Τις τελευταίες ημέρες, η επικαιρότητα κατακλύζεται από αποκαλύψεις για εγκληματικές οργανώσεις που στήνουν ολόκληρες «βιομηχανίες» φοροδιαφυγής και ξεπλύματος μαύρου χρήματος.
Στο επίκεντρο βρίσκονται εταιρείες-φαντάσματα, χιλιάδες ΑΦΜ, ανύποπτοι ή πρόθυμοι «αχυράνθρωποι» και φυσικά τα περιβόητα money mules – οι μεταφορείς παράνομου χρήματος μέσω τραπεζικών λογαριασμών τρίτων.
Όλοι πέφτουν από τα σύννεφα μπροστά στη μεθοδικότητα αυτών των κυκλωμάτων.
Γιατί η αλήθεια είναι μία και αδιαμφισβήτητη: αυτήν ακριβώς τη μεθοδολογία, αυτά τα «κόλπα» απόκρυψης των πραγματικών εγκεφάλων, τα έχουν... διδάξει οι κατηγορούμενοι και οι εμπλεκόμενοι στις δύο μεγάλες δικογραφίες για τα κυκλώματα του παράνομου στοιχηματισμού και των στημένων αγώνων.
Αναφερόμαστε, φυσικά, στις δύο ογκωδέστατες υποθέσεις-μαμούθ με τους 183 κατηγορούμενους και τους 66 εμπλεκόμενους, που εκκρεμούν παγωμένες σε δικαστικά γραφεία.
Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και με το δίκτυο των «money mules», με την αδιάκοπη ροή μαύρου χρήματος μέσα από δεκάδες λογαριασμούς τρίτων προσώπων, με μικρές και μεγάλες καταθέσεις, άμεσες αναλήψεις και διαδοχικές μεταφορές, με μοναδικό σκοπό τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Σε όλες τις περιπτώσεις η δομή της «πυραμίδας» είναι η ίδια: Οι «αρχηγοί» στο απυρόβλητο, οι «ταμίες» στη μέση και στην πρώτη γραμμή οι «μπροστινοί», άσχετοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι άνθρωποι, που αναλαμβάνουν όλο το ρίσκο σε περίπτωση που χτυπήσει την πόρτα ο έλεγχος.
Όσα σήμερα παρουσιάζονται ως «νέες, εξελιγμένες μέθοδοι» του οικονομικού εγκλήματος, αποτελούσαν την καθημερινή ρουτίνα των κυκλωμάτων του παράνομου τζόγου. Τα στοιχεία υπήρχαν, οι διαδρομές του χρήματος είχαν χαρτογραφηθεί και οι αποκαλύψεις είχαν χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου πολύ πριν η μέθοδος αυτή γίνει «μόδα» και σε άλλους τομείς της παρανομίας.
Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει αμείλικτο: Τώρα τα ανακάλυψαν; Ή μήπως η ατιμωρησία και οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης επέτρεψαν σε αυτή την «τεχνογνωσία» να εξαπλωθεί και να αντιγραφεί κατά γράμμα;
Όλοι πέφτουν από τα σύννεφα μπροστά στη μεθοδικότητα αυτών των κυκλωμάτων.
Όλοι, εκτός από όσους παρακολουθούν όσα συστηματικά αποκαλύπτουμε στην τηλεοπτική "Δίκη" εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια!
Γιατί η αλήθεια είναι μία και αδιαμφισβήτητη: αυτήν ακριβώς τη μεθοδολογία, αυτά τα «κόλπα» απόκρυψης των πραγματικών εγκεφάλων, τα έχουν... διδάξει οι κατηγορούμενοι και οι εμπλεκόμενοι στις δύο μεγάλες δικογραφίες για τα κυκλώματα του παράνομου στοιχηματισμού και των στημένων αγώνων.
Αναφερόμαστε, φυσικά, στις δύο ογκωδέστατες υποθέσεις-μαμούθ με τους 183 κατηγορούμενους και τους 66 εμπλεκόμενους, που εκκρεμούν παγωμένες σε δικαστικά γραφεία.
Εκεί μέσα, στις χιλιάδες σελίδες του ανακριτικού και εισαγγελικού υλικού, που φέραμε στο φως της δημοσιότητας, περιγράφεται με ανατριχιαστική λεπτομέρεια ολόκληρο το «εγχειρίδιο» λειτουργίας του υποκόσμου, όπως η χρήση των αχυρανθρώπων!
Άνθρωποι του μεροκάματου, άνεργοι, οικονομικά ευάλωτοι ή απελπισμένοι πολίτες, που έναντι μικρών χρηματικών ποσών δάνειζαν τα στοιχεία τους για να ανοιχτούν στοιχηματικοί και τραπεζικοί λογαριασμοί, ώστε να χάνονται τα ίχνη των πραγματικών παικτών και διαχειριστών.
Κάτι αντίστοιχο συνέβαινε και με το δίκτυο των «money mules», με την αδιάκοπη ροή μαύρου χρήματος μέσα από δεκάδες λογαριασμούς τρίτων προσώπων, με μικρές και μεγάλες καταθέσεις, άμεσες αναλήψεις και διαδοχικές μεταφορές, με μοναδικό σκοπό τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.
Σε όλες τις περιπτώσεις η δομή της «πυραμίδας» είναι η ίδια: Οι «αρχηγοί» στο απυρόβλητο, οι «ταμίες» στη μέση και στην πρώτη γραμμή οι «μπροστινοί», άσχετοι και οικονομικά εξαθλιωμένοι άνθρωποι, που αναλαμβάνουν όλο το ρίσκο σε περίπτωση που χτυπήσει την πόρτα ο έλεγχος.
Όσα σήμερα παρουσιάζονται ως «νέες, εξελιγμένες μέθοδοι» του οικονομικού εγκλήματος, αποτελούσαν την καθημερινή ρουτίνα των κυκλωμάτων του παράνομου τζόγου. Τα στοιχεία υπήρχαν, οι διαδρομές του χρήματος είχαν χαρτογραφηθεί και οι αποκαλύψεις είχαν χτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου πολύ πριν η μέθοδος αυτή γίνει «μόδα» και σε άλλους τομείς της παρανομίας.
Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει αμείλικτο: Τώρα τα ανακάλυψαν; Ή μήπως η ατιμωρησία και οι καθυστερήσεις στην απονομή της δικαιοσύνης επέτρεψαν σε αυτή την «τεχνογνωσία» να εξαπλωθεί και να αντιγραφεί κατά γράμμα;
