ΠΗΓΗ: Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
Τη ζοφερή αυτή εικόνα ανέδειξε η υπόθεση της αλυσίδας «Χωριάτικο» και η σύλληψη του ιδιοκτήτη της, Άγγελου Γιαννακόπουλου, που απέδειξε ότι στην Ελλάδα το οργανωμένο έγκλημα μπορεί να εκμεταλλεύεται τα «τυφλά» σημεία της κρατικής μηχανής, στήνοντας μια απάτη-μαμούθ 100 εκατομμυρίων ευρώ κάτω από τη μύτη των... «αδιάφθορων» ελεγκτικών μηχανισμών.
Το ερώτημα που αναδύθηκε από την πρώτη στιγμή της σύλληψης του «Mr Χωριάτικο» είναι το πώς ένας επιχειρηματίας με βαρύ ποινικό παρελθόν στο trafficking, κατάφερνε να διοικεί ανενόχλητος μια αυτοκρατορία 520 εταιρειών-φαντασμάτων, να εξαγοράζει κρατικούς λειτουργούς και να αλωνίζει στην αγορά, ενώ παράλληλα μπαινόβγαινε ανενόχλητος στη χώρα, όταν μάλιστα του είχε επιβληθεί ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης εξόδου?
Και επιπλέον, πώς κατάφερνε, ενώ δήλωνε πενιχρά εισοδήματα, να προκαλεί το κοινό αίσθημα οδηγώντας υπερπολυτελή supercars, με την προκλητικότητα και το θράσος του –απότοκα του πόσο απόλυτα σίγουρος και ανέγγιχτος αισθανόταν– να αποτυπώνονται ανάγλυφα όταν πιάστηκε από τα ραντάρ της Τροχαίας να μετατρέπει τη Λεωφόρο Βουλιαγμένης σε πίστα, οδηγώντας τη Lamborghini του με το ιλιγγιώδες νούμερο των 216 χιλιομέτρων την ώρα?
H προκλητικότητα και τα συχνά ταξίδια του στο Ντουμπάι αποδείχτηκαν η "αχίλλειος πτέρνα" του, καθώς ανάγκασαν τις Αρχές να επισπεύσουν τις διαδικασίες, όταν διαπίστωσαν ότι ο Γιαννακόπουλος σχεδίαζε να μεταφέρει μόνιμα την έδρα και τα κεφάλαιά του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ο Άγγελος Γιαννακόπουλος, γνωστός και ως "Μπαμπάς" ή "Daddy" βρισκόταν το προηγούμενο διάστημα στο Ντουμπάι και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα, ενεργοποιήθηκε η εις βάρος του απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, αφού ένα "βαθύ λαρύγγι" αποκάλυψε ότι, ο επιχειρηματίας σχεδίαζε, να περάσει οδικώς τα σύνορα με κατεύθυνση την Αλβανία και από εκεί να πετάξει ξανά για το Ντουμπάι, προκειμένου να γλιτώσει τη σύλληψη. Το «Ελληνικό FBI», όμως, τον πρόλαβε και τον συνέλαβε στα Ιωάννινα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, τινάζοντας το σχέδιο απόδρασής του στον αέρα.
Ακριβώς εκεί στηριζόταν και ο τρόπος δράσης του (modus operandi) του κυκλώματος Γιαννακόπουλου, καθώς ο ίδιος και στενοί συνεργάτες του γνώριζαν άριστα τις δομικές αδυναμίες του συστήματος, στήνοντας μια "φάμπρικα", που «τύφλωνε» τα ηλεκτρονικά αντανακλαστικά της φορολογικής διοίκησης.
Οι εταιρείες-φαντάσματα εισέπρατταν κανονικά τον ΦΠΑ από τους καταναλωτές αλλά δεν τον απέδιδαν ποτέ, καθώς πριν προλάβει το σύστημα να εκδώσει εντολή ελέγχου ή αναγκαστικά μέτρα, η εταιρεία οδηγούνταν σε εικονική αδράνεια και τη θέση της έπαιρνε μια νέα, με καθαρό φορολογικό μητρώο.
Η σημαντικότερη ασπίδα του όμως ήταν οι "αχυράνθρωποι". Ηταν οι νόμιμοι εκπρόσωποι των εταιριών, που δηλώνονταν στο σύστημα Taxisnet για αυτές τις εκατοντάδες εταιρείες και ήταν πρόσωπα χωρίς καμία περιουσία ή επιχειρηματική οντότητα.
