Τρίτη 21 Ιουλίου 2026

ΒΕΤΛΑΝΣ ΝΑΟΥΣΑ


Από το facebook: https://www.facebook.com/groups/1786007481749596

Ξεχάστε τις ξαπλώστρες στη Μύκονο.

Η πραγματική επένδυση είναι αυτή εδώ: ο ύπνος για δύο κατευθείαν στην Άμμο.

Πάνω σε πετσέτα τρίδιπλη, Βέτλανς Νάουσα, από αυτές που δεν υπάρχουν πια, και χωρούσαν όλη την οικογένεια μαζί, με τους κουμπάρους, τα καρπούζια, τα ταπεράκια και όλη την Αγιασοφιά.

Η κυρία ετούτη έχει ξαπλάρει κι έχει πιάσει όλο τον τόπο... έχει απλωθεί σαν φρεγάδα, κι αποκαρώνει κάτω απο το δαντελε καπελίνο, με τη μπλε παντοφλίτσα κολλητά στη μιζανπλί.
Μπανιαρεται με τις ροζ βράκες που της φτάνουν στις μασχάλες, με το σουτιεν φρούριο... και δεν τη νοιάζει για το beach body, δεν ξερει τι είναι «φάσιο άικο» γιατί το δικό της σώμα είναι ότι και η παραλία. Αυτονόητο.

Ο κύριος στριμωγμένος σε μια γωνιά, ο μισός έξω απο την παστάδα, αλλά μια χαρά παιρνει τον υπνάκο του... άλλωστε κορώνα στο κεφάλι του η πλαστική σακούλα με το ιερό τάπερ γεμάτο με τα σμυρνέικα κεφτεδάκια της καλής του, και την παραμοιώδη σπανακοπιτα της.
Μαγεία!
Το χέρι του αφημένο κατω απο τον ωμο της...αυτοκολλητοι καμια 30ρια χρονια τωρα. Τόσο χαλαροί σε αυτή την αβολεψιά.
Είναι η προσωποποίηση της σιγουριάς μιας εποχής που η ευτυχία δεν χρειαζόταν φίλτρα, παρά μόνο τη γνώση πως το μπάνιο είναι απλό πράγμα, και δεν σε μετρά κανείς
Κάποτε ο κόσμος ήταν έτσι. Θα μοιραζόσουν την πετσέτα, τα κεφτεδάκια και μια ολόκληρη ζωή χωρίς να το διαφημίζεις. Ένας κόσμος όπου η αγάπη δεν ήταν πόζα, ήταν στριμωγμένη, άβολη, με το κεφάλι πάνω σε μια σακούλα, αλλά αδιαπραγμάτευτα, αφοσιωμένη. Με την υπόσχεση πως το βράδυ, στη βεράντα με τους γκαζοντενεκέδες, θα μυρίζει νυχτολούλουδο.
Ισχύει επίσης ότι τότε τα καλούπια ήταν ασφυκτικά και η στενομυαλιά εξαντλητική. Αλλά κάποιοι και τότε, και τώρα, βρίσκουν τρόπο να αγαπιούνται σιωπηλά, χωρίς θόρυβο, χωρίς ν’ απολογούνται, με απλότητα, χωρις ανόητες υπερκομψότητες.
Σημερα ζουμε πιο ελευθερα.

Μας χρειάζεται μόνο ν’ απλώσουμε εκείνη την πετσέτα που κάπως χωράει κι άλλον άνθρωπο δίπλα.
Το καλοκαίρι είναι εδώ και ας μην υπάρχει πια η Βέτλανς Νάουσα....