Το μοτίβο της δίκης της 17 Νοέμβρη επέλεξε η Δικαιοσύνη, για την κάλυψη της δίκης για το έγκλημα στα Τέμπη.
Και τότε η κάλυψη της δίκης στη δικαστική αίθουσα των φυλακών Κορυδαλλού γινόταν από ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα, όπου οι δημοσιογράφοι παρακολουθούσαμε από μόνιτορ τη διαδικασία.
Τουλάχιστον τότε επιτρεπόταν να βρίσκονται δημοσιογράφοι στη δικαστική αίθουσα.
Σήμερα η πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ανακοίνωσε ότι, πρέπει να απομακρυνθούν τα Μέσα ενημέρωσης και οι δημοσιογράφοι από τη δικαστική αίθουσα και να στριμωχτούν στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα Τύπου.
Η δημοσιογραφική και τηλεοπτική κάλυψη της δίκης δεν θα γίνεται από την κύρια αίθουσα, αλλά θα γίνεται από μόνιτορ!
Να σημειωθεί ότι, με διάταξη του υπουργείου Δικαιοσύνης, η οποία πέρασε ύπουλα, χωρίς να ανέβει στη διαβούλευση και περιλαμβάνεται στο άρθρο 31του νόμου 5119/2024, που ψηφίστηκε στις 4 Ιουλίου, ορθώνονται ανυπέρβλητα εμπόδια στη δημοσιογραφική κάλυψη, ειδικά σε δίκες μείζονος ενδιαφέροντος, όπως η υπόθεση των Τεμπών.Κι αυτό παρά τη Συνταγματική κατοχύρωση της δημοσιότητας των δικών, καθώς σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 93), οι δίκες είναι δημόσιες και οι πολίτες έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να γνωρίζουν ακόμα και σε πραγματικό χρόνο τα πεπραγμένα εντός των δικαστηρίων!
Mε τη νέα διάταξη αντικαταστάθηκε το 1ο εδάφιο του άρθρου 8 του νόμου του 2002, που καθιέρωνε την απαγόρευση της ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης των δικών, εκτός εάν υπάρχει σύμφωνη γνώμη του εισαγγελέα και του δικαστηρίου, που να το επιτρέπει.
Με τη νέα διάταξη, ο περιορισμός της δημοσιογραφικής κάλυψης επεκτείνεται και στο διαδίκτυο και συγκεκριμένα, όπως ορίζεται, πλέον «απαγορεύεται η ολική ή μερική μετάδοση με οποιονδήποτε τρόπο, ιδίως μέσω της τηλεόρασης, ραδιοφώνου, διαδικτύου και γενικά οποιουδήποτε τεχνολογικού μέσου, καθώς και η κινηματογράφηση, μαγνητοσκόπηση, ηχογράφηση και αποτύπωση της δίκης μέσω ειδικού λογισμικού που μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό, ενώπιον ποινικού, αστικού ή διοικητικού δικαστηρίου».
Σύμφωνα με τη διάταξη, "απαγορεύεται αποτύπωση της δίκης μέσω ειδικού λογισμικού που μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό, ενώπιον ποινικού, αστικού ή διοικητικού δικαστηρίου».
Μόνο κατ’ εξαίρεση, το δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει αυτήν την κάλυψη, εφόσον συναινούν ο εισαγγελέας και οι διάδικοι.
Ως γνωστόν όμως, κανένας δημοσιογράφος δεν χρησιμοποιεί εντός δικαστηρίου συσκευές ηχογράφησης και βέβαια κανείς δεν έχει ειδικό λογισμικό, που να μετατρέπει τον προφορικό λόγο σε γραπτό. Αντιθέτως, αυτό που κάνουμε όσοι παρακολουθούμε καθημερινά δικαστικές υποθέσεις είναι να κρατάμε σημειώσεις, σε χαρτί ή σε κινητό τηλέφωνο ή σε υπολογιστή, με τους ακριβείς διαλόγους όλων των εμπλεκόμενων παραγόντων στις δίκες.
Αυτό ακριβώς κάνουν και δεκάδες δημοσιογράφοι - μέλη των Παρατηρητηρίων πολύκροτων δικών με τεράστιο κοινωνικό ενδιαφέρον, όπως η δίκη της Χ.Α. (στη δημιουργία του οποίου είχε συναινέσει και η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η δίκη για το Ζακ Κωστόπουλο, γιά την «Κιβωτό του Κόσμου», για τη Mόρια, την Ηλιούπολης (τράφικινγκ), του Λιγνάδη και άλλες.
Πλέον με αυτή τη διάταξη σχεδόν απαγορεύεται αυτή η δυνατότητα καταγραφής των πρακτικών της δίκης και το βάρος της απόδειξης περί υποτιθέμενης ηχογράφησης αντί να πέφτει στον δικαστή μεταφέρεται στον δημοσιογράφο, καθώς αυθαίρετα θα μπορούν να απομακρύνονται από το δικαστήριο οι δημοσιογράφοι, με το φόβο προσαγωγής τους!
Μάλιστα η ενέργεια της Κυβέρνησης να περιορίσει, κατ΄ουσίαν την ακριβή πληροφόρηση στις δίκες μείζονος ενδιαφέροντος - αφού αυτές έχουν και τη μεγαλύτερη δημοσιογραφική κάλυψη - είχε πρτοκαλέσει πολλά ερωτηματικά, για το χρόνο, που επελέγη να περάσει από τη Βουλή η συγκεκριμένη διάταξη, καθώς συνέπεσε με το κλείσιμο του κοινοβουλίου, για τις θερινές διακοπές.
Ο νόμος του 2002, για την απαγόρευση της ραδιοτηλεοπτικής κάλυψης των δικών, είχε ψηφιστεί και τότε στο παρά πέντε της έναρξης της δίκης, για την υπόθεση της "17 Νοέμβρη".
Μήπως κάτι τέτοιο συνέβη και τώρα;