Η σημαντικότερη ασπίδα του όμως ήταν οι "αχυράνθρωποι". Ηταν οι νόμιμοι εκπρόσωποι των εταιριών, που δηλώνονταν στο σύστημα Taxisnet για αυτές τις εκατοντάδες εταιρείες και ήταν πρόσωπα χωρίς καμία περιουσία ή επιχειρηματική οντότητα.
Μεταξύ άλλων επιστρατεύονταν τοξικοεξαρτημένοι, άστεγοι, αλλοδαποί, ακόμη και ένας υπερήλικας 90 ετών!
Όταν οι οφειλές συσσωρεύονταν και άγγιζαν το τελικό ψηφιακό έλλειμμα των 100 εκατομμυρίων ευρώ, το κράτος στρεφόταν νομικά εναντίον αυτών των ανήμπορων «μπροστινών», αφήνοντας τον πραγματικό ιδιοκτήτη στο απυρόβλητο.
Εκτός από τη φορολογική θωράκιση, ο επίορκος λειτουργούσε ως "ομπρέλα" προστασίας για τα strip clubs της Λεωφόρου Συγγρού, ειδοποιώντας έγκαιρα το κύκλωμα πριν από κάθε αστυνομική έφοδο για μαστροπεία, διασφαλίζοντας ότι η «βιτρίνα» θα παρέμενε καθαρή.
Στοιχεία της τεράστιας δικογραφία, για τον "Mr Χωριάτικο" αποκαλύπτουν ότι, ο λόγος που η αυτοκρατορία αυτή παρέμενε όρθια και απρόσβλητη τόσα χρόνια, αφορά την κάλυψη που του παρείχε το ίδιο το σύστημα, καθώς η έρευνα αποκάλυψε ένα βαθύ δίκτυο προστασίας μέσα από τους ίδιους τους κρατικούς μηχανισμούς!
Ως κεντρικό πρόσωπο εμφανίζεται ένας επίορκος ανθυπαστυνόμος, ο οποίος λειτουργούσε ως ο προσωπικός «πληροφοριοδότης» του Γιαννακόπουλου, πληροφορίες υποστηρίζουν ωστόσο ότι, ενδεχομένως στη συνέχεια να αποκαλυφτεί ότι, η κάλυψε ερχόταν από υψηλότερα κλιμάκια, πιθανόν και πολιτικά!
Ο αστυνομικός βρισκόταν σε σταθερό, μηνιαίο μισθολόγιο από τον επιχειρηματία, λαμβάνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά προκειμένου να παρέχει πλήρη κάλυψη και ασφάλεια στις παράνομες δραστηριότητες της οργάνωσης. Μάλιστα φέρεται ότι, εκμεταλλευόταν τη θέση του για να κάνει παράνομες αναζητήσεις στις απόρρητες βάσεις δεδομένων της ΕΛ.ΑΣ και στη συνέχεια ενημέρωνε άμεσα τον «Mr. Χωριάτικο» για το αν το όνομά του ή τα ΑΦΜ των εταιρειών του βρίσκονταν υπό έρευνα, αν υπήρχαν ανοιχτές καταγγελίες, ή αν επίκειντο αιφνιδιαστικοί έλεγχοι από μεικτά κλιμάκια.
Η αποκάλυψη της δράσης του οδήγησε τον επικεφαλής της ΑΑΔΕ, Γιώργος Πιτσιλή, να ζητήσει την κατεπείγουσα συνδρομή της ΕΛ.ΑΣ., καθώς υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η διαρροή υπηρεσιακών μυστικών εκτεινόταν και σε υπαλλήλους των οικονομικών υπηρεσιών. Γι΄αυτό το λόγο η υπόθεση έχει διαβιβαστεί στη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων, για να γίνει πλήρες ξεσκέπασμα των κρατικών «προστατών».
Στο πλαίσιο των επιχειρησιακών ελιγμών της εγκληματικής οργάνωσης Γιαννακόπουλου, φέρεται να είναι και ο ρόλος του στενού του συνεργάτη, Ρίζου Ρίζου, καθώς ο πρώην ισχυρός οργανωτικός γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, με βαθιά γνώση των δαιδαλωδών διαδρομών του δημόσιου τομέα, των offshore και των τραπεζικών συστημάτων, λειτούργησε ως ο αρχιτέκτονας πίσω από το εταιρικό προπέτασμα καπνού.
Τι μεσολάβησε ξαφνικά και η γιγαντιαία επιχείρηση της ΔΑΟΕ οδήγησε στη σύλληψη και κράτηση του Άγγελου Γιαννακόπουλου, του στενού του συνεργάτη και πρώην συνδικαλιστή Ρίζου Ρίζου, καθώς και δεκάδων άλλων εμπλεκόμενων προσώπων, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται λογιστές, στελέχη επιχειρήσεων και «αχυράνθρωποι» που χρησιμοποιούνταν ως νόμιμοι εκπρόσωποι στις εκατοντάδες εικονικές εταιρείες?
