ΑΠΕΡΓΙΑ WOLT: Στους δρόμους τα "γαλάζια γιλέκα"

https://www.ieidiseis.gr/ellada/191906/wolt-mexri-pote-i-apergia-sta-delivery

Τριήμερη απεργία πραγματοποιούν οι διανομείς της Wolt, ενάντια στην απόφαση της εταιρείας delivery για μείωση της αμοιβής τους ανά παραγγελία.

Η απεργία ξεκίνησε το Σάββατο 1 Απριλίου και θα συνεχιστεί και σήμερα Δευτέρα 3 Απριλίου, με τους διανομείς να πραγματοποιούν συγκέντρωση στα γραφεία της εταιρείας στις 2 το μεσημέρι.

Η απεργία έχει συμβολικό βάρος, καθώς ογανώθηκε με πρωτοβουλία των εργαζομένων, συνδικαλισμένων και μη.

Από το Σαββατοκύριακο, η πλατφόρμα της Wolt λειτουργεί με προβλήματα και καθυστερήσεις.

Χθες, στην Αθήνα βγήκαν περισσότερα από 2.500 δίκυκλα, ενώ πολλοί «ελεύθεροι συνεργάτες» έκλεισαν το app της ηλεκτρονικής εφαρμογής, αρνούμενοι να παραλάβουν παραγγελίες. Ο αριθμός των διανομέων της Wolt στην Αττική υπολογίζεται ότι φτάνει τους 3.500.

Μεταξύ άλλων, οι εργαζόμενοι της Wolt, διεκδικούν:

Καμία μείωση των αποδοχών ανά παραγγελία, επαναφορά των αποδοχών στα επίπεδα του Μάρτη του 2022 με αποζημίωση 0,40 ευρώ ανά χιλιόμετρο από το πρώτο μέτρο.
Να σταματήσει η αδήλωτη εργασία. Συμβάσεις αορίστου χρόνου απευθείας με τη Wolt με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα σε όσους διανομείς εργάζονται μέσω έμμεσου εργοδότη.
Δωρεάν χορήγηση όλων των απαραίτητων μέσων ατομικής προστασίας. Κράνος – μπουφάν μηχανής- εξοπλισμός. Να τηρηθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα υγιεινής και ασφάλειας.

Aκούστε όλοι: "Αν δεν ξεπλύνουμε τελείως την ντροπή, να το θυμάστε, σαν ανταμώσουμε ξανά"! (ΒΙΝΤΕΟ)

 

Παραγωγή, παρουσίαση, στίχοι: B.D.Foxmoor Πλήκτρα & ηχοληψία: Δημήτρης Μπέλλος Studio: Decibel Talkback 2023 

"Εδώ απ’ τα μέρη που μας τύλιξε η ντροπή κι από το πέρασμα της σιωπηλής σκιάς, απ’ τα όνειρα μας όσα δεν είχανε κλαπεί ίσως τα πιο όμορφα χαθήκανε με σας. 

Μέρα στερνή του Φλεβάρη, μ’ όλα τ’ άστρα στη γωνιά τους κι ο ματωμένος Φυτευτής μπήκε σε ράγες συνοδεία. Ουρλιάζουν οι ψυχές απ’ τη μονιά τους κι οι ζωντανοί στην πιο οργισμένη θρηνωδία. 

Δε τύλιξε η δροσιά η αυγινή ανθούς καμπίσιους, κείνη τη νύχτα σφραγίστηκε η πολύπαθη γενιά μου. Νιάτα γλυκά θυσιασμένα απ’ τους περίσσιους κι ούτε που φτάνουν οι συγνώμες μας, παιδιά μου.

Τι κι αν τον άνθρωπο μέσα μας προδώσανε οι λυγμοί μας; Απ’ το σταυρό που κουβαλάμε τώρα πιο βαριά η μνήμη. Δοκιμάστηκε απ’ το διάολο όσο πάει η αντοχή μας. Χρωστάμε να βγούμε σε κάθε στενορύμι. 

Όλα έχουν όρια. Όσοι χάθηκαν μας κάνουνε σινιάλο. Θες κάτι άλλο συνένοχε λαέ θεληματάρη; Ναι, εγώ είμαι ο βλάσφημος που χρόνια λες ότι υπερβάλω. Μόνο που εγώ στα 23 μου, τον είδα τον βαρκάρη κι ακόμα πληρώνω που πίσω μ’ άφησε. 

