστηκαν πρωτόδικα, αλλά αθωώθηκαν σε δεύτερο βαθμό, για την υπόθεση πλοίου τους, που παραλίγο να καταλήξει σε… φέρετρο για το 22μελές πλήρωμα, το οποίο εγκαταλείφθηκε επί εννέα μήνες ανοιχτά του Χονγκ Κονγκ χωρίς φαγητό, νερό και φάρμακα.
Η υπόθεση αυτή, την οποία είχε αποκαλύψει ο "ΑΔΕΚΑΣΤΟΣ", είχε αναδείξει παράλληλα ολιγωρία της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης Μητσοτάκη, που μέσω του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας είχε αφήσει αβοήθητους τους Ελληνες ναυτικούς από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι τις 29 Απριλίου 2021, με αποτέλεσμα πολλοί εξ αυτών να φτάσουν στο χείλος του θανάτου!
Μάλιστα, όπως αναφέρεται στη δικογραφία "ως προς την πετρέλευση του πλοίου ανέκυψε το ζητημα ότι, το Δημόσιο αδυνατούσε να προμηθευτεί δαπάναις του αδασμολόγητο πετρέλαιο ναυτιλίας εξωτερικό. Ενω τούτο μπορούσε να πράξει άλλος Ελληνας πλοιοκτήτης". Ετσι, το πρόβλημα επιλύθηκε χάρις στη συνεργασία άλλης πλοιοκτήτριας,, με χρήματα της οποίας αγοράστηκε η αναγκαία ποσότητα πετρελαίου, που αντί να δοθεί σε δικό της πλοίο, δόθηκε στο πλοίο των αθωωθέντων...
Στον Αρειο Πάγο κατέληξε η τεράστια αντίφαση ανάμεσα στην καταδικαστική απόφαση απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Πειραιά, που είχε επιβάλλει φυλάκιση 92 μηνών (επτά χρόνια και έξι μήνες) φυλακή σε έκαστο εκ των τριών κατηγορουμένων εφοπλιστών - και στην απαλλακτική απόφαση του Εφετείου Πειραιά, που έκρινε ότι, "... δεν αποδείχτηκε ότι, κατά το χρονικό διάστημα απο το μήνα Ιούλιο 2020 έως και τον Απρίλιο του 2021ως άνω ναυτικοί διέτρεξαν άμεσο κίνδυνο, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής τους υγείας, αφού υπηρξε η δυνατότητα να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας, που είχαν παρουσιαστεί κατά την παραμονή τους στο πλοίο το ως άνω χρονικό διάστημα, καθώς και επάρκεια σε τροφοεφόδια, πόσιμο νερό, φάρμακα και καύσιμα, έστω και αν παρουσιάστηκε κάποια δυσχέρεια ως προς την ποσότητα και την ποικιλία των προμηθειών, που σε συνδιασμό με την παρατεταμένη παραμονή τους στο πλοίο και την αβεβαιότητα για το πότε θα καταστεί δυνατός ο επαναπατρισμός τους, δημιουργούσε μιά δύσκολη συνθήκη για τους ναυτικούς".
Στο Ανώτατο Δικαστήριο, στο οποίο προσέφυγε ένας εκ των θυμάτων - ναυτικός, ήρθαν τα πάνω - κάτω!
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλης Φλωρίδης, αδελφός του Υπουργού Δικαιοσύνης, ο οποίος μελέτησε επισταμένα τη δικογραφία, σύμφωνα με πληροφορίες πρότεινε να γίνει δεκτή η αναίρεση και να δικαιωθούν οι έλληνες ναυτικοί, κρίνοντας την απαλλακτική απόφαση του Εφετείου "αναιρετέα, γιά έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας και εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης ευθέως και εκ πλαγίου".
ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΦΛΩΡΙΔΗ
Με ένα σκεπτικό - καταπέλτη ο κ. Φλωρίδης ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός, υποστηρίζει ότι, το δικαστήριο ερμηνεύοντας και εφαρμόζοντας εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 306 ΠΚ δέχεται ότι, για να τελεστεί το έγκλημα της έκθεσης θα πρέπει να είχε επέλθει η βλάβη και δεν αρκεί προς τούτο η πρόκληση κινδύνου, παρά το ότι, δέχεται ότι επεσυνέβη.
