Με αφορμή το ντοκιμαντέρ «ΦΑΚΕΛΟΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ» του κ. Αλέξη Παπαχελά, το οποίο προβλήθηκε σε σειρά επεισοδίων από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, η οικογένεια του αείμνηστου εισαγγελέα Ιωάννη Διώτη, που ως εισαγγελέας τρομοκρατίας συνέβαλλε αποφασιστικά στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα, έκανε την παρακάτω δήλωση:
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΙΩΑΝΝΗ Π. ΔΙΩΤΗ
Με αφορμή το ντοκιμαντέρ «ΦΑΚΕΛΟΣ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ» του κ. Αλέξη Παπαχελά, το οποίο
προβλήθηκε σε σειρά επεισοδίων από τον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ, κρίνουμε απαραίτητο να
αναφέρουμε τα ακόλουθα:
Η έρευνα που οδήγησε στην εξάρθρωση της 17Ν, μπήκε σε νέα φάση το 1994, όταν ο
Aντεισαγγελέας τότε Πρωτοδικών, Ιωάννης Διώτης, σε ηλικία 39 ετών ορίστηκε ως αρμόδιος
εισαγγελέας για την τρομοκρατία, εποπτεύοντας, ως προϊστάμενη αρχή, τις έρευνες της
Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Ειδικών Εγκλημάτων Βίας (Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας) της
Ελληνικής Αστυνομίας, θέση στην οποία παρέμεινε έως την άνοιξη του 2004.
Κατά την άσκηση των καθηκόντων του, συνεργάστηκε με σειρά Υπουργών Δημοσίας Τάξης,
Αρχηγών της Ελληνικής Αστυνομίας, Διοικητών της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας και
πλήθος Αξιωματικών και Αστυνομικών.
Με την ανάληψη των καθηκόντων του, ενεργοποίησε κι αξιοποίησε για πρώτη φορά, για
λογαριασμό της Ελληνικής Πολιτείας, το θεσμό της διεθνούς δικαστικής συνδρομής, με
σκοπό τη διερεύνηση της σύνδεσης της διεθνούς τρομοκρατικής δράσης με την εγχώρια. Στο
πλαίσιο αυτό, ταξίδεψε σε πλήθος, ευρωπαϊκών και όχι μόνο, χωρών, και συνεργάστηκε με
ξένους ομολόγους του και υπηρεσίες. Μεταξύ άλλων, έλαβε καταθέσεις από τον Ίλιτς
Ραμίρες Σάντσες (Κάρλος), την πρώην σύζυγό του Μαγκνταλένα Κοπ, τον Γιοχάνες Βάινριχ,
τον Ολιβιέ και την Μπέρτα Ντε Μαρσέλους, και ερευνώντας τα αρχεία της ΣΤΑΖΙ, συνέλεξε
πολύτιμα στοιχεία για τον ΕΛΑ και τη 17Ν. Σταθερός συνεργάτης στην πλειονότητα των
επαφών αυτών υπήρξε ο αξιωματικός Φώτης Παπαγεωργίου.
Ήταν η πρώτη φορά, που κατά δήλωση των αρμοδίων των ξένων αρχών και υπηρεσιών, η
Ελλάδα εμφανιζόταν διατεθειμένη να ασχοληθεί με σοβαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι
στο ζήτημα της τρομοκρατίας.
Παράλληλα με τις διεθνείς επαφές, εξ αρχής αφιερώθηκε στη μελέτη του φαινομένου των
ενόπλων οργανώσεων της Μεταπολίτευσης και τη χαρτογράφησή τους, προχωρώντας πιο
πέρα από τη συνήθη εισαγγελική πρακτική. Δεδομένης της οργάνωσής του από τα πρώιμα
νεανικά του χρόνια στην Αριστερά και συγκεκριμένα στο ΚΚΕ, ήταν σε θέση να αναλύσει τα
πολιτικά κείμενα των εκάστοτε οργανώσεων, διαφοροποιούμενος από την προσέγγιση των
έως τότε αρμοδίων και τις διακινούμενες θεωρίες συνωμοσίας.
Η προεργασία αυτή σε συνδυασμό με την πρόθυμη -πλέον τότε- πολιτική εξουσία, η
συνεργασία με τους νεότερους και απαλλαγμένους από τις αγκυλώσεις αστυνομικούς (όχι
κατ’ ανάγκην με τους διοικούντες την ΕΛ.ΑΣ.) και η συστηματοποιημένη καθημερινή δουλειά,
απέδωσε καρπούς το καλοκαίρι του 2002, όταν ένα λάθος επιτάχυνε τις ήδη
δρομολογημένες εξελίξεις. Είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύει κανείς ότι η έκρηξη στον
Πειραιά οδήγησε αυτομάτως στην εξάρθρωση της 17Ν.
Στο μεταξύ, το 2001 είχε προηγηθεί η αλλαγή του νομικού πλαισίου για τα εγκλήματα
τρομοκρατίας (Ν. 2928/2001) στη νομοπαρασκευαστική επιτροπή του οποίου μετείχε ο
Ιωάννης Διώτης. Πρόκειται για το νόμο, που μέρος του πολιτικού κόσμου έσπευσε να
κατακρίνει, αλλά μετέτρεψε σε παντιέρα κατά την εκδίκαση και εν τέλει καταδίκη της
εγκληματικής οργάνωσης «ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ».
Αυτονοήτως, οι προανακριτικές απολογίες των μελών της 17Ν, τις οποίες έλαβε κυρίως ο
ίδιος, υπήρξαν σε συνδυασμό με άλλα στοιχεία, το ακλόνητο αποδεικτικό υλικό της
δικογραφίας που έμελλε να καθορίσει μια δικαστική απόφαση, με την οποία αποδόθηκε
ταυτοχρόνως δικαιοσύνη για εκατοντάδες αξιόποινες πράξεις, τόσο σε πρώτο όσο και σε
δεύτερο βαθμό.
Όλα τα ανωτέρω αποτελούν ενδεικτική και μόνον επισήμανση στοιχείων, σημαντικών
θεωρούμε, που αφορούν τη συμβολή του Ιωάννη Διώτη στην αντιμετώπιση της
τρομοκρατίας στην Ελλάδα, σε συνεργασία πάντοτε με τους συναρμόδιους φορείς.
Δεν αναφέρουμε κάτι νέο. Είναι γνωστή, άλλωστε, η καθοριστική του συμβολή ως
εκπροσώπου της Εισαγγελικής Αρχής και προϊσταμένου του συνόλου των ερευνών, στην
εξάρθρωση της 17Ν, η οποία, για λόγους που αγνοούμε, αποσιωπήθηκε (πλην ελαχίστων
αναφορών) κατά την τηλεοπτική αποτύπωση του εν λόγω θέματος.
Ωστόσο, συνιστά μεγάλη τιμή στη μνήμη του, η αναγνώριση του έργου του από τους
συγγενείς των θυμάτων της τρομοκρατίας.
Άλλωστε, στη συνείδηση όχι μόνο του νομικού κόσμου αλλά του συνόλου των Ελλήνων
Πολιτών, η εξάρθρωση της τρομοκρατίας στην Ελλάδα είναι άμεσα συνυφασμένη με το
όνομά του.
Από την πλευρά μας, θα ολοκληρώσουμε και θα δημοσιεύσουμε το βιβλίο του, που έμεινε
ημιτελές το Σεπτέμβρη του 2024, όταν μας άφησε δυστυχώς πρόωρα, ευτυχώς όμως χωρίς
να πάρει μαζί του αυτά που ήξερε.
Η οικογένεια
Στέλλα, Πάνος και Βάλια Διώτη