Βλέπω στα μάτια σας δάκρυα όλα τ’ αλάλητα παράπονα και κάθε αγιαστικό που η ζωή σας χάρισε τώρα μαγάρισε τη δίψα σας για τ’ άφθονα. Τώρα ο θάνατος μας κάνει τη ζωή ανηφοριά και θα ‘ναι η έσχατη ντροπή αν σβήσει τούτο το κερί.

Εδώ που φτασαμε λοιπόν δε σηκώνει ανημποριά. Δε θα δεχτούμε παιδιά μου ότι σας θάψανε οι καιροί. Εδώ απ’ τα μέρη που μας τύλιξε η ντροπή κι από το πέρασμα της σιωπηλής σκιάς, απ’ τα όνειρα μας όσα δεν είχανε κλαπεί ίσως τα πιο όμορφα χαθήκανε με σας. 

Εδώ παιδιά μου που φώλιασε η σιωπή, να μην προλάβουμε να ντυθούμε γιορτινά αν δεν ξεπλύνουμε τελείως την ντροπή να το θυμάστε σαν ανταμώσουμε ξανά. 

Ακόμα πένθιμα χτυπάει η καμπάνα. Δεν ακούς; Στον ιδιο τάφο όλους μας χωράνε, οι τραπεζίτες αγοράσανε τους ουρανούς κι οι σκυλογιοι βγάζουνε γλώσσα πάλι και μιλάνε. 

Όσο γεμίζουμε άθυμους δειλούς, Θα βρίσκουν τρόπο οι οχιές να κυβερνάνε κι αν μέχρι τώρα ήσουν ελεύθερος «άνθρωπε» να υπακούς, πάρε εκδίκηση απ’ αυτούς που λάθος σε μετράνε. 

Εδώ παιδιά μου που φώλιασε η σιωπή, να μην προλάβουμε να ντυθούμε γιορτινά αν δεν ξεπλύνουμε τελείως την ντροπή να το θυμάστε σαν ανταμώσουμε ξανά".

Και σ΄ανώτερα παιδιά!

 

Tο νερό μπαίνει στο Αυλάκι... Θεσσαλονίκη - Πλατεία Αριστοτέλους χτες.

"Το νερό δεν είναι γιά πούλημα"!

Εξι κόμματα 2 ½ στρατηγικές!

Του Αργύρη Αργυριάδη, Δικηγόρου
www.argiriadis.gr


Το πιθανότερο είναι πως και η επόμενη βουλή θα είναι εξακομματική (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ,  ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΜΕΡΑ 25). Οι επερχόμενες εκλογές δε θα διακριθούν για την ποιότητα ή την ένταση των διλημμάτων που θα τεθούν. Απουσιάζουν οι διακριτές πολιτικές διαιρετικές τομές (λχ «μνημόνιο – αντιμνημόνιο», «δεξιά – αριστερά» κλπ). Απουσιάζει και η ποικιλία των στρατηγικών. Δύσκολα μπορούμε να διακρίνουμε πέραν των δύο.

Η ΝΔ προσπαθεί να οικοδομήσει μια στρατηγική πολιτικής κυριαρχίας. Θα κόψει πρώτη το νήμα των εκλογών. Επιδιώκει να είναι και αυτοδύναμη (στη δεύτερη κάλπη, εάν ποτέ υπάρξει). Το πολιτικό αφήγημά της περιχαρακώνεται γύρω από την persona του αρχηγού της. Θεωρείται δημοφιλέστερος και ικανότερος των πολιτικών του αντιπάλων. Το ίδιο αφήγημα υπηρετεί και ο ίδιος γνωρίζοντας ότι, τον περιμένει στη γωνία η «λαϊκή δεξιά».

Τυχόν στραβοπάτημά του στις εκλογές θα θέσει εμφατικά και θέμα ηγεσίας. Η αυτοαναφορικότητά του και τα πολλά «εγώ» του στο δημόσιο λόγο του, που πολλαπλώς ερμηνεύονται από τους πολιτικούς αντιπάλους του, δεν είναι, μάλλον, προϊόν εγωπάθειας,
αλλά της εκτίμησής του ότι στις ερχόμενες εκλογές κυρίως θα κριθούν υποψήφιοι πρωθυπουργοί και όχι κόμματα εξουσίας. Και εκεί, μέχρι σήμερα, κερδίζει κατά κράτος έναντι του αντιπάλου του.