Σύμφωνα με τον εισαγγελέα ενώ το Εφετείο δέχτηκε ότι:
- Οι κατηγορούμενοι "κατέστησαν αβοήθητους τους ναυτικούς, δηλ. τους εγκατέλειψαν παντελώς, με αποτέλεσμα να υπάρξει ανάγκη κινητοποιήσεως του Ελληνικού Υπουργείου Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, αλλά και ξένης πλοιοκτήτριας εταιρίας ως προς την παροχή καυσίμου.
- Δημιουργήθηκε κατάσταση "ενδεχόμενου" κινδύνου για τη ζωή ή την υγεία τους, αλλά λκαι επίταση του επισυμβάντος κινδύνου ότι, δηλ. με σειρά παραλείψεων τους (όπως παραπάνω αναφέρεται) αυτοί μεταφέρθηκαν από μία ασφαλή θέση σε μία άλλη ανασφαλή κι έτσι εκτέθηκε σε κίνδυνο η ζωή και η υγείαι τους.
- H αβοήθητη θεση στην οποία αυτοί είχαν περιαχθεί ήταν τέτοια, που να μην μπορεί να βοηθήσουν τον εαυτό τους και να αναμένεται με ασφάλεια ή έστω μεγάλη πιθανότητα βοήθεια απέξω για την αποτροπή του κινδύνου".
Στη συνέχεια εντελώς αντιφατικά και αναιτιολόγητα το ίδιο δικαστήριο δέχεται ότι, "... δεν αποδείχτηκε ότι διέτρεξαν άμεσο κίνδυνο, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής τους υγείας, αφού υπηρξε η δυνατότητα να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα υγείας, που είχαν παρουσιαστεί κατά την παραμονή τους στο πλοίο το ως άνω χρονικό διάστημα, καθώς και επάρκεια σε τροφοεφόδια, πόσιμο νερό, φάρμακα και καύσιμα, έστω και αν παρουσιάστηκε κάποια δυσχέρεια ως προς την ποσότητα και την ποικιλία των προμηθειών, που σε συνδιασμό με την παρατεταμένη παραμονή τους στο πλοίο και την αβεβαιότητα για το πότε θα καταστεί δυνατός ο επαναπατρισμός τους, δημιουργούσε μιά δύσκολη συνθήκη για τους ναυτικούς"
Ομως κατά τον εισαγγελέα "η αβοήθητη θέση στην οποία περιάγεται το θύμα, συνίσταται στη δημιουργία όρων με τους οποίους αρχίζει μιά αυτοδύναμη διαδικασία, που θα οδηγήσει σε βλάβη του έννομου αγαθού της ζωής, αν δεν ανακοπεί με οποιονδήποτε τρόπο. Επομένως είναι αδιάφορο, εάν το θύμα τελικά διασωθεί με την παρέμβαση τρίτων ή από τύχη. Και τούτο γιατί στα εγκλήματα ειδικής διακινδύνευσης, στα οποία εντάσσεται και η έκθεση, η συμπεριφορά του δράστη εξαντλείται στην πρόκληση του κινδύνου και δεν συνδέεται με την επέλευση της βλάβης. Αρκεί ο κίνδυνος να είναι ενδεχόμενος, υπαρκτός και σοβαρός και επομένως αρκεί να έχουν δημιουργηθεί οι όροι και οι συνθήκες με τις οποίες αρχίζει μιά αυτοδύναμη διαδικασία, που μπορεί να οδηγήσει σε βλαβη του έννομου αγαθού της ζωής εάν δεν παρεμβληθεί κάποια αποτρεπτική ενέργεια, πράγμα που συνέβη στη συγκεκριμλενη περίπτωση. Επίσης είναι αδιάφορο εαν αναμένεται με βεβαιότητα η με υψηλή πιθανότητα η παροχή βοήθειας από τρίτο".
Το συμβούλιο του Αρείου Πάγου αναμένεται να αποφασίσει εάν θα υιοθετήσει την πρόταση του κ. Φλωρίδη και θα παραπέμψει σε εκ νέου δίκη τους αθωωθέντες ή εαν θα παραμείνει στη απαλλακτική απόφαση του Εφετείου.