Το γεγονός ότι, το κύκλωμα «ξηλώθηκε» με μια αιφνιδιαστική επιχείρηση, αφού αλώνιζε ανενόχλητο για χρόνια, δεν οφείλεται σε κάποια τυχαία φορολογική διασταύρωση, αλλά σε ένα εκρηκτικό μείγμα νέων ποινικών ερευνών και υπόγειων συγκρούσεων.
Το γεγονός ότι, το κύκλωμα «ξηλώθηκε» με μια αιφνιδιαστική επιχείρηση, αφού αλώνιζε ανενόχλητο για χρόνια, δεν οφείλεται σε κάποια τυχαία φορολογική διασταύρωση, αλλά σε ένα εκρηκτικό μείγμα νέων ποινικών ερευνών και υπόγειων συγκρούσεων.
Είναι γνωστό ότι, η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν οι αρχές έλαβαν μια νέα, συγκεκριμένη καταγγελία για εμπορία ανθρώπων και μαστροπεία σε νυχτερινά κέντρα της Αθήνας. Η ΕΛ.ΑΣ. άνοιξε εκ νέου τον φάκελο, θέτοντας τα τηλέφωνα του επιχειρηματία υπό παρακολούθηση.
Η συμβολή της Αρχής για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος υπήρξε καθοριστική, καθώς ακολουθώντας τις διαδρομές των χρημάτων από της δραστηριότητες της νύχτας, οι αναλυτές έπεσαν πάνω στον δαίδαλο των 520 εταιρειών-φαντασμάτων.
Συνολικά στη δικογραφία-μαμούθ περιλαμβάνονται 149 κατηγορούμενοι, ενώ 59 από αυτούς έχουν ήδη συλληφθεί και οδηγήθηκαν ενώπιον του ανακριτή για να απολογηθούν για τις βαριές κατηγορίες που αντιμετωπίζουν.
Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο εξοργιστική αν αναλογιστεί κανείς το δικαστικό παρελθόν του κεντρικού προσώπου: συνελήφθη αρχικά μετά από κοινή επιχείρηση Ασφάλειας, ΕΥΠ και Interpol ως εγκέφαλος διεθνούς κυκλώματος trafficking που έφερνε με τη βία γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη για να τις εκδίδει σε strip clubs της Λεωφόρου Συγγρού. Το 2015, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον καταδίκασε πρωτόδικα σε κάθειρξη 10 ετών και 6 μηνών για εγκληματική οργάνωση, σωματεμπορία και ξέπλυμα χρήματος. Κι όμως, αφέθηκε ελεύθερος με ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση, υπό το καθεστώς περιοριστικών όρων (υψηλή εγγύηση, εμφάνιση σε Α.Τ. και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα) τους οποίους παραβίασε προκλητικά ταξιδεύοντας στο εξωτερικό, την ίδια ώρα που η τύχη εκείνης της παλιάς καταδίκης χανόταν στα δικαστικά συρτάρια.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών οφείλει να απαντήσει: Πώς ένα «ψηφιακό κράτος» εξαντλεί την αυστηρότητά του στον ελεύθερο επαγγελματία της γειτονιάς, αλλά μέχρι πρότινος δήλωνε πλήρη αδυναμία απέναντι σε ένα οργανωμένο δίκτυο 520 εταιρειών-φαντασμάτων;
Η υπόθεση Γιαννακόπουλου - Ρίζου αποδεικνύει ότι η μαύρη οικονομία δεν επιβιώνει απλώς, αλλά ευδοκιμεί μέσα από τις δαιδαλώδεις δικονομικές καθυστερήσεις, τις έρευνες που ξεχνιούνται στα εφετεία και τη συνένοχη σιωπή των ελεγκτικών μηχανισμών. Αν η κυβέρνηση περιοριστεί στην επικοινωνιακή διαχείριση της σύλληψης από το «ελληνικό FBI», χωρίς να ξηλώσει τους θεσμικούς θύλακες και τους επίορκους που προσφέρουν προστασία στο οργανωμένο έγκλημα, θα επιβεβαιώσει απλώς τη βαθύτερη υποψία των πολιτών: Ότι απέναντι στη μεγάλη φορολογική απάτη, το κράτος δεν είναι ανίκανο. Είναι, εκ του αποτελέσματος, επιλεκτικά τυφλό.