Στο ΣΥΡΙΖΑ, στο ΚΚΕ, στο ΜΕΡΑ 25 και στην Ελληνική Λύση δεν υπάρχει στρατηγική εξουσίας. Υπάρχει στρατηγική διατήρησης κεκτημένων. Τούτο είναι εύλογο για τα μικρά κοινοβουλευτικά κόμματα, αλλά όχι για το ΣΥΡΙΖΑ. 

Επί τρία χρόνια παρακολούθησε τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες αφιονισμένο. Μετά το Σεπτέμβριο αφυπνίστηκε πολιτικά ο αρχηγός του. Όχι, όμως, το κόμμα του. Το τελευταίο απουσιάζει από κάθε κοινωνικό στίβο.

Ηττάται κατά κράτος σε όλα τα συλλογικά φόρα. Από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, τους φοιτητικούς συλλόγους, μέχρι την κοινωνία των πολιτών. Αδυνατεί να εισπράξει πολιτικούς
πόντους, μολονότι υπάρχει επιταχυνόμενη κυβερνητική φθορά. Την ανυπαρξία συγκροτημένου συλλογικού σχηματισμού προσπαθεί να κρύψει μέσω της υπερπροβολής φαινομένων πολιτικού κουτσαβακισμού. Ο «πολακισμός» έχει ποικίλους μιμητές στο
κόμμα της αντιπολίτευσης. Το μόνον που «διασφαλίζεται», όμως, από το φαιοκόκκινο, βοσκαρουδίστικο λαϊκισμό είναι η αδυναμία προσέγγισης του πολιτικού κέντρου και η πλήρης αποκοπή από το πνευματικό προλεταριάτο της χώρας που εξακολουθεί να βγάζει
φλύκταινες από την ποταπότητα της δημόσιας ζωής της χώρας.

Εξίσου νεφελώδης είναι και η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ. Ή μάλλον η προσπάθεια συγκρότησης στρατηγικής που έμεινε στη μέση από … πολιτικά καύσιμα. Το ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι χάνει οριστικά το τρένο της επιστροφής στο πολιτικό σκηνικό ως κυρίαρχος παίκτης. Θα αρκεστεί στο ρόλο του «χρήσιμου» παρία που μπορεί να συμβάλλει σε θνησιγενή κυβερνητικά σχήματα. Πριν 18 μήνες, όμως, τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά. Είχε αναπτύξει μια δυναμική κοινωνικής ανατροπής που μπορούσε να το φέρει πιο κοντά στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αντί να θεωρεί ως «νίκη» το
12%. Στο ΠΑΣΟΚ ξεχάσανε ότι οι «παρέες γράφουν ιστορία» μόνον στα τραγούδα, άντε και στα πανεπιστήμια. Όχι στην κοινωνία. Στην τελευταία, ιστορία γράφουν τα συγκροτημένα
κοινωνικά ρεύματα, τα ανοιχτά ιδεολογικά κόμματα και όχι οι στενοί ιδεοληπτικοί μηχανισμοί. Στο δυσεξήγητο κοινωνικό «ξεφούσκωμα» μπορεί να αντιπαρατεθεί η «μισή στρατηγική». Εκείνη του ετεροκαθορισμού. Η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, μάλλον, ανέμενε ότι η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε σε αποσταθεροποίηση του τελευταίου, ίσως και διεμβολισμό του. Ο κίνδυνος αυτός, όμως, υπάρχει για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ που απέφυγε
να «εκπαιδεύσει» την κομματική του βάση στο πλαίσιο μιας στρατηγικής συνεργασιών.

Είναι παράδοξο, που εξακολουθεί σε περίπτωση συγκυβέρνησης, να θέτει θέμα προσώπου πρωθυπουργού (προωθώντας μέχρι και λύση Στουρνάρα !) και όχι κυβερνητικών πολιτικών! Με την τακτική που ακολούθησε εάν κληθεί να συγκυβερνήσει είτε με τη ΝΔ (το
πιθανότερο) είτε με το ΣΥΡΙΖΑ, η πολιτική του βάση θα διαρραγεί. Ήθελε πολλή προσπάθεια να βρεθεί σε πολιτικό αδιέξοδο το τρίτο και όχι το δεύτερο κόμμα. Και καταβλήθηκε δια … παραλείψεως.

Γιατί λέμε Πρωταπριλιάτικα ψέματα και κρατάμε μυστικά;

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Τα ΜΜΕ, άνθρωποι των γραμμάτων, τεχνών και επιστημών, επιχειρηματίες, κυρίως βέβαια πολιτικοί και πολιτικάντηδες, αλλά και πιτσιρικάδες, θα πούμε ψέματα σήμερα τιμώντας την Πρωταπριλιά…

Τα πρωταπριλιάτικα ψέματα δεν είναι αποκλειστικό εύρημα των Ελλήνων, αλλά τα συναντάμε σχεδόν σε κάθε γωνιά της Γης.

Δική μας, όμως, Ελληνική ιδιαιτερότητα είναι να έχουμε ένα πολιτικό σύστημα του οποίου τα «επώνυμα» αλλά και τα λιγότερο «αναγνωρίσημα» μέλη αρέσκονται να λένε ψέματα πολλές μέρες τον χρόνο για να είναι «συνεπείς» στον ρόλο τους!..

Εάν προσθέσουμε στα ψέματα και το δημοφιλέστατο μεταξύ πολιτικών σπορ της αποκαλούμενης κυβίστησης, τουτέστιν «κωλοτούμπας», μάλλον σπάμε διεθνή ρεκόρ…

Ζήσαμε απείρου κάλλους ψέματα, τούμπες και κοκορομαχίες στη Βουλή των Ελλήνων εδώ και πολλές δεκαετίες.

Ας δούμε τώρα και το θέμα των «μυστικών», που αφορά στην αδυναμία μας, να κατανοήσουμε τι συζητούν τόσα χρόνια Κυβερνήσεις και «κουαρτέτο θεσμών» (κάποτε λεγόταν τρόικα) πίσω από κλειστές πόρτες πολυτελών ξενοδοχείων.

Είναι θέμα άγνοιας ή «Κρατικό μυστικό» ο ακριβής αριθμός λαθρομεταναστών και προσφύγων που βρίσκονται εντός Ελληνικών συνόρων;

Στην ίδια αιτία της ανάγκης να κρατάμε μυστικά ανήκουν και καραμπινάτες υποθέσεις «ατασθαλιών» συνεργατών και φίλων τους που οι πολιτικοί κρατούν κλειδωμένες στα συρτάρια τους, ενώ βοά η Ελληνική Κοινή Γνώμη…

Η έννοια του «μυστικού» ξεκινάει από τα παιδικά χρόνια, όχι επειδή ο άνθρωπος γεννιέται με την ανάγκη της κρυψίνοιας, αλλά λόγω της προοδευτικής και σταδιακής αναγνώρισης του γεγονότος πως κάποιες πράξεις μας μπορεί να επιφέρουν τιμωρία, ενώ κάποιες άλλες επιβράβευση.

Η πρώτη αιτία που τα παιδιά καταφεύγουν στα μυστικά είναι η ανάγκη τους, να αποκρύψουν κάποιες συμπεριφορές, δηλαδή μαθαίνουν να κρατούν μυστικά, όταν συνειδητοποιούν πως η ανακοίνωσή τους θα επιφέρει δυσαρέσκεια στο γονέα, στο δάσκαλο,
στους φίλους.

Το παιδί κρατάει, επίσης, μυστικά, όταν, χωρίς να είναι προσωπική επιλογή του, έρχεται αντιμέτωπο με τη διαφωνία της παρέας για το γεγονός ότι έχουν εμπλακεί σε κάποια συμπεριφορά την οποία πρέπει να αποκρύψουν, διότι διαφορετικά θα τιμωρηθούν.

Υπάρχουν και οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα παιδιά συμφωνούν ότι, δεν θα ανακοινώσουν ένα μυστικό, συνομολογούν στην κράτησή του, ξέρουν πολύ καλά γιατί το έκαναν, αλλά εδώ προκύπτουν και δύο πολύ ενδιαφέρουσες διαφοροποιήσεις στη διαδικασία υιοθέτησης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς απόκρυψης:

Πρώτον, κάποιοι συμφωνούν στην τήρηση του μυστικού, επειδή απλά έχουν την ανάγκη, να μην απορριφθούν από την παρέα, έστω και αν αναγνωρίζουν ότι η απόκρυψη δεν είναι κάτι ηθικά θεμιτό και

Δεύτερον, υπάρχουν παιδιά που ουσιαστικά δημιουργούν την ανάγκη του μυστικού για να μην ομολογήσουν δικές τους προσωπικές ευθύνες.

Η διατήρηση μυστικών καθώς ο άνθρωπος ενηλικιώνεται και ωριμάζει έχει αρκετά διαφορετική σημασία.

Κάποιοι θα διατηρήσουν τα μυστικά τους μέσα στο προδιαγεγραμμένο πλαίσιο της τάσης προστατευτισμού που περιέχει και τη γνωστή έννοια της ΟΜΕΡΤΑ, δηλαδή του όρκου για
τη φύλαξη του κοινού μυστικού, έτσι ώστε να επιβιώνει και να διατηρείται ενεργή μια ομάδα ανθρώπων.

Σε θεσμικό επίπεδο υπάρχουν οι περιπτώσεις όπου συχνά το άτομο θα κρατήσει ένα μυστικό εφόσον βρίσκεται σε θέση εξουσίας και αναγνωρίζει πως η κοινοποίησή του μπορεί να δημιουργήσει πανικό, αναστάτωση, ανατροπή δεδομένων πλαισίων αναφοράς και
λειτουργιών.

Οι πραγματικά «μεγάλοι ηγέτες» είναι εκείνοι που ξέρουν ότι κάποια πράγματα υποχρεωτικά θα τα κρατήσουν μυστικά. Στην περίπτωση που αποκαλύψουν κάποιο μυστικό είναι επειδή αισθάνονται την υποχρέωση να μην κρατήσουν κρυφό κάτι το οποίο δεν εξυπηρετεί το κοινωνικό σύνολο. Αποφασίζουν ότι η διατήρηση αυτή των μυστικών δεν εξυπηρετεί παρά μερικά, ίσως και άνομα, συμφέροντα. Κατά συνέπεια με την ανακοίνωση ουσιαστικά ΔΕΝ προδίδουν το μυστικό, αλλά δημοσιοποιούν αυτό με το οποίο κάποιοι άλλοι θα ήθελαν να τους έχουν ελεγχόμενους και να τους το επιβάλουν σαν υποχρεωτικά «χρήσιμο» μυστικό.

Οι εποχές που διανύουμε συνηγορούν σε εθνικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, για τη «φύλαξη μυστικών» ώστε να μην διαταραχθούν σε επίπεδο καταστροφικό λεπτές ισορροπίες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν πληθυσμιακά σύνολα, Λαούς και Έθνη σε απίστευτου μεγέθους περιπέτειες…

Πρωταπριλιά του 2023 διευκρινίζω ότι είναι άλλο πράγμα το να κρατάμε μυστικά και άλλο να λέμε ψέματα, ακόμα και όταν αυτά είναι, όπως συνηθίζουμε να τα χαρακτηρίζουμε, «λευκά ή κατά συνθήκη ψεύδη».

Κλείνω με Πουλόπουλο:

https://www.youtube.com/watch?v=POgaX0xL3MI

----------------------------------

*O Γιώργος Πιπερόπουλος, Δρ Κοινωνιολογίας - Ψυχολογίας, είναι Επίτιμος Καθηγητής Μάνατζμεντ και Μάρκετινγκ στο Βρετανικό Πανεπιστήμιο Durham, Συνταξιούχος Καθηγητής Μάνατζμεντ, Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων και πρώην Πρόεδρος του
Τμήματος Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας

Κυριάκος Μητσοτάκης: Υποψήφιος για Πρόεδρος της ΕΠΟ!

 

Το τηλεφώνημα του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη στον πρόεδρο της UEFA, Αλεκσάντερ Τσέφεριν, όπου του ζήτησε  να έρθουν elite διαιτητές στους αγώνες των playoffs της Stoiximan Super League, είχε και μία άγνωστη πτυχή, την οποία αποκαλύπτουμε σήμερα:

O Kυριάκος Μητσοτάκης, θα είναι υποψήφιος για Πρόεδρος της ΕΠΟ!

.

Καλό μήνα!